Inang Bayan Novels & Stories

aniko Tumango -tango naman ang inay ko sa aking sinabe kaya sa labas ng bintana ko tinuon aking paningin. Hanggang sa makarating kami ng bahay.Masayang mukha ng dalawa kong pamangkin ang sumalubong sa amin ni inay na agad nagpakarga ang mga ito sa kanya dahil hindi na ako pwedeng magbuhat ng batang mabigat dahil may baby ako sa tiyan.

ANGELA'S POV LINGGO, busy ang araw na ito para sa kanila. Ngayon kasi sila nakatakdang maglipat ng bahay sa bayan. Inalok sya ng kaibigan na tutulong ito sa kanila sa gagawing paglilipat, kaya hindi na rin sya nakatanggi rito ng sabihin nitong sa sasakyan nalang nila isasakay ang mga gamit. Kaunti lang naman ang mga gamit nilang dadalhin kasya naman sana sa tricycle ni mang mario, kaya lang mapilit pa rin ito para hindi raw gipit. Hindi na rin sya nakatanggi. Maaga silang dumalo ng misa para hindi rin sila hapunin sa paglilipat- bahay.

"Nalimutan yata ninyo na halos kararating ko pa lamang dito ay kumilos na ako upang hanapin ang ikagagaling ng bayan." "Huwag ninyong isasama ng loob, Ginoo. Kayo'y hindi ko sinisisi. Hindi ko po kayo hinihingan ng di magagawa. Pagkat alam kung iniibig ninyo ang inyong Inang Bayan, sapagkat gayon ang itinuro sa inyo ng inyong ama at iniibig ninyo ang Pilipinas pagkat nasasakanya ang inyong pag-ibig, kayamanan at kabataan. Ang lahat ay ngumiti sa inyo. Iniibig siya gaya ng pag-ibig natin sa lahat ng nagbibigay sa atin ng ligaya. Ngunit sa araw na kayo'y maghirap, magutom, pag-usigin, ipagsuplong at ipanganyaya sa inyo na ring kababayan --- sa araw na iyan ay it

tanong ko rito "okay lang ako medyo napagod lang ako sa byahe kaya inaantok ako" sagot nito sakin magpahinga kana babe. pag nagising ka mamaya tawagan mo ako. okay ? alas singko na ng hapon ng makarating kami sa manila dahil natraffic pa kami. sige na baby , ibaba ko na to para makapahinga kana, "Sige baby, bye"

Alas-diyes na ng tanghali, ayon sa napagtanungan niyang naglalako ng bigas sa daan kanina. Umaga pa lamang ay ramdam na ang alinsanagan sa Sitio Bayaac. Ang pinakasentro ng Bayan sa Bolanos. Dikit-dikit ang ilan sa mga ipinasadiyang bahay, nalalanghap ang amoy sa masangsang na estiro na hinahaluan ng iba’t ibang basura galing din sa mga residenting nakatira doon. Kaya kapag may malakas na pag-ulan ay binabaha ang kanilang lugar.

Napansin kong iba na ang suot kong damit at isa na itong mahabang bestida na bulaklakin. "Nilinisan at pinalitan na pala kita ng damit, hija. Nilabhan ko na rin ang damit mo. Ako ay magtutungo muna sa bayan para bilhan ka ng mga bagong damit at mamimili na rin ako ng kakainin natin. Kung may kailangan ka ay nandiyan naman ang apo ko at magsabi ka lang sa kanya." Sabi ni Inay Felicia sa akin. Tumango ako. "Salamat po."

Pero ang isa sa apo ng bilyonaryong matanda? Biglang naalala ang sinabi ng matanda noon tungkol sa apo nitong nasa Italy. Kahit hindi pa kumpirmado ay sigurado siyang si Yael iyon. Tumutugma dito ang character na mabilis sa babae at isa na siya sa nabiktima nito. Kaya pala ganoon na lang kalakas ang poob nito kahit sa unang araw palang ng trabaho nito bilang driver niya.

"Henry, Isinara ko ang restaurant ngayon. Iniisip ko kung puntahan kita, okay lang ba?" "Isinara? Ano, may problema ba o ano?" tanong niya sa sobrang gulat. "Yep. Binenta ko ng may discount," sagot ko na may halong paglalaro. "Sa totoo lang, Mag isa lang ako na nagpapatakbo non—pagod na ako. Pakiramdam ko, oras na para mag retiro. At sa susunod na buwan ang ang kasal mo, hindi na ako mag-aabalang mag- time off—"

Ba-bakit kailangan kong ma-magpabuntis sa ibang lalaki? Bumuntong-hininga ng malalim si Angelo. ‘’Hindi mo ba naiintindihan kung bakit?! Patuloy akong kinukulit ni Mommy na magkaanak para magkaroon na ng isang tagapagmana ang pamilyang ito! Sawang-sawa na ‘ko sa pangungulit niya dahil sa paulit-ulit na tanong niya kung kailan ka ba magdadalang-tao!’’

I said and I winked. "O siya at umuwi na tayo. Nandoon na sa bahay natin ang iilang pamilya na galing sa probinsiya. Isa pa at para makita mo na din ng personal ang naipundar mo anak na bahay at lupa mo." Untag ni Inay. "Diyos kong bata ka, sobra mo kaming sinurpresa e. Mabuti at nakapaghanda agad ako sa pagbabalik mong ito sa Pilipinas, oh... Anak ko, mas lalo kang gumanda at bagay na bagay sa'yo ang bago mong hitsura anak. Bagay na bagay rin sa'yo ang bagong gupit mo."