Novel & Cerita Independence Day Quotes Philippines

He shifted his stand at pumagitna sa kanila saka inakbayan ang ina. "Paano ko makakalimutan ang araw na ito, eh ito ang araw na isinilang ang pinaka-mabait at pinaka- mapagmahal na nanay na nakilala ko." He said proudly. "Hindi lang dito sa Pilipinas kundi sa buong mundo!"

Na para bang wala na akong karapatang kuwestiyonin ang kaniyang desisyon. “Hindi mo ba ako tatanungin kung gusto kong sumama sa’yo?” Sinubukan kong hagilapin ang kaniyang mga mata pero umiiwas talaga siya. “Stay with me. Give me your last remaining days here in the Philippines. After that, I’ll set you free.” I scoffed upon hearing it.

Special Chapter 19 "Welcome to the Philippines!" masiglang bati ng flight attendant habang unti-unting bumaba ang eroplano sa runway. Natanaw ko agad mula sa bintana ang malalawak na palayan at mga gusali sa malayo. Ang init ng araw ay tila ramdam ko na rin kahit nasa loob pa ako ng eroplano. "Finally, we're here," bulong ko sa sarili, pero may kung anong kaba ang bumalot sa dibdib ko.

"Then next time, ipagawa mo iyan sa marmol nang hindi mabutas! At kung gusto mo, ipa-laminate mo na rin! Isabit mo riyan sa dingding mo nang mayroong magpapaalala sa iyo sa isang tangang babae na naniwala sa matatamis mong salita! Haist! Sana pala pinalagyan ko ng lason ang pagkain mo para mapunta sa akin lahat nang kayamanan mo bago ka makipaghiwalay sa akin!" "Akala ko ba hindi ka na mukhang pera?" "MUKHA AKONG PERA!" Tumayo na ako. "Saan ka pupunta?" "Mag-iimpake na. Wala nang dahilan para magsama pa tayo sa iisang bahay." "Hindi mo man lang ba muna patatapusin ang sasabihin ko?" "Kailangan ko nang magmadali." "Bakit?" "Dahil magce-celebrate pa ako nang independence day."

Umiling iling si ate. "I want to leave Philippines, please help me," mahinang sabi niya habang umiiyak siya hindi pa din siya humihiwalay sa pagkakayakap sakin. Nagkatinginan kami ni Ciarra na parehong may pagtataka sa mukha.

Bata pa lang kasi ako ay pangarap ko ng malibot ang lahat ng beaches sa Pilipinas at kung papalarin ay maging sa ibang bansa. "Isa, I just want you to be free and happy for godsake!" nauubos na ang pasensya niya base na rin sa tono na lumalabas sa kanya. Wala akong magawa kung hindi ang tumingin sa mga kamay kong magkahinang na ngayon dahil sa kaba.

tanong ko habang nakatingin sa mga maleta niya. Mommy smiled at me. "I need to anak. Basta ha, mag enjoy ka dito at huwag mong pabayaan ang sarili mo." "Mommy, kailan tayo uuwi sa inyo? I wanna visit Philippines. Hindi ba taga doon ka?" "Eli-" tawag ni mommy, natatakot at kinabahan. "Please don't ever mention that country when your dad arounds." Why dad hate that country? Hindi ba he should honor that country cause it's where he met mom? Or mali ako?

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

“Huwag ka ng pumalag, love. Walang magagawa ang pagpalag mo dahil hindi ka na makakabalik pa sa Pilipinas.” Ano ang ibig sabihin nito?! Hindi man niya kita ang ekspresyon nito ay alam niyang nakangisi ito sa kanya. “Nasa Indonesia na tayo, love. Nakaalis na tayo ng Pilipinas kaya wala ka ng magagawa pa. Inalis ko na rin ang tracking chips na inilagay niya sa’yo kaya hindi ka na maililigtas ng pulis na ‘yon.”

“I’m sorry, Vahlia. May sakit sa puso ang nakatatanda mong kapatid at masyado pang bata si Kahlia para ipakasal. Ikaw na lang ang maaaring—’’ “No, ayoko. Ano pa mang dahilan, ayoko. Nang dahil lang sa kagustuhan ni papa, I’ll let my freedom be snatched away from me? Heck, no!” ***** Sources: https://ph.asiatatler.com/life/rediscovering-bahay-na-bato-the-parts-of-a-stately-filipino-house-during-the-spanish-colonial-period