Inspirational Motto Novels & Stories

I said. "I can't really answer that Master Kyran but as a friendly advice, dapat po siguro magpalit na kayo ng bagong motto, wala namang pong masama doon. Huwag niyo po sanang masamain pero gusto ko lang po na makita kayong masaya ulit."

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

hindi na para ipilit niya ang kanyang sarili dito. "Pera lang yan. Kikitain pa yan ng ate ang mahalaga masaya kayo, Masaya tayo." Sagot niya dito. Hinid pa rin naman nagbabago ang kanyang motto sa buhay at ang dignidad pa rin niya ang mamumutawi. Kahit kailan man ay hindi siya masisilaw sa pera ng ibang tao.

Ngunit sila pa ang siyang napag-iinitan. Ganoon eh, the more na mahal mo ang isang bagay the more na mahirap kunin. At kailangan mo ng motivation dahil inspirasyon lang ang dahilan kung bakit nga mahal mo ang isang bagay. Kapag umuuwi ba noon si Kuya? Ano kaya iniisip niya?

I-I'll still be looking for other means, Master. "Ichishūkan'inai ni motto shirabete hoshī. Sōdenakereba, anata wa anata ni nani ga okoru ka o shitte imasu," nakangiting turan nito habang bumubuga ng usok sa sigarilyo. (*I want you to find out more within the week. If not, you know what will happen to you.*)

Napatingin ito sa kanya, ngingiti- ngiti lamang. "You could learn a thing or two from Ariel. Para magkaroon ka ng totoong nobya." Mukhang nagkamali siya ng huling sinabi. Biglang nawala ang ngiti sa mga labi nito at naging seryoso ang mukha nito. "I'm not looking for one," seryosong sabi nito. 'Pikon sensitive talaga! sa loob- loob niya. "I believe you need real inspiration," patuloy pa niya. "Para palagi kang nakangiti. Para may meaning ang buhay mo. Para.... para hindi ako ang lagi mong napapansin at sinusungitan."

Nangako lang pala ito sa sarili na hindi ito magpaparamdam sa kanila hanggat wala pa itong maitutulong upang maiahon sila sa hirap ng buhay. Nabasa na ni Aling Nenita ang sulat na ipinaabot ni Enzo sa pamamagitan pa rin ni Romy. Bago nga ito umuwi sa Manila ay dumalaw sa anak niya para iabot ang pera at iyon nga, para iabot din sa kaniya ang sulat. Napag-alaman niyang maalwan na ang buhay ng panganay na anak at panahon na raw para sila man ay tulungan nitong umalwan din ang buhay. Humingi ito ng tawad sa naging motto nito para magtagumpay. Ang totoo, sila raw, liban sa kabiyak, ang nagsilbing inspirasyon nito para magsikap na magtagumpay sa buhay.

The less you care, it’s better; That was his motto in life. Kaya nga walang babaeng naglalakas-loob na lapitan, o landiin siya. Alam kasi ng mga ito na walang mapapala sa kanya. Isa pa, natatakot ang mga ito na maglaho kuno katulad nang nangyayari sa iba.

wika ng ginoo. "Alam niyo na po ang bago kong motto." Naupo na siya. "Early birds catches early worms." Kunot-noong nagkatinginan ang mag-asawa na napansin naman ni Faith. "Bakit po? May iba pa ba akong motto?" "Anak, okay ka lang ba? Wala bang masakit sa ulo mo?" usisa ni Lanie. Napasapo naman si Faith sa kanyang noo. "Nauntog lang ako kahapon. Pero okay lang po ako. Malayo ito sa bituka."

Inilock ko ang pinto at doon ko isinuka ang pinainom niya sa akin. Lintik na you were made to do this na yan! Motivational quotes dapat yon para sa pag abot ng pangarap hindi sa pagpapalabas ng tam*d!