Insults Novels & Stories

mabilis niyang pakli, halos sabay ng bahagyang pagngisi niya, ‘yung ngising puno ng pang-iinsulto at kayabangan. Kaagad kong tinanggal ang kamay niyang nakaakbay sa akin. Umigkas siya nang bahagya, napahawak sa cane niya para hindi mawalan ng balanse. Hinarap ko siya ng buong tapang, tumingin ako diretso sa mga mata niyang mapangmata. “Thanks for all your insults, Vaughn. You really are the king of insults. How long are you planning to keep insulting me?”

He doesn't seem to care and it fueled my wanting to burst out anger even more. "Wala ka ng pakialam pa kung kanino at kahit ilan pang lalaki ko ipagamit ang katawan ko kapalit ang salapi. Tama a! Isa akong bayaran, isang p****k! Alam na alam ko kung ano ako. Kaya kung paulit-ulit man akong gamitin ng iba, labas ka na do'n at mas lalong hindi mo na dapat pang pakialaman!" pasinghal na sagot ko. Napipikon na ako sa inaasta niya. Puros lang naman pang-iinsulto at masasakit na salita ang sinasabi. Nakakainis. Nakakaubos ng pasensya. Nakakapanggalaiti. His not minding his words at all! And its making me mad to the core.

"You've insulted me a lot of times, Mr. Montreal! Dalawang beses na inalok mo akong maging babae mo! Akala mo ba ay katulad ako ng ibang babae na mabilis pa sa alas kuwatro na tatakbo sa kadungan mo, dahil lang sa sinabi at alok mong iyon?! Akala mo ba mapa-flatter ako?! D*mn you! Ibahin mo ako! Pinapalagpas ko ang lahat kasi alam kong may kasalanan ako sa iyo noon." Tumigil ako at humugot ng hangin. "Naiintindihan ko naman na may galit ka sa akin, handa naman akong tanggapin ang lahat ng sumbat at sisi, pero 'yong pang-iinsulto mo?! Ito?! That's plain bullsh*t! Ibang usapan na iyon! Sobra na! No one deserves to be treated that way! You're making me feel like I'm a whore! A slut! Kung makapa

Hindi na n'ya natapos ang kanyang sasabihin ng mabilis akong humarap sa kanya at malakas s'yang sinampal. Napupuno na ako sa kanya, wala akong pakialam kahit na ilang beses n'ya akong insultuhin, hindi ko s'ya papatulan pero sa oras na ang mga anak ko ang insultuhin n'ya ay ibang usapan na 'yon. Hinding-hindi ko iyon mapapalampas kahit na kailan, walang sino man ang may karapatan na insultuhin ang mga anak ko.

Sariwa pa sa’kin ang lahat ng mga salitang halos magpapababa sa aking pagkatao. ‘Kung akala ng lalaki na ito ay takot ako at affected sa mga sinasabi niya, dito siya nagkakamali! Isang pang-iinsulto pa at makakatikim na sa akin ang isang ito!” ngitngit na wika ng isipan ko. Nagbabadyang may magaganap na sampal mamaya kung sakaling insultuhin na naman niya ako.

"Brute!" "Jealous." "Feeler!" "Pretty." "Assho— wait that's not an insult?" Ngumisi siya. "Why would I insult my wife? That's rude." Inirapan ko siya. "News flash, Kleindro Lavaigne. You're rude by nature." "So judgemental, misis" "Eww!" I made face and continue walking.

May pang-iinsulto sa tinig nito. "Of course I'm not," sagot ko dito na nakataas ang kilay. "Hindi ka rin naman siguro boba na hindi marunong makiramdam na ayokong makipag-usap sa'yo, right?" Binalik ko rin dito ang insulto niya sa akin. She frowns and gritts her teeth. I stop her hand bago pa lumapat ang kamay niya sa pisngi ko. "Huwag kang bastos kung kinakausap kita!" Her angry voice states.

Patuloy ang dalawang babae sa walang-awang pang-iinsulto, walang pakundangang nagbabatuhan ng masasakit at mapanirang salita. Sa una, hindi agad nakaimik si Irina. Napasinghap siya sa matinding pang-iinsulto, malisyosong tawa, at lason sa bawat salitang binitawan ng dalawang babae. Ngunit saglit lang iyon. Mabilis niyang binawi ang kanyang sarili, at ang kanyang ekspresyon ay nanigas.

Kahit pokp*k lang ako ay namimili rin naman ako. "Don't be too hard to yourself, sl*t. Ayaw mo sa ugali ko? Is that right? Isang gabi palang kitang tinikman and now you are complaining about my attitude. Ano ba'ng ayaw mo sa ugali ko na sinasabi mo? Anong alam mo sa ugali ko? Or do you feel bad to yourself because I call you sl*t?" Aniya sa akin at nagagalit na ako sa kung paano n'ya ako kausapin. Hindi ako basta-basta nagagalit pero ang lalaking ito ay nakakanginig ng laman. Tumawa s'ya ng nakaka-insulto.

"Mas lalong hindi kita type! Ang sama ng ugali mo! Napaka-judgemental mong tao!" "Tss, baka naman pwede mong hinaan 'yang boses mo? Or baka naman normal voice mo na ang pag sigaw?" pang-iinsulto niya sa'kin. "Wala akong pakialam kung marinig man ng mga magulang natin na nag-aaway tayo! Tutal alam naman nila na hindi tayo nagmamahalan, di'ba?"