Introverted Boss Novels & Stories

Masaya na rin siya na may ganitong klaseng boss na sa kabila ng pagiging business-minded at sobrang busy, tila may malasakit pa rin sa mga tao. Ngayon, parang gusto niya nang bigyan ng medalya si Mr. Salfuego bilang the most thoughtful boss of 2024. Hindi niya inaasahan na ganito pala siya, na sa kabila ng mayamang buhay at pagiging misteryoso, kaya rin pala nitong maging maalaga at considerate.

Binuhat ko na isa isa ang mga box naka apat din akong balik pag pasok ko wala yong boss ko sa office kaya hinayaan ko nalang para makakilos din ako ng maayos habang wala siya nakaka intimidate kasi yong tingin niya malamig at laging galit. Bumalik na yong boss ko at umupo sa swivel chair niya.Ako naman busy sa kakaayos ng mga files hindi ko na namalayan ang oras 1pm na pala. Kaya pala nakakaramdam na ako ng gutom.Tumingin ako sa boss ko at nahuli ko siyang nakatingin sa'kin pero umiwas din kaagad. Tumayo ako papunta sa kanya para sana magpaalam na kakain lang ako dahil gutom na talaga ako. "Sir pwede na po ba akong mag-lunch?"

Sa halip, nag-focus na lamang siya sa kanyang mga proyekto at trabaho, umiiwas na lamang sa anumang personal na usapan. Ngunit kahit na nagpipilit siyang mag-move on, hindi niya maiwasang mapansin ang mga maliliit na senyales na tila may higit pa sa kanyang boss kaysa sa kanyang ipinapakita. Minsan, nagkakasalubong sila sa elevator at tila may mga pagkakataong tumingin ito sa kanya nang may kuryosidad.

“Okay naman sa akin dahil wala naman akong kasama sa bahay. K-kaso, si Boss po iyon, e. What if nanakit siya? ‘Di ba?” “Bossy lang siya. Saka ayaw niya talaga ng mali nang paulit-ulit. Pero hindi siya nananakit ng physical.” Nakahinga ako nang maluwag sa narinig. “Pero ‘wag mo nang pilitin ang sarili mo kung ayaw mo sa ganitong trabaho. Kung hindi lang ako secretary ni Boss, baka grinab ko na ‘to. Sa laki ba naman kasi ng sasahurin.”

Peke akong tumawa upang mawala ang tensyon na pumapaligid sa amin. Ang kaninang malawak na espasyo ay biglang naging masikip para sa akin ngayong nandito siya. Hindi ko maintindihan kung bakit pabago bago ang aking pakiramdam sa tuwing kasama ko siya. Minsan nalilimutan kong boss ko siya at nakakapagsalita ako ng kung ano-ano. Minsan naman ay naiintimida ako sa kanyang presensya. Nagsimula siyang magtipa sa kanyang MacBook. "You can clean while I'm working. Don't mind me. I know I'm attractive but don't be distracted."

Kung hindi ka naman office personnel at gusto mong pumasok sa opisina ng boss ko ay hihingi ka muna sa kaniya ng permiso mula sa intercom. Mahigpit ang boss ko sa security at privacy niya. Siguro iyon ay dahil sa pagiging . . . babaero niya. "Hello, Miss." I stared at the woman standing in front of my office. I could see her through the window. Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at lumabas na pinto saka hinarap babae. "Yes Ma'am?" I asked politely. "Can I see Randall?" tanong nito pabalik sa akin. Mukhang wala siyang balak na sagutin ang katanungan ko.

Matipid akong magsalita, yes. In fact I work as a freelancer at the same time I write a book. Trabaho na hindi ko kailangan makipag-usap sa mga tao ura-urada. Which is very advantageous to people like me, an introvert. I hate being in a circle of friends, they're draining my energy and exhausting me. I like... no... I love being alone on my own. It's not that I am timid... I am an introvert type of persona. I most of my time spending inside my house, reading books, watching dramas and animes or SB19's vlog, playing Minecraft and Roblox that's one of my favorites, and of course eating.

Minustrahan ako nitong sumunod sa kaniya na agad ko rin naman'g ginawa matapos kong magpaalam sa mabait na receptionist. Ang bait niya dahil pinakain niya ako. "This project will cost a lot of money. Up until now we're convincing Mr.Lee to join this project but we still haven't receive any answer from him." Litanya ni papa habang nasa elevator kami. Kung magsalita ito ay parang katrabaho lang niya ang kausap niya. Diretso ang tindig, seryoso ang mukha at nakapamulsa. Nakaka-intimidate tignan kaya sinubukan kong gayahin ito.

Napakunot-noo ko, nagtataka kung bakit ako hinintuan ng kung sinumang sakay ng mamahaling sasakyang iyon. Napagkamalan niya ba akong pick up girl? Papatulan ko na ba ang ganitong taktika? Totoo nga siguro ang kasabihang kapag gipit ka sa patalim ka na kakapit. If this is the only for us to survive, bakit ko pa palalampasin, ‘di ba? Magsasalita na sana ako nang magulat at mapanganga nang pagbaba ng salaming bintana ay tumambad ang guwapong mukha ng Boss ko, I mean, former Boss, since I was fired from his company.

Palagi kasi niyang naririnig sa ibang mga empleyado roon na kapag bga mainit ang ulo ng kanilang boss ay naninigaw nga raw ito. Kaya naman kahit nga makailang ulit nang nagpapapirma si Jillian sa kanyang boss ng nga papeles ay kinakabahan pa rin nga talaga siya sa tuwing makakaharap niya ito. Natatakot kasi siya na mabulyawan nito.