Introverted Boss Mga Nobela at Kwento

sabi ni Charlott kaya tumango na lang ako sa kaniya ‘tsaka ako naglakad papuntang opisina ng boss namin. Kumatok muna ako bago pumasok. Bumuntong hininga muna ako dahil baka masungit ang boss namin. Mula no’ng mag-umpisa akong magtrabaho dito ay ngayon ko lang makikita at makikilala ang boss namin, med’yo pa mysterious itong boss namin. Ayaw kumilala ng ibang tao lalo na kung baguhan sa trabaho. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa harapan ng boss namin na busy sa pagpirma ng mga papeles.

bulong ko. “Pansin mo?” malamig n'ya patanong na sagot sa akin. “Nararamdaman ko,” mahina kong sabi. “H’wag mo na lang pansinin ganito ako maging boss, malamig ang pakikitungo ko sa mga employee niya. Diba sabi mo boss mo ako bakit ka magtataka?"

Sa halip, nag-focus na lamang siya sa kanyang mga proyekto at trabaho, umiiwas na lamang sa anumang personal na usapan. Ngunit kahit na nagpipilit siyang mag-move on, hindi niya maiwasang mapansin ang mga maliliit na senyales na tila may higit pa sa kanyang boss kaysa sa kanyang ipinapakita. Minsan, nagkakasalubong sila sa elevator at tila may mga pagkakataong tumingin ito sa kanya nang may kuryosidad.

Humigpit din ang pagkaka hawak niya sa manibela at tumaas ang isang sulok ng kanyang labi. "Are you insulting me? I can fire you whenever I want." Malamig na sambit niya. Tila umahon ang kanyang pride. Of course, bilang isang mayaman ayaw nilang naiinsulto ng mga mababang antas sa buhay. Oo nga naman, empleyado ako at boss ko siya. Sino ako para mang insulto sa kanya. Sa kaloob-looban ko ay gusto kong matawa ng malakas. The power of money it is. Kayang kaya niya akong tanggalan ng trabaho. Huminga ako ng malalim para kalmahin ang aking sarili. Kailangan kong mag isip ng mabuti. Sa ngayon ay dapat 'di ko hayaang pangunahan ng emosyon kung gusto kong buhayin ang anak ko.

Kung hindi ka naman office personnel at gusto mong pumasok sa opisina ng boss ko ay hihingi ka muna sa kaniya ng permiso mula sa intercom. Mahigpit ang boss ko sa security at privacy niya. Siguro iyon ay dahil sa pagiging . . . babaero niya. "Hello, Miss." I stared at the woman standing in front of my office. I could see her through the window. Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at lumabas na pinto saka hinarap babae. "Yes Ma'am?" I asked politely. "Can I see Randall?" tanong nito pabalik sa akin. Mukhang wala siyang balak na sagutin ang katanungan ko.

Matipid akong magsalita, yes. In fact I work as a freelancer at the same time I write a book. Trabaho na hindi ko kailangan makipag-usap sa mga tao ura-urada. Which is very advantageous to people like me, an introvert. I hate being in a circle of friends, they're draining my energy and exhausting me. I like... no... I love being alone on my own. It's not that I am timid... I am an introvert type of persona. I most of my time spending inside my house, reading books, watching dramas and animes or SB19's vlog, playing Minecraft and Roblox that's one of my favorites, and of course eating.

Minustrahan ako nitong sumunod sa kaniya na agad ko rin naman'g ginawa matapos kong magpaalam sa mabait na receptionist. Ang bait niya dahil pinakain niya ako. "This project will cost a lot of money. Up until now we're convincing Mr.Lee to join this project but we still haven't receive any answer from him." Litanya ni papa habang nasa elevator kami. Kung magsalita ito ay parang katrabaho lang niya ang kausap niya. Diretso ang tindig, seryoso ang mukha at nakapamulsa. Nakaka-intimidate tignan kaya sinubukan kong gayahin ito.

Napakunot-noo ko, nagtataka kung bakit ako hinintuan ng kung sinumang sakay ng mamahaling sasakyang iyon. Napagkamalan niya ba akong pick up girl? Papatulan ko na ba ang ganitong taktika? Totoo nga siguro ang kasabihang kapag gipit ka sa patalim ka na kakapit. If this is the only for us to survive, bakit ko pa palalampasin, ‘di ba? Magsasalita na sana ako nang magulat at mapanganga nang pagbaba ng salaming bintana ay tumambad ang guwapong mukha ng Boss ko, I mean, former Boss, since I was fired from his company.

sagot naman ni Lyca. “Sige. Maraming salamat,” sagot naman ni Jeffrey. “Walang anuman. Bago ko nga pala makalimutan ay gusto ko lang sabihin sa’yo na may pagkastrikta talaga si Ms. Rose pagdating dito sa loob ng kumpanya kaya sikapin mong maging magalang sa kanya. Mabait naman yan sadyang gusto lang niya na may kinatatakutan ang nga empleyado pero sa labas naman ay super bait nyan at pwede mo pang maging kaibigan,” sagot naman ni Lyca.

Huminga siya nang malalim para pigilin ang kaniyang paghikbi, pero muling pumatak ang luha sa kaniyang pisngi nung hawakan niya ang pisngi ng anak ko. Napatakip ako sa aking bibig para hindi makagawa ng kahit anong tunog. I have never seen him cry before. Sa lahat ng pagkakataon na magkasama kami sa opisina o habang inaayos ang mga corporate layout papers, si Zion Monteverde ay palaging matatag, seryoso, at parang isang hindi matitinag na pader. Siya ang boss na walang kinatatakutan, ang landlord na may sagot sa lahat ng legal issues namin laban kay Jacob. Pero ngayon, ang lalaking nasa harap ko ay mukhang durog na durog.