Introverted Boss Novels & Stories

Paano ba naman kasi ay lahat na lang ng applicants na iharap ko dito ay ayaw niya. Unang applicant sa linggong ito ay isang lalaki. Maayos manamit, mabango, may dating. Magaling at confident din ito magsalita. Halatang sanay sa corporate environment. Habang iniinterview ito ng boss ay parang okay naman lahat. Panay ang tanong at maayos naman ang mga naging sagot ng lalaki. Pero napansin kong hindi man lang tumitingin si Sir Alex sa resume. Tahimik lang siyang nakikinig sa sagot nito habang nakahalukipkip.

Nakaramdam ako ng isang mabagal na presensya sa gilid ko, at kasabay ng pagtawag ng adrenaline sa aking sistema, napahigpit ang hawak ko sa baril. "Botyok, sa kaliwa," mahina at halos bulong na sabi ni Boss Dark. Tumango ako, alam kong may nakita siya na hindi ko pa natutunugan. Siya ang uri ng lider na hindi basta-basta nagpapakita ng takot o pangamba. Kahit na kanina pa nag-aalab ang kanyang galit, tahimik siyang kumikilos—para bang ang kanyang mga emosyon ay pinupulbos at pinapanday sa isang matinding disiplina.

Ilang minuto lang ang nakalipas at mabilis silang nakarating na sa kompanya. Ang napakagandang bagong boss ng SOTEL ay tahimik na pumasok sa restaurant ng hindi napapansin ng sinuman. Nakakaakit at elegante ang dating niya ngunit halos hindi makahinga sa takot at kaba ang sinumang mga empleyadong nakakakita sa kaniya.

Uminom pa ito ng iced tea bago magpatuloy sa pagsalita, "That I'm not a strict boss. Why? Do you want me to be strict?" Nanlaki ang mata ko. Paano nya nalaman 'yon? Halos ata ng lalaking nakilala ko out of nowhere nababasa yung isip ko. "Uh, no, that's not what I mean." I replied, "but it's unusual seeing a CEO that doesn't make his personal assistant work and even want me to tour around." I added. He chuckled a bit. "I'm making you comfortable with me. So, we can work together nicely." He answered, "and I don't like being strict around the company. Hindi naman ako gaya ng ibang boss na galit oras oras."

Ang puso niya ay parang tambol na walang tigil sa pagpintig. Hanggang sa maramdaman niya ang marahang pagdampi ng labi nito sa kaniyang pisngi. Parang tumigil ang oras. Nanigas siya sa pagkakaupo, hindi makagalaw, hindi makahinga. Ngunit imbes na lumayo, nanatili siya. Hindi pa rin niya idinilat ang mga mata, dahil natatakot siya—baka makita ni Lukas na namumula na ang mukha niya, o baka mabasa nito ang lahat ng damdaming pilit niyang itinatago. Iba talaga ang charisma ng boss niya. Kahit anong iwas, kahit anong tanggi sa isip niya, palaging bumabalik si Lukas sa puso niya na parang hindi ito kailanman umalis.

“Okay, I’m really strict and serious boss when it comes to my company. I don’t allow chatting while working in their working area. That’s why my employees are well-mannered and serious when they’re inside my company.” “Ibang-iba pala sa kompanyang pinagtatrabahuan ko. Anyway, hindi talaga ako rito nagtatrabaho. I’m a stay-in representative of my boss’s company. One month lang naman ako rito.” “Ah, I see. Kaya pala gano’n na lang ang pagsagot mo sa CEO ng company na ito. Pero alam mo, Elle, kung hindi mo sinabi, I assume, he is affected by my invitation to you.”

Tumango ako at eksakto naman ay ang pagtunog ng alarm hudyat nang pagbalik sa trabaho. "Let's go," aya niya sa akin habang hinahawakan ang kamay ko. "Zid tapos na ang break time, mamaya na lang tayo magkita okay?" sabi ko. Mabilis na bumusangot ang mukha niya sa sinabi ko. Siya itong boss pero hindi siya sumusunod sa mga rules ng opisina. Bumuntong hininga siya dahil alam niyang kahit anong pagpapaawa niya at pagpilit ay mas pipiliin kong maging propesyunal kaysa unahin ang tantrums niya.

May naisip kasi siya na plano niyang gawin upang matulungan ang kanyang boss. Nakikinig lang siya sa mga pinag uusapan ng mga ito. Napansin niyang hindi masyadong nag sa salita ang kanyang boss na si nicko. Nakaka ilang lagay na ng alak sa baso ang mga kausap nito ngunit ang kanyang amo ay isang beses palang itong uminom sa kanyang baso na may lamang alak. Katagalan ay napansin na ito ng step dad ng kanyang boss.

Three months na rin ang aking tiyan kaya mabilis na rin akong mapagod. Naisip niya paano kaya kung sinabi niyang si Aiden ang nakabuntis sa kanya. Maghihirap pa rin ba siyang mag trabaho. Susuportahan kaya siya nito sa kanyang kalagayan kumuha siya ng malalim na hininga at ibinuga ito sa hangin. Nakita niyang lumabas ulit ang kanyang boss. Malaki ang ngiti at dinagdagan pa ang papel na nasa kanyang harapan.

may disgustong sambit nito at umirap pa sa akin napayuko nalang ako dahil totoo naman ang sinabi niya na hindi ako karapatdapat sa posisyon na ito dahil hindi ako college graduate at mas lalo nang hindi ko sila kalevel. Tahimik kong nilisan ang office niya hindi ko mapigilan hindi umiyak dahil mahirap lang ako kaya hindi ko mapaglaban ang sarili ko. Isa lang akong empleyado na sinuswelduhan lang nila