روايات وقصص ضمن Introverted Boss

Napatayo ako sa aking kinauupuan. "Boss" Ganun parin siya ka-cold as ever well ayoko naman ng niyayakap or nagpapakita ng kung anung affection lalo na sa taong to. Pero nabigla nalang ako ng yakapin niya ako at bulungan. "Boss..bat ang sungit ng assistant mo dito ha.?.." Nagulat lang ako dahil he was talking none other than anyone but Sally. "Oww Did you meet her already?" Tinanong ko siya dahil I know Sally has that short tempered.

Pumasok siya sa office ng boss niya at bahagya siyang natigilan nang makita ang isang lalaking nakaupo sa swivel chair ngunit nakatalikod sa kaniya. Ito ba ang boss ko? Mukha siyang kaedaran ko lang. Nasabi ni Wommie sa sarili nang mapansin ang buhok ng boss niya na hindi naman mukhang katandaan. Alam na agad ni Aru na si Wommie ang pumasok. Mabuti at inikot-ikot niya kanina ang inuupuan niya. Malakas ang kabog ng puso niya dahil muntik na talaga siyang mahuli.

sarkastikong sabi ko at natatawang umiling. “Hmm. The Hard Boss, kuwento ng isang aroganteng Boss na mayroon s*xual dysfunction at sexy na secretary. ’Yung secretary lang niya ang nakakapagpatigas ng, alam n’yo na. Doon iikot ang kanilang kwento. Interesting,” sabi ni Chanti na nakatingin sa screen at pinag-aaralan ang detalye ng manga. Inikot niya ang swivel chair at humarap sa akin. “Tamara, may experience ka na ba?”

Ipinakilala rin ako ng HR sa mga empleyadong makakasalamuha ko sa opisina. "Guys, si Zoe nga pala.. ang bagong secretary ni maam boss." Pagpapakilala sakin ng HR kaya naman todo ngiti sakin ang mga empleyado. "Goodluck sayo Miss Zoe.. sana makatagal ka.." tumatawang sabi ng isang empleyado. Ano ba ang ibig nilang sabihin? Brutal ba yung boss namin?? "Haaaay! Wag nyo nga syang takutin... Miss Zoe, wag mong pansinin si Roy.. nagbibiro lang yan." Nakangiting sabi ni HR.

Biglang may kumatok sa pintuan at napatingin naman kami doon at nang marealize ko ang position ko ay nagpanik ako pero hindi naman niya ako binitawan. "Come in." Nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya kaya ang ginawa ko na lang ay nagtulog tulugan na lang at sinandal ko ang katawan ko sa kanya at natutulog kuno ako at pinabayaan naman niya ako sa trip ko. "What is it?" "Ah Boss, did we disturb you?" "Isn't it obvious? What do you need?" Napakagat ako sa labi ko dahil gusto kong matawa dahil ramdam ko ang irita sa boses niya.

Napansin kong hindi niya ako iniinterview sa paraang nakasanayan ko. Walang mabilis na tanong. Walang pressure. Walang pananakot. Parang... Nakikipagkuwentuhan lang siya. Pero hindi ako nagpapa-relax. Hindi pa. Masyado na akong maraming nakilalang employer para basta maniwala sa mabait na ngiti. Sa karanasan ko... May iba't ibang klase ng boss. May boss na sisigawan ka sa harap ng lahat kapag may maliit kang pagkakamali.

"Opo Mama. Napangiti ako habang pinagmamasdan sila. Ito ang bagay na lagi kong ipinagpapasalamat. Ang makita silang masaya. Ang makita silang ligtas. Ngunit may isa pang bagay na hindi ko inaasahan. At iyon ay... ang boss kong si Zevran. Noong una... Hindi ko alam kung paano ako magiging komportable sa presensya niya. Isa siyang CEO. Isang taong mula sa mundong ibang-iba sa akin. Ngunit habang lumilipas ang mga araw at linggo... Unti-unti niyang pinapakita na hindi lamang siya ang lalaking kilala ng lahat. Hindi lamang siya ang malamig at seryosong presidente ng kumpanya.

"Tatawag ako mamaya." Sa daan, habang papunta sya sa opisina papasok ng trabaho ay wala syang ibang iniisip na pangalan kundi ang ETHAN VALE. CEO ng kumpanya,lalaking may kapangyarihan na baguhin ang takbo ng buhay nya at iligtas ang kapatid. Pagdating nya sa opisina,tahimik ang buong paligid,kumpara sa karaniwang araw. May mga bulong bulungan na parang may isang malaking balita na nangyayari.

"Ha? Bakit?" "Bad impression agad ang ipinakita ko sa magiging boss ko." "Oh." "Bakit ba kasi hindi na lang ako naki-ride on sa gusto niyang mangyari? Maybe he is just testing me. And I failed." "Sino ba ang boss mo?" "Ang CEO ng Magnefico." "Sa tingin ko, wala kang magiging problema sa kanya." "Wala kang alam," wika ko na nanlulumo. "Katapusan na ito ng pangarap ko."