Is Maria Labo Real Novels & Stories

“Opo, dalawa po kasi kaming pumasok dito.” “Ah! Baka ang sinasabi mo ay ang yaya ni Ariel.” Ngiting wika nito sa kanya. “Opo, siya po. Alam niyo ba kung nasaan siya?” Tanong niya rito. “Bakit mo siya hinahanap Maria?” Napalingon siya at nakita si Marie. “Maria?” “Opo Lola, Maria po ang pangalan niya.” Sagot ni Marie rito. “Hindi ko kasi siya nakita.” Sagot niya kay Marie.

Ismid na wika ni Maria habang nakatingin sa babaeng pumunta ngayon sa elevator. “Kilala mo?” tanong ko. “Isa sa mga kayugyogan ni sir.” Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya, nang makita ang itsura ng mukha ko ay natawa si Maria. “Sorry, pasensya ka na kung medyo iskandalosa pero ganito na talaga ako girl,” Explanation naman nito sa akin, napangiwi na nga lang talaga ako minsan sa walang tigil na filter ng bunganga ni Maria. “Okay, back to our real agenda. Ang bruhang iyon, si Gidget ‘yon. Ang babaeng flavor of the month ni sir.”

Nagsalita si Maria sa sunud-sunod na tono kay Larry. Nang sumulyap ang huli kay Maria, nakita niyang nakasuot ito ng pink na damit at nakapusod ang buhok. Nang makita siyang medyo cute, sinulyapan pa siya nito. Gayunpaman, labis nitong naiinggit si Olivia.

Kabanata 30 Pagbalik ni Marian sa lumang bahay ng pamilya Mendoza, gising na si Lola Amore. Hindi na siya nag-atubili pa. Agad siyang lumapit at niyakap ang matanda, parang batang humahanap ng kalinga. “Lola Amore…” malambing niyang sabi, may halong pag-aalala sa boses, “you really scared me kanina. Akala ko kung ano na nangyari sa ‘yo.”

Tanong sa akin ni Mattew na may ngiti sa labi. Heto na... Deserve ko ba talagang harapin ang lahat ng murang munting palabas na ito? Hindi na hinintay pa ng tulala na si Mattew na sumagot, lumapit siya kay Maria Júlia, nagpakilala at sinalubong siya ng mga halik sa pisngi. Hey! Ang pangalan ko ay Maria Júlia, empleyado ako ni G. Smith. Ako ang yaya ni Miguel. - Sinagot siya ni Maria Júlia nang buong pakikiramay.

"Siya ang ama ni Sophie. Ang aking amo. Siya—siya ay technically engaged pa rin, kahit na hindi sila—" Ikinaway ni Maria ang kanyang kamay. "Ang babaeng iyon ay may isang paa sa labas ng pinto at ang isa ay nasa isang magazine spread." Tumawa ako—nagulat at medyo nagpapasalamat. "Hindi iyon patas." "Pero totoo," malumanay na ngiti ni Maria. "Matagal na akong nagtatrabaho dito para malaman kung kailan wala na ang puso ng isang tao. Matagal nang wala si Enzo sa kanya."

“Sino pala siya? Nobya mo?” Masuyong tinitigan ni Manuel ang portrait painting. “Hindi ko siya kasintahan. Siya ang nag-iisa kong kapatid na babae. Ang kaniyang ngalan ay Maria Victoria Saenz.” “Hindi nga? Sure ka?” “Totoo ang aking sinabi. Siya ay si Maria Victoria Saenz.” “Magkapangalan at magkamukha sila.”

Ngiting inaakit at nilalandi siya. Napakagat siya ng kanyang pang ibabang labi at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. "Marie--" Napatigil siya sa pagsasalita. Namumungay na mag mga mata ni Señorito Lenon halatang marami na siyang nainom. Hinila ko ang kanyang nga kamay papunta sa lamesa at nilaklak ko ang alak na natira sa kanyang baso.

napalingon kami ng sabay ni Alessió sa bagong dating na halos ikalabas ng mga mata ko sa ulo ko. "What are you doing here?" I couldn't hide the surprise I made on my face. "Juanita?" Tumaas nalamang ang dalawang kamay ko't pinilit ko nalang na tumayo sa upuan kahit na nahihilo na ako sa kalasingan. The heck, Do I look like I'm hallucinating or what? I thought John Loid don't even know what is Mafia-but look at the two talking together here at the main HQ of Mafia pier.

“Magpa-file siya ng pormal na reklamo laban sa `yo. Ayusin mo `to, Calumpang. Puwede kang ma-court martial kapag tinotoo `to ng babae. Ipapa-Tulfo ka pa yata. Maricel Paligumba ang pangalan.” “Sigurado ka, sir?” Nanlamig si LA. Literal siyang nanghina kaya kinapa niya ang upuan sa harap ng mesa ng opisyal. “Wala akong kilalang Maricel. Baka ibang sundalo ang tinutukoy diyan?” “Matilda daw ang pakilala niya sa `yo.” Ano? Si Matilda? Pakiramdam ni LA ay hinulugan siya ng bomba.