Isang kwento ng pag-ibig at lumipas na panahon ang hatid ng 'Mariang Cacao'. Nagmula ito sa isang tradisyunal na kwentong-bayan na matagal nang ikinuwento ng ating mga ninuno. Si Maria ay isang katutubong babae na gumagamit ng kakaw upang makagawa ng masasarap na tsokolate. Pero hindi lang siya basta tsokolate maker; siya rin ay isang simbolo ng kagandahan at biyaya sa kanyang maliit na bayan. Sa kanyang paglalakbay, nakatagpo siya ng isang binatang mandirigma na nanggaling sa ibang lugar. Ang kanilang pag-iibigan ay masalimuot at puno ng pagsubok, pero sa huli, sila ay nagtagumpay sa pagbuo ng isang ngiti at pag-asa para sa kanilang mga komunidad.
Naging simbolo ng pag-asa ang kwento ni Mariang Cacao sa mga tao. Ang kanyang kakayahang bumuo ng masarap na tsokolate gamit ang mga lokal na sangkap ay nagbigay-diin sa kahalagahan ng pagkakaroon ng sariling kultura at pagtanggap sa mga likha ng kalikasan. Kahit na bago magkapaghari ang mga banyaga, napanatili ni Maria ang kanyang katatagan at pagmamahal sa sariling bayan. Sa pamamagitan ng kwentong ito, naipapahayag ang mga aral ng pagmamahal, sakripisyo, at pag-unawa.
Ngunit ang kwento ay hindi knock-on-the-door na happy ending lamang. Minsan, kasama ng pag-ibig ay ang mga pag-aaway at miscommunication. Minsan din, ang mga tao sa bayan natin ay nagtataka kung tunay bang tagumpay ang tunay na pag-ibig, may mga pagsubok ba o hindi. Sa pagdaan ng panahon, nanganak na rin si Maria ng mga anak na naging kasing-sigla at masugid sa kanilang mga misyon. Ang kwento niya ay patuloy na bumubuo, nagiging kwento rin na mahirap kalimutan na madalas palakasin ang atin mga puso.