It Doesn't Matter How Slowly You Go นิยาย & เรื่องราว

Naninibugho ba ako? Kinuha ko ang pagkakataong iyon para makawala sa hawak ni Lord. Nagtatakbo akong nilisan ang kusina at umakyat sa aking kuwarto. Nang maisara ko ang pinto ay napasandal ako rito, unti-unting napadausdos hanggang sa napaupo ako sa sahig. Don't you know? You matter. Don't you know? You matter. Don't you know? You matter.

“Masyado bang mabilis? Kung nabibilisan ka, babagalan ko. We'll take it slow, Toyang.” •|• Illinoisdewriter •|•

"What's the matter... Oh!" Isang tili ang nanulas mula sa kanyang lalamunan nang bigla na lang tumakbo nang mabilis ang kabayo. Halos maiyakap niya ang kanyang mga kamay sa leeg nito habang abot-abot ang kaba sa kanyang dibdib. "Oh, God, slow down...!" natatakot na niyang sabi. "Slow down now, handsome..."

Kabanata 15 Free They say that the only thing constant is change. Lahat naman daw nagbabago, hindi mo namamalayan, isang araw hindi ka na pinapansin, isang araw, hindi na ganun ang turing sayo, isang araw hindi ka na mahalaga. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit may mga taong hindi kayang maging totoo sa sarili nila, bakit kailangang magbago? Para saan?

“In my world, everything is fast. Decisions are made in seconds, results are expected immediately, and if something is delayed, it’s a failure. But tonight, waiting for the rice to cook, watching you handle a simple mistake with a laugh... it makes me realize that some of the best things in life require you to just slow down and wait.” Napatitig ako sa kaniya, naramdaman ang malalim na kahulugan ng kaniyang mga salita. Hindi lang ito tungkol sa pagkain. Tungkol ito sa amin, sa kung paano kami nagsimula, at sa kung paano namin dahan-dahang binuo ang kung anong mayroon kami ngayon sa kabila ng magkaiba naming mundo.

You don't own it. You don't finish it. You just keep finding your way through it—together—until even the darkest nights start making sense because someone is there beside you, pointing at the same stars, saying: "Look. We're still here." Imagine yourself beneath a vast, silent sky, holding the timeless wisdom of Socrates—urging you to truly examine your soul. Feel the gentle encouragement of Confucius' words: "It does not matter how slowly you go, as long as you do not stop." These truths invite you to start your own journey of discovery, patience, and resilience. No matter how slow your steps seem, each one brings you closer to understanding what truly matters. So, are you ready to take tha

Isa itong statement: ito ang akin, at wala kang karapatan dito. Paglabas nila sa building, tahimik lang sila. Ang bawat hakbang nila ay may bigat, parang bawat tunog ng sapatos sa sahig ay may kasamang mensahe. Hindi sila nakikipag-usap sa mga nakapaligid. Hindi rin sila nakikinig. Ang mundo ay nagiging malabo sa paligid nila, isang background lamang sa kanilang focus sa isa’t isa.

Q para puntahan sila Marcus at alam kong nagta-trabaho sila. Habang nagmamaneho ako ng mabilis ay sumisingit din ako sa mga pagitan ng mga sasakyan at parang nakikipagkarera sa isang paligsahan. Wala akong takot kung mababangga man ako ng malaking sasakyan. Ang importante ngayon sa akin ay malaman ang buong katotohanan

sambit ni Athena matapos ang ilang minuto, sabay bitaw sa isang bagong salita: slowly. Napataas ang kilay ni Martin, saka tumango, parang naiintindihan ang mensahe sa likod ng salitang iyon. “Slowly nga?” tanong niya, malumanay. “Hmm,” tango ni Athena. “I think… if we’re going anywhere with this, I want it to be slow. Maingat. Walang pressure. Walang biglaan.” “Then slowly it is,” sagot ni Martin habang dinugtungan ang ‘slowly’ ng ‘but surely.’

“That’s good. I do want to come ever and… spend time with you.” Natawa siya. “Okay,” sambit niya habang may mantra na nagmamartsa sa kanyang isip. Don’t overthink. Don’t overthink. Don’t overthink. “Okay,” ulit nito, at alam niyang nakangiti na rin ito sa kabila dahil sa tunog ng boses nito.