Novel & Cerita It's A Beautiful Life

Lord, alam kong makasalanan at palamura akong tao, pero paki-usap, ituro niyo sa akin ang tamang daan patungo sa magandang buhay ng aking mga magulang. Muli akong huminga ng malalim at saka ko dahan-dahan na idinilat ang aking mga mata. Pagkamulat pa lang ng dalawa kong mga mata ay siya namang pag bungad ng nakakasilaw na ilaw sa aking harapan. A-ano ito? Heaven ba?

Mukhang ngayon lang yata ako kinabahan ng ganito sa tanang buhay ko. . C.M. LOUDEN

Napangisi ako. “That’s what you get for being deceived by my devouring beauty,” bulong ko.

May kasama na siyang haharap sa kapaitan ng buhay. “I will keep you warm too.” Lumapit ito sa kanya at saka siya niyakap. She likes being held like that in those arms. It was sheltering and protecting her. It felt like no one could hurt her the way life did. “Napakalungkot ko nitong mga nakaraang araw. And I just realized that sometimes you just need to be sad to know the worth of happiness. Dahil sobrang saya ko ngayon na nandito ka na sa tabi ko.”

Ani ni Kayla. “Alam ko naman pero wala man lang bang pahinga? Puro page tayo ngayong araw. Ano na bang nangyayari sa kanila? Minsan napapaisip ako kung tama ba itong pinili kong propesyon. Gusto kong dagdagan pa ang buhay ng mga batang may sakit sa puso pero sa tuwing may binabawian ng buhay sa kanila nakakalungkot.” Napabuntong hininga pa si Jane saka tiningnan ang pagkain niyang malamig na malamig na dahil sa lamig ng aircon sa office nila.

"This place is beautiful, indeed. But you're more than beautiful in my eyes when you're happy." "Hon..." emosyonal kong sabi. Naluluha na ang aking mga mata dahil sa sayang nararamdaman ko. Bawing-bawi naman sa pag-aalalang naramdaman ko kahapon. "You're like a flowers that blooms my life. You make my life beautiful to live because you're in it, wife. I can't imagine my future without you..." madamdamin niyang sabi habang ako'y naiyak na.

sa tuno ng pananalita nito ay parang hindi welcome si Jhea. Kong hindi lang kailangan gawin ni Jhea ito ay hindi na siya nag abala pang pumunta at pag lutuan ang mga ito. Pero kailangan nyang makuha ang loob ng mga ito, nang sa ganon ag mapabilis ang paghihigante nya. "Hi, I'm Celeste, dyan ako nakatira," bago ay tinuro ni Celeste kong saan siya nakatira.

Pagkatapos nu'n, lumipad na ang malaking paru-paro at nagpakalayo-layo, until it blurred my vision. "Ma'am??? Totoo po ba 'yon?", untag sa akin ni Bea. Nawala sa isip ko na nandito pala siya at naghihintay sa akin kasi sabay kaming uuwi. "Nakaka-touched naman po ma'am. Napaluha tuloy ako kanina, habang kinakanta niyo po 'yong kanta. Ano pong title nu'n ma'am?" "It's Not Goodbye, nak."

Pinikit ko ang mata at sa pagdilat ay. I saw how my world beautiful is. My daughter ,my wife is my life. -THE END.-

Bakit gusto kong magkalayo kami pero ang hirap tanggapin na talaga ngang magiging malayo siya sa akin. I always believe that life is beautiful. But then... everyone has their own opinion about what makes life beautiful. Is it money? Is it the people that you love? Is it the opportunities? Ngunit para sa akin, wala sa mga ito ang tunay na nagpapaganda ng buhay. It is the pain...