It's Not Giving Meaning Novels & Stories

Hindi niya alam kung makakayanan niya ang huli. Hindi niya kayang mawala si Gab sa buhay niya. At least kahit ganito sila at nag-aaway ay walang mas malalim na pinag-uugatan ang hindi nila pagkakaunawaan. No deeper feelings were involved.

Kumbaga nais nitong maisakatuparan ang imahe na nabubuo sa isipan na madalas hindi napapansin ng iba. Halimbawa na lang nito ang biglang pagsasabi ng malamig samantalang alam naman ng malamig talaga, kumbaga bakit kailangan pang i-vocalized? Mahirap maunawaan ang mga bagay ngunit ganoon talaga ang misteryo ng buhay sa mundo. Para kang nasa kwadradong kahon na nais mong malaman ang mga sikretong naroon. Hindi rin sinasabing tama siya at mali ang iba ngunit may mga bagay na hindi madalas ma-interpret at mai-analyzed kung iisipin lang ang pang-ibabaw na sistema.

“May karapatan ka ba?” “Totoo na hindi ko alam kung paano gumagana ang lahat ng ito, ngunit bihasa ako sa mga inkantasyon na may kinalaman sa pagpatay. Kahit na gaano kalakas ang isang inkantasyon, isa pa rin itong mahika na ginagamit sa pagpatay.” “Dahil sa wala akong alam kung paano ito gumagana, hindi naman ito nangangahulugan na hindi ko pa ito nakikita.”

she struggles to find the right word. “Ano ito?” “Interesado. Paano ka bigla bigla na lang magiging interesado sa akin kung hindi mo ako pinansin sa buong haba ng ating pagsasama? Wala lang itong katuturan." Naroon niya ako, ngunit paano ko ipapaliwanag ang isang bagay na hindi ko maintindihan sa aking sarili? Hindi ko alam kung saan nanggaling ang nararamdaman ko o kung kailan ito dumating.

Friends kami ni Kaizen. Hindi pa nga ako maka move on sa sinabi niya sa akin sa park eh tapos dumagdag pa ang mother niya. Ayaw ko bigyan ng ibang meaning pero hindi ko talaga maiwasang mag overthink. Kahit ikaw siguro na nasa sitwasiyon ko 'di mo rin alam kung anong iisipin mo. 'Wag nalang mag isip.

Gusto niyang magpaliwanag, ngunit hindi niya magawa. Sa huli, wala naman talagang mga salitang binanggit si Zack na pwedeng maging mali ang intindi. Isa lamang itong malabong tono. Kung magsasalita siya ng padalus-dalos, hindi niya alam kung anong isyu ang mahihirapan siyang ipaliwanag.

Ngunit kasabay ng kapanatagan ay ang isang katanungang hindi niya kayang sagutin. Ano nga ba ang kahulugan ng lahat ng ito?

'Yun lang ang dahilan kung bakit ko ginagawa 'to. Tapos na ang kagabi at dapat doon na lang 'yun. Kaya lahat ng hawak-kamay, pagyakap, paghalik, at mga titig na 'yan—yung mga putragis na titig na 'yan—ay walang kahulugan. Dahil 'yun lang dapat ang maging tingin ko sa kanila. Hindi nila dapat sirain ang mundo ko.

Na akala ko kaya ko. "Ha!" Umismid si Trinity. "Natasha, If you don't mind… age really doesn't matter." "Bakit naman?" "Well… because age does not occupy space and it doesn't have weight and mass. Therefore it does not matter." Napasapo ako sa aking noo dahil sa sagot niyang 'yon. "Hindi ko alam kung may nilagay bang gamot diyan sa pagkain mo," Natatawang saad ko.

sagot ko, kahit alam kong mas malaki ang meaning niya sa akin kaysa sa ipinapakita ko. "Maybe," sabi niya, pero hindi niya inalis ang tingin sa akin. "Hindi lahat ng familiar feeling may clear answer," dagdag ko, sinusubukang ilayo ang usapan sa sarili kong connection sa kanya. "I know," sagot niya. "Pero mahirap hindi magtanong kapag may reaction ang katawan mo sa isang bagay na hindi kayang ipaliwanag ng isip mo." "Then don't force it," sabi ko, mas mahina ang boses ko. "Kung hindi pa malinaw ang memory, baka mas lalo mo lang itong malito kapag pinilit mong bigyan agad ng meaning."