Novel & Cerita It's Not Giving Meaning

'Habang nabubuhay ako' What is that mean? Bakit may pagano'n? Bakit nagbibitaw ito ng salita na hindi naman nito kaya panindigan? Salita na paasa na naman. Katulad ng dati ay magpaparamdam na mahalaga siya at mahal siya pero hindi naman talaga dahil wala naman talaga iyong ibig sabihin at wala naman talagang espesyal.

Pinilit niyang maging kalmado, kahit sa isip niya ay paulit-ulit na bumabalik ang text ni Lukas kagabi: “Don’t overthink. I’ll explain soon.” Pero paano nga ba siya hindi mag-o-overthink? Paano kung hindi maganda ang paliwanag? Paano kung sa paliwanag na yon ay masasaktan pala siya? Paano na lang? Ang dami niyang what if na ayaw naman niyang makuha ang kasagutan at baka kapag nalaman niya ang sagot ay masasaktan lang siya. Minsan talaga ang OA na niya.

“Bakit ba ang manhid mo at hindi mo makita ang ginagawa niya para sa’yo?” “Tingin mo hindi ko nakikita? Oo, napapansin ko lahat pero pagkatapos ano? Ako lang uli ang mapapahiya dahil itatanggi niya lang uli tapos ako heto, asang-asa. I don’t want to see myself na miserable dahil lang sa nararamdaman kong ito, it would be better if I stop analyzing everything. Ganun naman talaga kung ayaw mong masaktan, tigilan na lang natin ang pagbibigay ng kahulugan sa bawat kinikilos ng tao.”

Hindi niya alam kung makakayanan niya ang huli. Hindi niya kayang mawala si Gab sa buhay niya. At least kahit ganito sila at nag-aaway ay walang mas malalim na pinag-uugatan ang hindi nila pagkakaunawaan. No deeper feelings were involved.

Nalulungkot din ako dahil ang dami ng kung ano anong nasasabi tungkol sa aming dalawa, hindi ba pwedeng maging masaya na lang sila kung ano man ang napapansin nila? Wala naman kaming inaanunsyo tungkol sa amin ni kuya Jiro, basta nakafocus kami sa isat isa at sa trabaho namin, kaso hindi talaga maiiwasan magkaroon ng mga taong bibigyan ng kung ano anong meaning ang mga nakikita. Ayaw ko muna sabihin ito kay kuya Jiro lalo marami din siyang inaalala sa kompanya niya.

Kumbaga nais nitong maisakatuparan ang imahe na nabubuo sa isipan na madalas hindi napapansin ng iba. Halimbawa na lang nito ang biglang pagsasabi ng malamig samantalang alam naman ng malamig talaga, kumbaga bakit kailangan pang i-vocalized? Mahirap maunawaan ang mga bagay ngunit ganoon talaga ang misteryo ng buhay sa mundo. Para kang nasa kwadradong kahon na nais mong malaman ang mga sikretong naroon. Hindi rin sinasabing tama siya at mali ang iba ngunit may mga bagay na hindi madalas ma-interpret at mai-analyzed kung iisipin lang ang pang-ibabaw na sistema.

“May karapatan ka ba?” “Totoo na hindi ko alam kung paano gumagana ang lahat ng ito, ngunit bihasa ako sa mga inkantasyon na may kinalaman sa pagpatay. Kahit na gaano kalakas ang isang inkantasyon, isa pa rin itong mahika na ginagamit sa pagpatay.” “Dahil sa wala akong alam kung paano ito gumagana, hindi naman ito nangangahulugan na hindi ko pa ito nakikita.”

Ano ang isasagot ko don? “I- I-” “I- I-,” putol niya sa utal-utal kong salita na wala naman talaga akong mabuo na sasabihin. “You're impulsive. Sa galit mo sa akin, lahat na lang ay binibigyan mo ng meaning kahit na wala naman akong masamang ibig sabihin.” May point din siya doon. I admit, bawat utot niya nasa isip ko agad na masama ang hangarin niya.

At hindi ko alam kung bakit. Pero isang bagay ang sigurado. Ayokong bigyan ng kahulugan ang bawat kilos niya. Dahil kung ano man ang iniisip niya...wala na iyong kinalaman sa akin. At hinding-hindi ako magkakamali na isipin na may iba pang ibig sabihin ang mga ginagawa niya. Imposible. ...Hindi ba?

He doesn't need to know, that's her private life. Isa pa sobrang dami nyang nainom kagabi at sobrang nalasing sya kaya nagblackout na sya at wala nang maalala kung ano bang nangyari kagabi para ganto ang maisip nang binata kahit nga ginawa nya kagabi hindi nya maalala. Naalala nya tuloy yung sinabi ni Cairan, sa bawat bitaw neto nang salita ay parang may kahulugan o hint nang ginawa nya kagabi kaso hindi nya talaga maalala.