Novel & Cerita It's Not Giving Meaning

"Stop overthinking." Nagulat ako. Hindi ko namalayang gising na pala siya. "Sorry," bulong ko, umiwas ng tingin. Hinaplos niya ang pisngi ko. "Do you regret it?" Saglit akong natahimik. Do I? "No," mahina kong tugon. "But... I don't know what it means for us." He nodded slowly. "Neither do I."

Ano ang isasagot ko don? “I- I-” “I- I-,” putol niya sa utal-utal kong salita na wala naman talaga akong mabuo na sasabihin. “You're impulsive. Sa galit mo sa akin, lahat na lang ay binibigyan mo ng meaning kahit na wala naman akong masamang ibig sabihin.” May point din siya doon. I admit, bawat utot niya nasa isip ko agad na masama ang hangarin niya.

Pero sa katahimikan na iyon, mas malakas ang mga bagay na hindi namin sinasabi. At bago pa kami makarating sa kung saan man niya ako dadalhin, isang bagay lang ang malinaw sa isip ko— Hindi ito simpleng pagkikita. Hindi ito simpleng pagkakamali. At higit sa lahat… Hindi ito tapos. Dahil sa bawat segundong kasama ko siya… parang unti-unti akong nahuhulog sa isang mundong wala nang daan palabas.

Isang mababang init na patuloy na nag-aalab, isang bagay na wala sa aming dalawa ang sapat na lakas ng loob para pangalanan. Hindi niya ako tina-text araw-araw. Hindi rin niya ako nilulunod sa malalaking kilos na parang mga suhol. Sa halip, nagpapadala siya ng mga bagay na may tunay na kahulugan.

Hindi ko na mapigilang sagutin siya. "You Misunderstood it...." Bakas sa kanyang mukha ang lungkot "so what do you mean?" Humarap ito sa akin at tumayo ng tuwid "let's say I am satisfied with my wealthiness but there's something that is missing." Kumunot ulit ang noo ko sa sinabi niya I can't get what he mean.

It's helping is not responsibility, not in any possible means. I round the whole men's corner but nothing caugh my attention. Walang damit na bagay sa akin o wala lang talaga ako sa mood. Kahit walang rason pakiramdam na-bad trip ako. Nakakainit ng ulo ang mga nangyayari.

"Oh look, nandito na siya!" "Akala ko hindi na siya papasok. Nakalulungkot pa naman 'yon." "Yeah, you're right. Hindi yata mabubuo ang araw ko kapag hindi ko siya nasabihan ng panget!" Panget? They don't even know the real meaning of that word. Hindi ko na lang sila pinansin na parang walang narinig at nanatili pa ring nakayuko sa harap ni Ma'am.

It is through endings that beginnings find their meaning, and it is through loss that growth is most profoundly understood. In conclusion, the gibberish of theory and the nonsense of practice intertwine to reveal a deeper truth: that even within the strangest of words, the essence of meaning can still be felt, shaping our quistral understanding of the world and reminding us that coherence is often less important than connection.

Kahit wala siyang ginagawang masama ay kinakain siya ng konsensya. “Babe, bakit ka natahimik? Is there something wrong?” marahil ay naramdaman nito ang paging uneasy nya Humugot muna siya ng malalim na hininga bago magsalita. “B-babe, I need something to tell you, but please listen to me. Wala na itong kahulugan. I’m just trying to help.” “Ano ba ang pinagsasabi mo? Hindi kita maintindihan.”

Ngunit mayroong intensity sa mata niya—isang lihim na damdamin na hindi kayang ipahayag ng salita. Hindi siya nagkamali sa intuition niya; si Sylvant ay hindi marunong magpahayag ng pagmamahal sa paraang normal. Ngunit bawat kilos, bawat titig, ay may kahulugan. At ngayon, mas lalo niyang naramdaman ang bigat ng nakaraan at ang init ng kasalukuyan.