It's Not Giving Meaning Novels & Stories

“H’wag na po kayong magalit. H-hindi ko na po uulitin.” “Why…” Mas lalo itong yumukod. “Am I not enough? Is my money not enough to satisfy you?” Wala sa sarili akong napalunok. Mukhang nakakakuha si Sir Axton ng ibang meaning sa mga pangyayaring ‘to! At kailangan kong magpaliwanag sa kanya, kundi ay baka mas lalo niya akong ma-misunderstand! “Sir…” Ngunit bago ko pa mang madugtungan ang aking sinabi, pakiramdam ko ay naduduwal ako.

"Lilith, maybe we could just go buy—" "May bukas pa bang tindahan nang ganitong oras? Huh?!" sigaw ko. Huminga ako ng malalim at napasabunot ng buhok. "Gusto kong magsabi ng masasamang..." huminga ako ng malalim saka nagpatuloy ng mga sasabihin, "mga words." Calm down self, Elizabitch lang 'yan. You don't understand my pain! What is life without dodo? Life without dodo is meaningless!

ulit ko at napapaisip kung saang parte doon ang salitang magpapasabi na mahal na din ako ni Ethan. Pero I brought colors to his life? Talaga ba? Bakit ang lamig niya—well, hindi naman siya malamig sa akin, pa minsan lang kapag wala siguro siya sa mood. Pero, brought colors to my world… Ano bang meaning no’n?! Pagulong-gulong ako sa kama ko at hindi pa rin makuha ang salitang iyon. Feel ko kasi may ibang meaning din aside sa nabigyan ko ng kulay ang mundo niya.

Marunong naman akong tumanggap ng pagkakamali kaya lang, wala naman siyang sinasabi kung bakit. I am not a mind reader. Hindi ko malalaman ang lahat sa pa-tampo-tampo niyang ganʼyan. Pwede niya namang sabihin saʼkin dahil kahit mahina ang pang-intindi ko, pipilitin kong intindihin. Ayoko lang ng ganito na wala akong ideya sa mga nangyayari at nagdedesisyon siya ng siya lang.

At isa pa pagod din ako at gutom kailangan kunang umuwi. "But I want now! I can't take this anymore". Saad nito! Hindi ko sya maintindihan. Ano ba ang ibig nyang sabihin? " w-what do you mean". Medyo nauutal kung sabi sa kanya. Napalunok ako ng umangat ang ibabang labi nito at ngumisi. "I mean I want to eat some delicious and unforgettable". Parang may kahulugan ang kanyang sinasabi pero Hindi ko sya maintindihan.

Ang daling sabihin kasi wala siyang ideya. Kaso heto ako’t hindi magawang matanggal ‘yung konsensiyang nararamdaman. Kasi alam ko rin sa sarili ko na hindi ko rin siya masisi for not having an idea na ganoon na ‘yung nararamdaman ko. Kasi umaarte akong okay, eh.

“Sorry that I let this happen…” Napatitig ako sa kanita. Hindi na ako nagsalita pa kasi parang double meaning ang pagkakasabi niya ng mga salita. Napalunok ako at tumango na lang. It is unfair to him kung gagawan ko pa ng issue ang double meaning na nasa isip ko. Sapat na ang pagso-sorry niya. Sapat na iyon at ang importante ay nag-sorry na siya.

Noon ay hindi niya iyon pinag-isipan. Ngayon lamang niya napagtanto na marahil ay hindi naman talaga umaasa sa kanya ang babae gaya ng iniisip niya. Ngunit ilang segundo lamang ang lumipas bago niya itinaboy ang kaisipang iyon. Masyadong maliit na bagay. Walang halaga. Hindi na niya kailangang alamin pa. "It doesn't matter." Malamig niyang ibinalik ang tingin sa tablet.

Hindi ko na mapigilang sagutin siya. "You Misunderstood it...." Bakas sa kanyang mukha ang lungkot "so what do you mean?" Humarap ito sa akin at tumayo ng tuwid "let's say I am satisfied with my wealthiness but there's something that is missing." Kumunot ulit ang noo ko sa sinabi niya I can't get what he mean.

pahayag na pagmamakaawa ni Sofia na kahit mapaos siya kakasigaw ay wala siyang pakialam. Sigaw lang ng sigaw si Sofia at humihingi ng tulong habang ang tiyuhin niya ay nakangisi lang na ginagapang na pataas sa dibdib ni Sofia ang magaspang nitong kamay. Naiiyak nalang si Sofia dahil wala siyang magawa, pakiramdam niya ay nasalo na niya lahat ng malas sa buhay niya.