Novel & Cerita It's Not Giving Meaning

Pilit kong hinahagilap ang aking sasabihin, pero kahit ano ang pilit ko, hindi ko magawang sabihin ang totoo. Bakit ko naman kasi aaminin, hindi ba? Baka kung ano pa ang kaniyang isipin, pero hindi naman siguro niya bibigyan nang meaning ‘yon, hindi ba? “What is it?” Kinagat ko ang aking ibabang labi, at mabilis na inilihis ang aking mga mata. “‘Yong sugat mo lang naman. Hinahanap ko.” “Bakit?” Tangina!

At isa pa pagod din ako at gutom kailangan kunang umuwi. "But I want now! I can't take this anymore". Saad nito! Hindi ko sya maintindihan. Ano ba ang ibig nyang sabihin? " w-what do you mean". Medyo nauutal kung sabi sa kanya. Napalunok ako ng umangat ang ibabang labi nito at ngumisi. "I mean I want to eat some delicious and unforgettable". Parang may kahulugan ang kanyang sinasabi pero Hindi ko sya maintindihan.

Ang daling sabihin kasi wala siyang ideya. Kaso heto ako’t hindi magawang matanggal ‘yung konsensiyang nararamdaman. Kasi alam ko rin sa sarili ko na hindi ko rin siya masisi for not having an idea na ganoon na ‘yung nararamdaman ko. Kasi umaarte akong okay, eh.

Ganun ba ito mag-isip? "Maybe, that's how I interpret it.. Because asdfghjkl qwertyuiop zxcvnm." Ni hindi ko maintindihan ang huling sinabi niya dahil sobrang hina na nun. Pero anong pakialam ko kung hindi ko narinig yun ng malinaw? Hindi naman siguro importante yun. "But I am really sorry... So please comeback..."

“Kasi marunong akong tumupad sa usapan. Dalawang salita lang iyon.” Hindi naunawaan ni Vincent kung bakit tila may ibang kahulugan ang mga salitang iyon. Ngunit hindi na siya nagpaliwanag. Dahil sa loob lamang ng tatlong araw… Hindi na rin naman ito magiging mahalaga.

Pagkatapos niyon, wala na. Marahas na ipinilig ng dalaga ang kanyang ulo. Hindi tama ang nararamdaman niya. Trabaho lang 'yon. Wala nang iba. At hindi na dapat magkaroon ng iba pang kahulugan sa kanya. Kaya hindi siya dapat masaya sa kung paano siya tratuhin o tawagin ni Liam. Temporaryo lang ang lahat. Walang kahulugan. Walang halaga.

At higit sa lahat, iyong isang sagot niya. Maybe I wanted to be here. Napadilat ako. Fuck. Bakit ko pa rin iyon iniisip? Wala naman iyong ibig sabihin. At least, wala dapat. Baka ginagawa ko lang mas complicated ang lahat dahil pagod ako at wala na akong ibang pinagkakaabalahan. Maybe that was the problem. Kapag masyado kang pagod, mas madali mong bigyan ng meaning ang mga bagay na hindi naman talaga ganoon ka-importante.

KABANATA 14: 'Ang Tulong' Umuwi akong wala sa aking sarili. Pinipilit kong intindihin ang mga salitang sinasabi niya, ngunit kahit na isa ay wala akong mahanap na kasagutan. Anong ibig niyang sabihin? Bakit ngayon hindi ko maintindihan na kung anong nangyayari? May kung anong kakaiba? Pero, iyon ang mahirap kasi wala akong nalalaman. Ang hirap manghula ng mga mangyayari.

Ang sabi nila may mga bagay na mas maigi pang manatiling nakatago nalang kung wala naman iyong magandang maidudulot. Ika nga, the things you don't know won't hurt you. But not for my case, not for me. It may work for others but not on me. The more I don't remember things the more my curiosity is eating me and I am scared that in the end I will really lose my sanity.

Signs and lessons to be improved. I closed my eyes tightly, as if those words were repeated in my hearing until my heart and mind reached. Does this mean, my life is meaningless? I have no problem in living as normal and ordinary as others are given a solution. For me, there is no solution to my problem. What is my problem? It's big, so big. First, I have no obligation because I have nothing else to do. Just eat, sleep and wake up. Work? Yes, it's just right for my day-to-day expenses.