It's Not Giving Meaning Novels & Stories

It's never ever, It's never enoughh--- Kanta na yon ah, hutangina Trix! Hayst, okay na sana yon e kaso sinabi nya pang 'It's none of your business kong pinapaiyak ko sya. 'Why do you even care!?' nasaktan ako don hubby, dinibdib ko talaga yon kase may dibdib ako di tulad nang nag babasa dyan... heheh joke walang pikunan kung totoo man okay? Okay wala na namang sumagot self.

Ganun ba ito mag-isip? "Maybe, that's how I interpret it.. Because asdfghjkl qwertyuiop zxcvnm." Ni hindi ko maintindihan ang huling sinabi niya dahil sobrang hina na nun. Pero anong pakialam ko kung hindi ko narinig yun ng malinaw? Hindi naman siguro importante yun. "But I am really sorry... So please comeback..."

Pumikit ako at nanatiling tahimik. “...But, you know, hurting doesn’t symbolize weakness. Mayroong mga bagay na akala natin hindi natin kaya pero at the end of the day, hindi natin namamalayan na kaya natin iyong lagpasan.” he said in monotone. “Life is about suffering, it isn't life if you’re not hurting…because if life has no suffering, what’s the purpose of living?”

“I said things I shouldn’t have said.” Deep breath. “And I said things I didn’t mean.” Tumingin siya sa gilid, frustrated sa sarili. “That ‘There’s no one’… that wasn’t about you.” Pero hindi niya ako tiningnan nung sinabi niya yun. At yun ang mas nagpasakit sa akin. ⸻ Clara’s thoughts Hindi ko alam anong ibig niyang sabihin. Hindi ko alam ano ba talaga ang ganoon kahalaga na hindi niya kayang i-explain nang diretsahan.

Kung titingnan mo si Callisto ngayon, parang wala lang sa kanya yung mga nangyari. As if the storm hadn’t happened. As if ‘yung mga pulgada ng tension between us were just… static. Walang meaning. Parang hindi kami muntik na… ‘Okay, stop. Hindi ko iisipin ‘yon.’ Maybe it didn’t mean anything to him. Maybe ako lang ‘tong nagre-replay sa utak ko kung gaano kainit ng yakap niya.

Siguro ito din ang epekto ng wala akong nakakausap araw-araw! Sa naisip kong iyun hindi ko na mapigilan pa ang makaramdam ng lungkot. Bigla din akong nakaramdam ng pagkainip sa hindi malamang dahilan. Feeling ko, hindi na ako makakatagal sa ganitong sitwasyon. Feeling nasu- suffocate na ako!

“May dahilan ka naman, at noong mga panahong ‘yon ay malaya ka pang gawin ang kahit na ano dahil single ka. Well, sa akala mo dahil nga sa misunderstanding niyo ni Channing.” “Nay naman eh.” “Seryoso ako anak. Kung anuman ang nagawa mo noon ay hindi ibig sabihin na hindi na kayo bagay. Tsaka hindi naman kailangan na maging literal na bagay kayo.” “Anong ibig mong sabihin?” taka kong tanong. Hindi ba pag sinabing bagay, as in bagay?

It's either, e-voice out ko na naiintindihan ko pero he will get the wrong idea naman. Kasi di'ba, karamihan sa lahat ng tao pati na rin siguro ako ay madalas na sinasabing 'Ayos lang', 'Okay lang', 'Naiintindihan ko' kahit kabaliktaran naman talaga ang meaning no'n. People always tell those words in order to pretend and to not worry others, lalo na't sa pamilya at importanteng tao sa kanila. More or less, silence means 'No', or 'Yes' it's unpredictable. Maybe, 'I don't want', or 'I don't want to', marami ring meaning so all that we could do is understand even if it's against our will.

“Don’t assume it’s just about the drink.” Hindi siya sanay malito. Laging klaro sa kanya ang plano, ang galaw, ang objective. Pero ngayon, may kalituhan—hindi dahil sa hindi niya naiintindihan ang mga nangyayari, kundi dahil ayaw niya agad aminin na naiintindihan niya. Ano nga bang laro ‘to, Conjuangco?

Tahimik ang paligid. At sa unang pagkakataon— napagtanto ni Director Hunts na hindi ito simpleng hindi pagkakaunawaan. Hindi rin ito tungkol sa maruming uniporme. At lalong hindi ito tungkol sa pagbangga. Ito ay tungkol sa pagtingin ng isang tao sa kapwa. At mukhang walang halaga ang paliwanag kung sarado na ang isip nito.