It's Not Giving Meaning นิยาย & เรื่องราว

“Kasi marunong akong tumupad sa usapan. Dalawang salita lang iyon.” Hindi naunawaan ni Vincent kung bakit tila may ibang kahulugan ang mga salitang iyon. Ngunit hindi na siya nagpaliwanag. Dahil sa loob lamang ng tatlong araw… Hindi na rin naman ito magiging mahalaga.

KARA’S POV Hindi ko ito maintindihan. Kahit ilang beses ko pang balikan sa isip ko ang naging pagpupulong na iyon, kahit gaano karaming paliwanag ang pilitin kong buuin para magkaroon ito ng kahulugan, wala pa rin sa mga iyon ang nagiging tama. Ang hiling ni Mr. Stewheinz na araw-araw akong mag-report sa kanya ay mali sa paraang hindi ko maipaliwanag nang maayos.

Yeah, I knew it. "Silence doesn't mean you don't care at all, it just that not all the times we need to speak up. Not all the times speaking up will make things clear but sometimes it adds fuel to the fire." sabi niya, kaya tumango ako kahit hindi naman niya nakikita.

Wala ni isang salita o tanong tungkol dito. Para bang ang bagay na ito ay hindi mahalaga, o mas malala pa para bang sigurado na si Cora na hindi na babalik si Mallory sa pag-aaral, o marahil ay wala na itong karapatang isipin pa ang tungkol dito. Ang katahimikang ito ay tila isang malinaw na mensahe, ngunit sa kasalukuyang kaligayahan na nararamdaman ni Mallory, hindi niya ito lubusang pinansin pa.

Tama nga ang sinasabi nila, all words cannot count by means, but what it impacts to the listeners. ...itutuloy.

“I’m not pretending.” “Maybe you are,” sagot ko. “Maybe you just don’t realize it.” Saglit siyang natahimik. Kita ko ang pag-igting ng panga niya. “So all of this—everything I did—means nothing to you?” Hindi ko kinaya ang tanong at lumayo ang tingin ko. “It means too much. That’s the problem." Parang may tinik na nakaharang sa lalamunan ako at hindi ako makalunok ng maayos. Parang may nakasabit sa hangin na hindi namin masabi.

Naiwan akong tulala nang tumalikod siya at tuluyang lumabas sa pintuan. Hindi mo kailanman masasabi ang tunay na kahulugan ng pagmamahal. Iba-iba ang pwedeng atake nito sa isang tao. Hindi mo mabibigyang kahulugan ang isang bagay kung hindi ito pamilyar sa 'yo. Ano nga ba ang eksaktong depenisyon nito? Walang makapagsasabi. Bawat tao ay may sariling pakahulugan upang maipaliwanag ang misteryosong salita.

Nagbawas siya. Tinanggal niya ang lahat ng hindi kailangan. Lahat ng pwedeng bigyang-kahulugan. Ang natira ay malinaw, tuwid, at hindi mababali. Isang salaysay na hindi umaatake—pero hindi rin umiiwas. Sa kabilang panig, habang tinitingnan ni Veronica ang mga bagong analytics, ramdam niya ang hindi maipaliwanag na kaba. Hindi bumababa ang engagement. Ngunit hindi rin umaangat. Parang may humahawak.

Parang hindi sasapat ang isa o anuman sa dalawang ito, parang palaging may kulang. Hindi magiging klaro ang isang bagay kung palagi lang gawa o salita. Kasi may mga taong hindi madaling bumasa ng galaw. Meron ring mga taong hindi lang naniniwala sa puro salita. Sa pag ibig o kahit saan pa mang sitwasyon nararapat lamang na palaging naroon ang salita at gawa upang mabilis na maintindihan ang konteksto ng isang pangyayari o ang ideyang nais mong ipabatid sa taong kausap mo. The combination of actions and words brings clarity and understanding to each other. Mas napapadali ang pagpapaliwanag ng bagay- bagay kung ang dalawang ito ay palaging magkasama.

Ang realization na iyon ay nagdala ng isang bagong antas ng katahimikan. Hindi ito celebration. Hindi rin ito takot. Ito ay pagkilala sa bigat ng sandali. Kung ang construct ay may kakayahang tumugon sa variations ng kanilang internal state, nangangahulugan ito na mayroong shared space of meaning—kahit hindi pa ito wika. At kung may shared meaning… May posibilidad ng tunay na ugnayan. Ngunit kasama nito ang isang bagong hamon: