Jeepney Love Novels & Stories

"Okay, if you want there, I'm fine with it." "Nope, I'm okay din sa Jollibee, mas malapit din iyon, kung sa Mcdo ay kakailanganin pa nating magjeep." nakaparada kasi ang pampasaherong jeep namin malapit sa simbahan. "Pwede naman tayong magjeep--" "E anong oras na papa, at alam kong gutom na tayo atsaka baka wala na tayong maparadahan."

They bid their goodbyes to her. Agad na nagpara ng jeep ang dalaga. Maya-maya pa ay nakarating na rin sya sa harapan ng kanilang village. Nagtricycle na rin sya papunta sa kanyang bahay. Hindi maiwasang mapalunok ni Samara nang makita nya ang isang sasakyan sa tapat ng bahay ni Aven. Isa itong kulay puti na Ford Ranger. Nakita nya rin na nakabukas ang pintuan ng bahay pati ang mga ilaw sa loob nito.

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

It's his small wins na alam kong hindi niya pinagtutuunan ng pansin dahil para sa kanya parte ito ng obligasyon niya, pero para sa akin na isang outsider sa kanilang pamilya, proud na proud akong makita kung gaano siya karesponsableng anak. "I'm still surprised that you decided to bring along home this cute little creature with us, Eli." untag ko sa kanya habang busy siya sa pagmamaneho. I was petting this little puppy on my lap, a two months old Italian Greyhound. Sobrang cute nito at nakakatuwa dahil matalino. Elijah threw a glance at me before smirking. "He was begging to come with us," biro niya. I scratched the puppy's neck and I smiled when it leaned onto my touch.

Mabilis siyang nagtungo sa paradahan ng jeep na malapit lang sa kanila at agad na sumakay. Wala pang ala sais nang maratin niya ang bayan. Kailangan niya pang sumakay ng isa pang jeep para marating ang kompanya nila Grasya. Nahirapan siya sa pagsakay dahil punuan nga ang mga jeep. Mabuti na lamang ay may bumaba at agad siyang nakipag-unahan para makasakay. Kahit na parang upong-singko lang ang upo niya ay pinagtiyagan niya nalang para makapunta agad sa kompanya. Paano ba nama'y kalahati lang ng pwet niya ang nakaupo. Dosehan daw kasi ang jeep ni manong driver pero hindi para na silang sardinas sa sobrang siksikan. Pakiramdam Nelvie ay haggard na siya pagkababa ng jeep. Nilakad niya ang daan

pag tanggi ko sa alok nya, nakakhiya naman kasi talaga. "No, i insist. Mom can i?" sagot ni Jess. "Oh sige na nga iha, sino ba naman ako para tumanggi sa nag mamagandang loob." wika ni nanay. "Yey, that awesome. Thanks mom." natutuwang tugon ni Jess. At yun na nga matapos naming mag bayad ay tinawagan na ni Jess ang kanyang driver, "Manong, where are you po? Pasundo po kami dito sa 2nd floor. Salamat po." wika ni Jess sa kausap nya sa cellphone nya. "Ahm mom, ton, just wait for a second okay? I forgot something." wika ni Jess. Tumango nalang kami ni nanay at ngumiti. At panandaliang umalis si Jess. Sa pag balik nito ay may bitbit itong paper bag na sapatos siguro laman, may check eh. At kasu

Third Person's POV Bagama't ngayon lang nagkaroon ng pagkakataong pormal na magpakilala sa isa't isa, madaling nagkasundo sina Helena at Heeton. "So this is a jeepney? I've always seen this vehicle, but never really got to ride one until now." Manghang tugon ng binata. Ang jeepney na nirentahan ni Helena ay pag mamay-ari ng kanyang Tatang Bords. Ang nagmamaneho naman nito ngayon ay isa sa mga tauhan nito sa car shop.

Ilang saglit lang ay may napansin akong jeep na dumaan sa harapaan namin. "May jeep, jeep! sandali, manong jeepney!" nang dahil doon ay nagkaroon ako ng dahilan upang maitulak siya papalayo sa akin ngunit mahina lang. Sinubukan ko namang habulin yung jeep na dumaan sa amin kanina pero mukhang hindi ako naririnig nito at tuluyan na ngang nakalayo sa amin.

Gusto niyang makatapos ng pag-aaral at umalis sa lugar na iyon ng mga panahong yun. Mabait ang binata sa kanya, tuwing lalabas siya sa Unibersidad na kanyang pinapasukan ay makikita ang jeep ng binata na nakaparada sa labas habang matiyaga itong nakasandal sa unahan ng sasakyan at naghihintay sa kanya. Napakatyaga nito sa panliligaw, sayang nga lamang at wala pa ito sa isip niya maging hanggang sa ngayon.