Jeno Novels & Stories

Mga bundok na nababalutan ng puting niyebe. Malawak at tahimik na kalangitan. Mga bahay na parang obra maestra sa gilid ng mga burol. Parang ibang mundo. “Geneva, Switzerland,” mahinang sabi ng lalaki habang tinitingnan ang flight monitor sa tabi niya. “We’ve arrived.” Hindi ko agad nasagot iyon. Geneva. Isang lugar na hindi ko alam kung narinig ko na ba noon pero ngayon, dito pala ako dadalhin.

Ang Rue Jean-Jacques Rousseau ay isang sikat na kalye sa Paris. 11 years ago ay hindi ganoon katagal. Noong panahong iyon, marami nang surveillance camera sa mga lansangan ng Paris. Nadama ni Jordan na dapat siyang makahanap ng ilang mga pahiwatig mula sa footage ng surveillance camera! Humigop si Jordan ng kape na ginawa ni Emily at naramdaman niyang medyo masarap ang lasa. With the company of his future sister-in-law, hindi magiging boring ang byahe.

At sa kalagitnaan ng Calle Panillo, dito niya pinahinto ang sinasakyang calesa sa may tapat ng isang maliit na lagusan, at nang huminto ay dito bumaba si Andracio. Ang esquinita na iyon ay ang bunganga papasok sa isang kilalang lugar sa gitnang bayan, ang Vinos Callejas. Nilakad ni Andracio ang papasok sa mabasa at mabahong calleja. Marami siyang nakitang mga taong dumadaan roon, na karamihan ay mga kalalakihan kung saan labasmasok pa sa mga taberna o bahay-inumang nandoon. Napansin rin niya sa mga sulukan ang ilang mga babaeng bayaran na kahit maaraw pa ay nakalahad na sa lansangan upang mag abang ng mga panauhin. Ang ilan sa kanila ay kinuha at sumama sa ilang kalalakihan, at ang ilan nama

Unti-unti akong dumilat habang siya ay maingat lang na humahaplos sa aking mga pisngi. Napakaganda lang ng tanawing sabay naming nakikita ngayon. The scenic beauty was indeed and definitely close to perfection! The view was the entire Lake Geneva and the large Jet d’Eau fountain, matched with exquisite city lights. It was a fabulous sight at night! “Wow! Just wow!” I couldn’t help myself. My eyes widened too as I was completely openmouthed. This was indeed the best birthday week ever! I didn’t wait for Cristoff to respond as I was too excited to open the door. Then I went out of the car as fast as I could and began to feel the relaxing breeze of winter season.

biglang putol ni Marco, malamig ang tinig, halos may halong poot. Tumango si Jenina, hindi napansin ang lamig sa kanyang boses. “Oo naman. Ang lolo mo at ang ama mo—pamilya ko sila.” Tahimik lang si Marco, nanigas ang panga. Ngumiti si Jenina, matamis ngunit walang kamalay-malay sa bigat ng hangin sa paligid. “At ikaw rin, Marco. Pamilya kita. May dala nga akong regalo para sa’yo—isang relo mula sa Vacheron Constantin. Medyo mabigat nga lang. Plano ko sanang ipadala noong nakaraang linggo, pero—”

I want to puke when he winked at me. My forehead furrowed. “what are you looking at?!” saway ko ng makita ang pagbaba ng mata nung blonde sa boobs ko. “At sino ba kayo? You’re interrupting us!” Ngumisi ang curly hair na guy sa kaniya. “Hi, I’m Asmodeus Finn Del Fuego. The most handsome, try to ask every girl’s and they would tell you who’s the most handsome, and that’s me.” Turo nito sa sarili at malokong siyang ngumisi na nagpataas ng kilay ko.

Tawagan mo si Hanz"pag uutos nito habang nakatingin parin sa loptop niya. Matapos ang ilang menuto ng pagtawag ko ay ora mismong dumating din si sir Hanz Ang bilis nila kumilos,Sino ba naman kasing hindi matatakot na mabulyawan ng isang Drake Montereal. natatawa ako habang iniisip kong paano nag madali si sir Hanz makarating lang dito sa sixty-five floor. "Anong ngiti-ngiti mo dyan? ikuha mo kami ng kape"pag sira niya sa moment ko habang sini-mangutan siya at kumuha ng kape nila.

"Basta ba around downtown area lang." "Of course." I searched for a place. Actually, may list na 'ko ng places na gusto kong puntahan but those were outside the city. I saved it for Troy and I. Hindi naman kasi kami nakakagala around the City. Mahirap na. After what felt like an hour of searching ay nakahanap na rin ako. It was a dog cafe downtown. Kakabukas lang 'non kaya hindi ko pa napupuntahan. "Sure ka diyan?" Lio asked. "Mangangamoy aso ka pag-uwi."

Kaya kahit nasa iisang katauhan lamang sina Jeneva at Jeneviv, mahirap tukuyin dahil sa pagkakaiba ng ugali at paraan sa pagdadala ng sarili sa harap ng ibang tao. Si Jeneva ay mahinhin at mahiyain. Parating malambing kung magsalita. Samantalang si Jeneviv ay magaslaw, mataas ang kumpiyansa sa sarili at madaldal. Maging ang kislap sa mga mata ng dalawa ay magkaiba. Jeneva's a loner while Jeneviv is witty and cheerful.

May adobong manok, shanghai at pansit meron ding panghimagas na coffee jelly at maliit na chocolate cake. " Anong meron Krys? Ang dami mong niluto. Birthday mo? " tanong ko na may pagkamangha. Agad ko naman nilantakan ang shanghai. Napaharap siya sa akin kasabay ng pag halukipkip niya Nakalimutan mo no? " nagtataka akong tumitig sa kanya.