Joke Tagalog Nakakatawa นิยาย & เรื่องราว

Nagtawanan ang mga tauhan ni Sandoval. Sandoval laughed hysterically. Mas lalong bumaba ang tingin niya rito. Sayang lang ang skill nito sa poker kung utusan lang naman ito. "I'm sorry, hindi ko talaga mapigilan ang tawa ko. You fucking know how to tell jokes!" kumalma siya pagkatapos tumawa ng ilang sandali, "Ang iyong reputasyon bilang b*sura ay talagang nakakatakot."

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Hindi naman ako makapaniwala habang nakatingala akong nakatitig dito "Ano ba ang nakakatawa? Nababaliw na ba ang lalaking ito? Hala, siguro nga, nababaliw na talaga siya! Kasi, ,kanina, medyo glalit siya tapos ngayun, tumatawa na! Hahaha! Alam mo, nakakatuwa ka talaga Tisay. Joker ka din pala paminsan-minsan. Sabi ko na nga ba eh...ikaw talaga ang peffect na maging Ina ng anak ko." nakangisi nitong sambit

nasabi ko nalang "Oh bat nauutal ka?may ginawa ba sya sau? Sabihin mo lang susugurinko yang Asawa mo huh" Sabi niya Napaka maalalahanin din niya pag dating sa akin kahit na may pag ka salt*k sa utak Joke "Ahm Wala Naman" Sabi ko "Ah e may nangyari naba sainyo? Ano may nabou naba ha?" Tanong niya nabilaukan naman ako sa sinabi nito

Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon? "Ah mali ba, teka ano pa ba ang pwede mong maitago dyan sa likuran mo. Ah alam ko na!" bulalas ko pa kasabay ng isang mabilis na pagpalakpak. Tila naexcite din naman si Jolo dahil lumitaw na ngayon ang mga ngipin sa sobrang pagkakalapad ng ngiti niya.

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.

Hindi naman kasi joke 'yong sinabi ko dahil totoo 'yon. Napatango naman siya. "Opo. Napatawa n'yo ako, eh." Tumawa na naman siya. Baliw. Mana sa amo. 'Yong pinaka-amo, hah. "So, pag natawa ka sa sinabi ko, ibig sabihin no'n, nagjo-joke ako?" "Yes po!" sigurado pa niyang sagot. Napailing na lang ako. Nakalimutan kong hindi nga pala matinong kausap ang isang 'to.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

ganting sagot naman niya rito para matigil na ito sa kakapeste sa kanya. “Bakit may jowa ka na?” sarkastikong tanong nito at saka napailing. “Kaya naman pala. Dalaga ka na pala ah. Alam mo, 'tol, kaming mga lalaki, ang gusto namin 'yung mga simple lang, hindi 'yung mukhang clown."

"Kailan?" Nauna ang tawa ni Alexus kaysa sa kaniyang sasabihin, si Jeff naman na mabilis matawa ay natawa na rin. Alam niyo yung wala namang nakakatawa na joke pero natatawa ka na lang sa natatawang tagalahad ng jokes.