Novel & Cerita Joke Tagalog Nakakatawa

Hindi niya naman mapigilan ang matawa lalo nan ang maisip niya kung paano nga ba niya masabi kay Zakari na hindi bagay dito ang maging joker? “Ahmm, hindi eh. Hon, next time, huwag ka nang mag joke dahil hindi bagay. Hindi ka naman kalbo eh. Hihihi!” tawang tawa niyang sagot. Malakas naman itong natawa sa kabilang linya kaya naman parang kinikiliti ang puso niya sa hindi malamang dahilan

“Hindi ako nagjo-joke. Bakit ka tumatawa?” Mas lalo siyang natawa. “Lolo! Hahaha! Tama na! Mas lalo kayong nakakatawa kapag seryoso!” “Gregore, tama na nga ang pang-aasar mo sa bata,” natatawang saway ni Lola Beth habang umiinom ng kape. Pagkatapos ay bumaling ito kay Jolie. “At ikaw naman, Jolie, tama na ang kakatawa. Baka kung ano pa ang mangyari sa iyo riyan. Hindi ka na makahinga.”

Humagalpak sa tawa ang dalawa na kinaigtad ko. "I'm not joking here! Hey, I'm not a jester! I'm just asking the brand!" Nataranta kong pangangatwiran. Patuloy lang sila sa pagtawa na lalo kong kinaiinisan. Pinaghahampas ko sila hanggang sa tumakbo sila palayo. Parang nanay ako na hinahabol ang anak niya kapag may ginawang mali.

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

"Sorry. Baka kasi pagtawanan mo ako kapag nag-tagaog ako." I burst in laughing when I heard his tagalog. Halata mo talagang hindi siya bihasa dahil matigas ang bawat bigkas niya ng mga salitang tagalog at paang pilipit ang kaniyang dila. Ngumuso siya at tila ba nahiya dahil sa pagtawa ko sa kaniya. "You're making fun of me. i'm not gonna do it again." "Why not?! It's funny!"

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

May hawak itong pangkiskis ng bowl. Hindi ako sumagot at tulala lang habang nagmamap. Parang nananaginip lang ako. Hindi ako nakapaniwala na nakaharap ko nanaman siya. Is this joke? What the hell! Bakit siya nandoon? Bakit namin siya teacher? Saka bakit iba ang aura niya kanina? Para itong galit. Oo at late ako, pero grabe naman 'tong parusa at grabe naman siyang magalit!

namilog ang mga mata ko sa biglaan niyang sinabi ngunit kaagad din naman siyang tumikhim. "Just trying to crack a joke, mukhang hindi nakakatawa." napakamot pa siya sa ulo kaya naman mahina akong natawa hanggang sa iyon ay naging malakas. He stared at me while I was laughing. Nang napansin kong nakatitig lang siya sa akin ay unti-unting humina ang tawa ko hanggang sa ngiti na lang 'yon. "Ang pangit talaga minsan ng joke mo pero, don't worry mabagal lang talaga maka-absorb ang brain ko kaya late ako tumawa." his lips tweaked.

sabi ko at sumandal sa upuan "Inamo sama mo ako " "Okay lang yan,maghanap ka nalang ng bagong jowabels mo sa Boracay para dika ma bored"sagot ko at malakas na mura Ang kaniyang pinakawalan kaya mas lalo akong natawa

“Mama? Hindi. Nasa Canada ang Mama ko. Katulong lang namin ‘yan. Pauwi na nga siya, e. Hinatid lang niya ‘yong librong naiwan ko kanina.” Naramdaman ko ang mabilis na pagpatak ng mainit sa likido galing sa aking mata. Bakit ginawa ko ‘yon? Bakit sinabi ko ‘yon? Bakit ikinahiya ko siya? Mariin kong nakagat ang ibabang labi ko nang maalala ko ang iba pang masasakit na salita na sinabi sa kan'ya. “Ano’ng ginagawa mo rito?! Umuwi ka na nga! H’wag mo akong ipahiya sa harap ng mga kaibigan ko!”