Joke Tagalog Nakakatawa นิยาย & เรื่องราว

Pagsakay ko sa joke niya, "Ang galing ng suggestion mo ah." "Hoy! Ano ka ba?" Nanlaki yung mata niya, "Nagjo-joke lang ako, masama kaya yun." Napailing ako, "Alam ko namang nagjo-joke ka lang, sanay na ako sayo." "Naka-move on ka na ba?" Parang gusto kong matawa sa tanong niya, "Move on? Hindi naman siguro agad-agad mangyayari yun." "Pero parang okay ka na kasi."

Hindi niya naman mapigilan ang matawa lalo nan ang maisip niya kung paano nga ba niya masabi kay Zakari na hindi bagay dito ang maging joker? “Ahmm, hindi eh. Hon, next time, huwag ka nang mag joke dahil hindi bagay. Hindi ka naman kalbo eh. Hihihi!” tawang tawa niyang sagot. Malakas naman itong natawa sa kabilang linya kaya naman parang kinikiliti ang puso niya sa hindi malamang dahilan

“Hindi ako nagjo-joke. Bakit ka tumatawa?” Mas lalo siyang natawa. “Lolo! Hahaha! Tama na! Mas lalo kayong nakakatawa kapag seryoso!” “Gregore, tama na nga ang pang-aasar mo sa bata,” natatawang saway ni Lola Beth habang umiinom ng kape. Pagkatapos ay bumaling ito kay Jolie. “At ikaw naman, Jolie, tama na ang kakatawa. Baka kung ano pa ang mangyari sa iyo riyan. Hindi ka na makahinga.”

Humagalpak sa tawa ang dalawa na kinaigtad ko. "I'm not joking here! Hey, I'm not a jester! I'm just asking the brand!" Nataranta kong pangangatwiran. Patuloy lang sila sa pagtawa na lalo kong kinaiinisan. Pinaghahampas ko sila hanggang sa tumakbo sila palayo. Parang nanay ako na hinahabol ang anak niya kapag may ginawang mali.

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

"Sorry. Baka kasi pagtawanan mo ako kapag nag-tagaog ako." I burst in laughing when I heard his tagalog. Halata mo talagang hindi siya bihasa dahil matigas ang bawat bigkas niya ng mga salitang tagalog at paang pilipit ang kaniyang dila. Ngumuso siya at tila ba nahiya dahil sa pagtawa ko sa kaniya. "You're making fun of me. i'm not gonna do it again." "Why not?! It's funny!"

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

May hawak itong pangkiskis ng bowl. Hindi ako sumagot at tulala lang habang nagmamap. Parang nananaginip lang ako. Hindi ako nakapaniwala na nakaharap ko nanaman siya. Is this joke? What the hell! Bakit siya nandoon? Bakit namin siya teacher? Saka bakit iba ang aura niya kanina? Para itong galit. Oo at late ako, pero grabe naman 'tong parusa at grabe naman siyang magalit!

Biglang naging mabigat ang kaniyang paghinga at humigpit ang kaniyang yakap sa aking bewang Imbes na matuwa ay bigla akong kinabahan Lalo na ng maramdaman ko ang mahina niyang hininga na tumatama sa balat ng aking leeg,nagsitaasan ang mga balahibo ko at isang nakakabinging katahimikan ang bumalabog sa kwarto "Joke lang"pagbawi ko sa aking sinabi at sinulyapan ang kaniyang mukha, ngumiti ako upang sabihin na joke lang talaga ang sinabi ko

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.