Novel & Cerita Joke Time Tanong

Wala sa sariling nakisabay ako sa pagtawa niya. “Why are you laughing?” Natatawa-tawa pa rin na tanong niya. “I don't know. HAHAHAHAHAHA why are you laughing?” Tanong ko pabalik. Tumahimik kaming pareho. 1... 2... 3... “BWAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!” “HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA loko ka talaga, Elle.”

Aya nya sa akin nung napadaan kami sa Timezone Kuminang mata ko nung makita ko ang basketball, "Game!" Ako na ang nag hatak sa kanya papasok ng Timezone. Good thing dala namin both ang aming card kaya no need to buy nalang. Agad namin pinaloadan ang tig isang card namin at dumeretso sa lalaruan namin "Pataasan ng score ah" hamon nya sa akin Napalunok ako, "May consequence ba?" Kabado kong tanong "Pag iisipan ko" nakangisi nyang sagot

"Alam mo, may nabasa akong joke kanina. Bakit daw hindi pwedeng maglaro ng tagu-taguan ang mga kalabaw?" Napatingin si Thalia sa kanya, walang emosyon sa mukha. "Bakit?" "Kasi ang hirap nilang itago, ang laki nila eh!" sagot nito, may kasamang pilit na tawa. Tahimik lang si Thalia, hindi man lang nagpakita ng kahit anong reaksyon. Napakamot si Nathan sa batok. "Wala? Wala man lang tawa? Kahit konti?"

Tama ba ako ng pagkakarinig? “T-talaga?” I croaked as I took a seat on the single couch across him. “’Y-yung jet ski?” “It’s fully loaded,” he answered and I gazed at him in amusement while watching him flip through the pages of the manga. “Remove my shirt.” “Ah… oo!” Is this for real? Baka mamaya ay tinotokis lang ako ng talipandas na ‘to?

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Hahaha! Jillana Kaye Bardoquin: Wala naman akong rason kung bakit pa. Nag-react siya ng 'haha' sa mensahe ko kahit totoo naman. Nahuhulog na ang mga mata ko para matulog, pero pagtitiyagaan ko na lang muna ito. Diego Lloyd Catamora: Anong pangalan na lang ng pinsan mo? Jillana Kaye Bardoquin: Saan sa dalawa?

wowwww wla akung maintindihan "May kwento ako kaya makinig ka" so childish and stupid "May limang daga, isa sa limang daga ay kakaiba. Imbis na maglaro siya kasama ang apat ay lagi siyang naghahanap ng kanyang pagkain lagi niyang iniisip ang bukas, isang araw nagtanong ang apat na daga sa kanya" bakit yan ang inuuna mo? Pwde ka namng maglaro kasama namin pero mas pinili mong mag imbak ng pagkain para sa bukas, masaya ka ba hindi ka namn nakakalaro? "

Besides, who exactly gave Todd the illusion that he was someone important? I scoffed. "Todd Westman, from the moment you had the audacity to spout all that, you lost the right to speak to me." People could only communicate meaningfully when they were on the same intellectual level. Seeing how resolute I was, Todd struggled frantically and screamed, "No… Babe, listen to me. I can explain. I was just confused for a second. I love you!" "Shut up. Just listening to you makes my ears feel dirty."

["Oh? Nasaan ka apo?" ["Nasa mall po, La. Si lolo po ba nandiyan?"] Tanong ko. ["Ha? Ah eh wala eh, alam mo naman ang lolo mo, busy, masyadong mahal ang trabaho."] Inilapag ni lola saglit ang phone niya tapos kinuha ulit, ["Ay siya apo, busy ka yata. Mag-enjoy ka diyan kasama ang mga classmate mo."] Tumingin ako sa paligid ko at nakakita ng isang maliit na portal, nandoon si lola at kumakaway. ["Nako, kayo talaga, La. Hahaha!"]