Jokes Are Half-meant Novels & Stories

"Ayoko nga kayong isama! Nag gulo niyo. Gusto kong mapag-isa ng makapagmuni-muni ako." "Eh 'di huwag!" kuro nilang bigkas. Syempre joke ko lang naman iyon. Sa bandang huli ay pipiliin ko pa rin naman silang makasama. "Joke lang, kayo naman hindi na mabiro. Sige, tara doon. First out of the country nating travel iyon!"

Liam answered, “True! And what about ‘drive-thru’? Shouldn’t it be ‘drive-by’? Like, ‘Yeah, officer, I’d like a Big Mac and a side of justice, please.” “What nonsense are you talking?” Kieron. “Guys, have you ever noticed how escalators are just lazy stairs? They’re like, ‘Why climb when you can ride?’” Jaedon. “Speaking of laziness, remember that time we tried to assemble IKEA furniture? It was like deciphering ancient hieroglyphics. I’m pretty sure the manual was written by a confused octopus.” Kioz. “And don’t get me started on fortune cookies. They’re like life advice from a cryptic squirrel. ‘Your lucky numbers are 42, 7, and squirrel.’” Liam.

Kinarga niya si Kai na agad naman yumakap sa batok niya. Habang nagluluto siya ay nasa mesa si Kai, nagjo-joke na hindi naman nakakatawa. Pero tumatawa na lang siya dahil nage-effort ito na pasayahin siya. “Mommy, bakit palaging pumupunta sa barbershop si Juan?” “Bakit?” pakikisakay niya. “Kasi barbero siya. Hahaha!” Bumulanghit si Jillian ng tawa dahil sinabi ni Kai ang “hahaha” na seryoso ang mukha. Hindi papasa ang anak niya bilang komedyante. Hindi marunong ng pang-komedyanteng ekspresyon.

sagot niya sa akin at tumawa na lang ako dahil nagagawa niya pa rin na magbiro kahit pa ang totoo ay may problema na siya. “Pagod na pagod ka na bang maging seryoso sa senado kaya dito mo nilalabas ang mga waley mong jokes?” natatawa na tanong ko sa kanya. “Bawal namang magbiro lalo pa at mga matanda na ang mga kasama ko. Alam mo naman na ako lang ang pogi doon ako lang ang baby doon,” sabi pa niya kaya lalo naman akong tumawa.

Pero imbes na mahiya, mas lalo pa siyang ngumiti na parang alam niyang tinatablan ako kahit ayaw kong ipahalata. “Eh ‘di mas maganda,” sabi niya, napasinghap pa. “At least mapapatunayan niyang effective ‘yung joke ko.” Gusto ko siyang sapakin, pero mas gusto kong matunaw na lang sa kinatatayuan ko. Bakit ba kasi ganito siya? Parang habang tumatagal, mas mahirap nang hindi siya gustuhin.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

namilog ang mga mata ko sa biglaan niyang sinabi ngunit kaagad din naman siyang tumikhim. "Just trying to crack a joke, mukhang hindi nakakatawa." napakamot pa siya sa ulo kaya naman mahina akong natawa hanggang sa iyon ay naging malakas. He stared at me while I was laughing. Nang napansin kong nakatitig lang siya sa akin ay unti-unting humina ang tawa ko hanggang sa ngiti na lang 'yon. "Ang pangit talaga minsan ng joke mo pero, don't worry mabagal lang talaga maka-absorb ang brain ko kaya late ako tumawa." his lips tweaked.

Isusubo ka na sana ang pang apat kong subo nang maramdaman ko ang titig ng dalawang mata na nasa harap ko. Bat ka nakatingin kumain kana lalamig na yang order mo. Wala ang cute mong kumain naka ngiti niyang sagot sa akin Parang patay gutom? Hindi parang batang binigyan ng lollipop natatawa niya sagot sa akin. Tsk, kumain ka na nga Simangot kong sagot sa kanya Joke lang ito na kakain na Tahimik na kaming kumain hanggang sa natapos kami.

It's not even funny and I don't get him. "It's not joke, pinagisipan ko 'yon, ah! Tapos hindi ka naman kikiligin?" Ngumuso s'ya at parang batang kinuhanan ng candy pero ang cute n'ya. Okay, Meggay cute na s'ya ngayon? "Anong nakakakilig sa sinabi mo?" I said while looking at him. He's still pouting I love seeing him pouting. "Sinearch ko pa 'yon sa g****e, amputcha!" He looked at disbelief like why I did not understand his jokes.

"Ano nga pa lang pinag-uusapan niyo nang mga oras na 'yon? Mukhang pareho kayong seryoso. Pwede bang matanong?" Umiling ako. "We're just talking about some random things regarding our families. Saka seryoso kasing tao 'yon. Minsan lang halos siyang tumawa o makipagbiruan. Ni ako nga, kahit na mga jokes ko nagmumukhang boring dahil halos wala siyang ganang ngumiti." He nodded. Bagamat napangiti siya at tila ba mahinahong tinanggap ang paliwanag kong iyon, pakiramdam ko ay hindi pa rin sapat sa kanya ang naging sagot ko.