Jokes Are Half-meant Novels & Stories

Samantala. Sa sunod long pinuntahan ay mayroon pa akong dalawa na nakikila. It's aljhon and Gab. They were twins. Med'yo ayos naman silang kausap. Mga joker kasi sila at nalaman ko rin na dito pala sila nakatira. They owned this bar. "123 say please!" "please!" Another jokes comes from Gab. Ngayon ko Lang nalaman na p'wede pa Lang ipang halili ang salitang please sa cheese kapag nagpapakuha ng litrato.

"Joke sana kaso di mo gets." "I thought jokes are supposed to be funny?" He tilted his head to the side. "Oo nga. Funny naman 'yon kung nakuha mo." "It's not funny," He shrugged. Pinandilatan ko siya ng mata at tinignan na lang ang iba pang pagkain na naroon. Parang ayaw ko na tuloy magsalita! Panira naman ng mood itong si Ander! Akala mo talaga! Kung mag jo-joke ba siya? Nakakatawa kaya? I bet not! I doubt he knows how to joke or take a joke!

Pero agad ko ring binura iyon, sa halip ay nagkunwari akong masama ang tingin sa kanya. "Hindi bagay sa iyo ang mag-joke, ang corny at ang cringe tingnan,” pabirong puna ko. "Oh, really? Well then, let me tell you— hindi tinitingnan ang joke. Pinapakinggan iyon.” Kusang umawang ang bibig ko at bahagya pa akong natawa. "Umisa pa nga!” It didn't slip on my vision when I saw him smile. Although it was just a lopsided smile.

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

Tanong ko “Hindi 'yan ang ibig kong sabihin. Ang sa 'kin lang ay sobra-sobra na ang ginagawa mo. Buhay pa sila kaya bakit kailangan mo pa 'tong gawin? Isa pa, hindi naman talaga maiiwasan ang kaunting away at hindi pagkakaintindihan sa pagitan ng mga tauhan natin kaya hindi ba p'wedeng palagpasin mo nalang 'to?” “Ha! Hahaha!” Napatawa ako habang pumapalakpak subalit imbis na makahinga sila ng maluwag ay mas lalo lang silang nangilabot. “You've been spouting jokes from the beginning, Albert. Jokes that makes me unhappy.” Malamig kong sabi tsaka hinablot ang k'welyo niya at dahil hindi niya 'yon inaasahan ay hindi niya 'ko napigilan.

P*****a siya. "Sir, teka lang ah… parang na misundertood nyo po ata yung chismis na narinig nyo." Naramdaman ko ang pagkairita at pagkadismaya. "Kung hinayaan niyo akong tapusin ang lintik na sasabihin ko sa halip na putulin ako nang dalawang beses, nagkaroon sana ako ng pagkakataong ipaliwanag sa inyo na nagbibiro lang ako. It’s just a fvcking joke." "You don’t joke about things like that. This situation is far more serious than you seem to think—" Sa pagkakataong ito, ako naman ang pumutol sa kanya.

“I’m a good guy. I don’t hurt women… especially if I like them.” Halos mapairap ako. “Nagtatanong lang ako. Wala naman akong sinasabing masama ka…” “You didn’t say it… But I know that’s what you were thinking.” “Hindi ka lang pala businessman, manghuhula ka rin…” He laughed, parang aliw na aliw sa sagot ko. “You’re not just beautiful, you’re a joker too,” saglit siyang lumingon, sabay kindat.

Sabi ko saka nag-pose ng wacky na tinatakpan ang mukha ko. "Meant to be talaga tayo." Sabi niya saka ngumisi. Hala siya! Meant to be daw. Meant to be daw kami. Hala, Lagot ako kay Klarence nito. Label asan ka na? "Ang corny mo mag-joke. Hindi talaga bebenta." "Hindi ko naman pinagbebenta ang joke ko ah." Sabi pa niya. Grabe! Ang papangit talagang ka-bonding ng mga tao dito. Kung hindi man masungit eh nambabara sila. Parang hindi mga kaibigan 'tong mga adik na 'to.

Iba ang feeling kasi para sa kanya. "But I can't promise that It will not happen again. Baka gapangin mo ako." He teased her. Napatawa naman ng peke si Armea. " Huy asa ka! Diyan ka na nga." Umiwas siya at umalis upang maligo. "Silly Just joking but they say jokes half meant true,"sabi nito at tumawa ulit. "Feeling mo naman! " reklamo niya sa lalaki. May nakita siyang paper bag at mukhang sa kanya ito kaya kinuha niya ito.

I laughed at what I heard, "Aba, teka! Hinahamon mo ata ako? I'm the Mr. Popular Guy, right? So, almost lahat ng babae sa university natin ay inlove sa kin." "Sino ba may sabi na babae?" Nathan questioned me back, making me and Jaybi shocked. "Wait— ano!?" Jaybi and I said at the same time. He started laughing as if he was making fun of us. "You mean?" I asked. "Actually, joke lang yun," Nathan explained, laughing, "pero bakit hindi, 'di ba? Kasi minsan lang 'to, eh."