Jokes Are Half-meant Novels & Stories

May dudang tanong nito na ikinatawa ko. “I told you before, Sheya, that was a joke.” Sumimangot ito sa akin. “Hindi ka naniniwala?” Umingos siya sa akin. “Half-half.” Tugon nito. Kumunot ang noo ko. “Anong half-half?” “Half-half lang kasi malay ko bang kabaligtaran ‘yon ng sinasabi mo. Lahat naman ng sinasabi mo ay hindi totoo kaya nakakadala ng maniwala sa’yo.”

“Sorry, sorry. I just didn’t expect that I’ll hear that from you. That’s so… inelegant. Hindi katulad ng ugali mo.” Malakas akong bumuntong hininga dahil may point nga naman siya. Tama nga naman. Sino ba namang mag-aakala na ganito ang sense of humor ko? Considering the fact na mukha akong mataray, mukha rin akong maarte. I can’t blame him if he didn’t expect that. “Fine. Ie-explain ko nalang sa ‘yo ang mga jokes ko para maintindihan mo. Kawawa ka naman, para kang galing sa cave kasi wala kang alam sa mga jokes.”

Namilog ang mga mata ko sa biglaan niyang sinabi ngunit kaagad din naman siyang tumikhim. "Just trying to crack a joke, mukhang hindi nakakatawa." Napakamot pa siya sa ulo kaya naman mahina akong natawa hanggang sa iyon ay naging malakas. He stared at me while I was laughing. Nang napansin kong nakatitig lang siya sa akin ay unti-unting humina ang tawa ko hanggang sa ngiti na lang 'yon. "Ang pangit talaga minsan ng joke mo pero, don't worry, mabagal lang talaga maka-absorb ang brain ko kaya late ako tumawa." His lips tweaked.

"Pumasok na tayo sa bahay. Nilalamig na ako, e. Baka magka-pulmonya tayo dito sa sobrang lamig." Huminga ito ng malalim na parang pinapakalma ang sarili. "Galit pa rin ako, Leah." Niyakap siya nito ng mahigpit habang nasa ilalim sila ng ulan. "Do something? Patawanin mo ako." Napakurap-kurap siya. "Hindi ako clown, e." "Crack a joke." "Hindi rin ako si Joker." "Ano ba ang kaya mong gawin?"

I teased. “Uy shit. That’s bad, my face would be bloody. I could exchange with holy mary by that.” I laughed and felt something in my coochie. His jokes are not that funny, but on the way he say it innocently akala mo eh hindi siya nanakit at nagpapaiyak.

Hindi ito masaya, kundi mapanukso niya itong tinitigan parang narinig niya ang pinaka-nakakatawang joke ng taon. Pumulot siya ng hollow block na naputol sa gilid ng abandonadong tindahan, tapos marahang tinapik ang pisngi ni Lucian. “Pabalik ka para kunin ang gamit mo, tapos plano mong tumakas, ‘di ba?”

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

reklamo ni Axel. "A joke is only a joke if the person being joked with finds it funny," sabi ni Byenn sa nanginginig na boses. Ginamit niya ang lahat ng kaniyang courage para masabi iyon. Sa loob ng limang taon, ang pagiging pilay at ang pakiramdam na hindi siya sapat kay Alaric ang naging bangungot niya. Bawat mapanuring tingin ay parang sugat na pilit niyang itinatago.

Napahawak pa siya sa tiyan niya, para bang nakarinig siya ng joke na hindi niya pa naririnig sa tanang buhay niya. "Masasabi ko talaga na half brothers lang tayo." Natatawa niyang saad, mangiyak-iyak na ang itsura ng mukha niya dahil sa pagtawa. Panigurado pag ti-tripan na naman ako ng mabait kong kapatid. "What do you mean?" "Walang makupad sa lahi natin, bukod tangi ka lang."

And here we go, Jester ruined the moment. Kunot-noo namin itong tiningnan, natawa na lamang ito, "Ito naman! Syempre joke lang! Love wins pa rin. Nga pala, imbitado ba ako?" pagbawi nito kaya napailing na lang ako. "Hindi.." Natahimik kami sa sinabi ni Sharon. Buong akala namin ay seryoso ito ngunit mayamaya'y ngumisi lang ito ng pagkalaki-laki, "Syempre, joke lang! Oh! Nakabawi rin!"