Just Saying Novels & Stories

Damn! ----

Seryosong aniya. Soon....

Kaya pala pinangangapusan na rin siya ng paghinga. It’s just a simple crush, right? Because she’s too young to feel more than that.

****** A/N: Kinikilig ako habang tinitipa 'to. Sana kayo rin. Jusko! Hahahaha samahan niyo naman ako. -Yeslone

That's it. I'm coming home…

I love you. Sent.

dagdag ko at ngumuso "What do you mean hindi pwede?!" Ngayon mas malakas na ang boses ni Jenkins Umawang ang labi ko, halata din kasi sa kaniyang masama ang ugali nito "I mean, hindi naman ako ang mag de-desisyon mag-isa tungkol sa divorce namin diba? Kailangan din ng pirma ni Anton doon" aniko

“Bakit? Hindi ba masarap ang ganitong umaga? Just you and me.” Napahinto ako. Hindi ko alam kung dahil ba sa sinabi niyang “just you and me,” pero parang may kumurot sa dibdib ko. Hindi pa man malinaw ang lahat sa amin, pero naroon na ang takot. Kasi sa bawat paglapit niya, pakiramdam ko mas lumalalim ang tulak sa akin palayo. Dahil alam kong hindi ito dapat

Tahimik ulit. Pero hindi awkward. Hindi pilit. Yung tipo ng katahimikan na… komportable. “Alam mo,” sabi niya maya-maya, “you don’t have to figure everything out right now.” Napatawa ako nang mahina. “Everyone keeps saying that,” sagot ko. “Because it’s true,” sabi niya. Napailing ako. “Hindi ganun kadali,” sabi ko. “I know,” sagot niya. “Pero hindi rin impossible.”