Just Saying Novels & Stories

Siguro nararamdaman na rin ni Justine ang bigat na aking nararamdaman sa mga sandali na ito kaya dito niya ako naisipang dalhin. Napakunot naman ang aking nuo ng may mag message sa akin thru email na sa buong buhay ko ay hindi ko inaasahan. Judd is smiling widely with my daughter, kasama si Kassy na may maganda ring ngiti at mababakas ang kasiyahan sa kanilang mga mata. My phone beep twice at si Justine naman ang nag message. “Sleeptight. Everything is gonna be okay.”

“Are you just saying that para s******p sakin?” “Hindi ah. Unique mo nga eh.” tinapik-tapik niya pa ang likod ko and I wined. Ang bigat pala ng kamay niya and she doesn’t even seem to notice. “I like you the way you are. Ayokong magpanggap ka pa ng iba para lang magpa-impress sa ibang tao. Alam mo sabi sakin ng papa at mga kapatid ko? Mas magiging masaya ka sa buhay mo kapag tanggap mo sarili mo and you only keep people around that accepts the real you. And I’m here, I don’t give a shit about what people say to me pero… yeah, alam ko rin yung feeling na mainsecure. Wala nga akong pake but I find it hard to forget the hurtful words they say. Sige na nga! Hanapa

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Hindi niya pwedeng alisin ang masaya nitong ngiti sa labi. “Soon, baby. You will understand everything. The dream you just had is called dream for a reason.” Tipid niya itong nginitian at humugot ng malalim na hininga. “And soon enough, you will grow big and understand that there are dreams that don’t happen for real.”

May sarcasm sa tonong sabi nito sa kanya, "Unless hindi siya masaya saiyo?" Nasaktan siya sa sinabi nito. Para iyong isang matalas na punyal na tumarak sa kanyang dibdib. Siguro ay dahil totoo naman iyon. Obvious namang hindi talaga masaya si Justin sa pagsasama nilang ito. Pero bakit naman niya aaminin ang katotohanang iyon sa harapan ng babaeng ito?

“Hey… bakit parang sobra ka namang seryoso? It’s just a game.” “Is this a game to you?”

sakanya Paunti-unti natututunan ko na. Nakakalimutan ko na. Hindi pa man buo pero alam kong malapit na ako doon. Makakalimutan ko rin yung galit..Yung sakit..Yung pagmamahal "Klare..can you do that later?..kumain muna tayo hmm..Hindi sapat ang sandwich lang. diba Ryde?" "Uhm.opo!"

Mukhang may naisip itong ideya para sa kaniya. "Hindi sapat na mensahe lamang ang ipapadala mo para sabihin na mahal mo siya. Sabi nga nila, actions speaks louder than words. Bakit hindi mo ligawan si Jasmine? What i mean is, kung ayaw ka niyang makita huwag kang magpakita. Ipakita mo nalang sa gawa, magpadala ka ng bulaklak sa kaniya, chokolate at iba pa na tiyak na magugustuhan niya?

sa susunod hindi na talaga ako papahalik sayo sir voughn. _______ +Sorry for Grammatical Errors and Typos, Enjoy Reading<3

Hindi mapigilan ni Zoe ang pagkabalisa. “Anuman ito, sa tingin ko ay hindi tama na magdesisyon ng basta basta. Hindi mo pwedeng madaliin ang mga bagay na tungkol sa puso. Ang payo ko ay kausapin mo ito ng mabuti kasama si Bob. Siguradong may paraan…” “Jay, nag aalala ka ba na walang ibang magmamahal sa akin at magiging single ako at mag isa?” Sumingin si Zoe kay Jay.