Kabanata 15 Noli Me Tangere Mga Nobela at Kwento

🎶Ako'y nasa Malate, alas siete ng gabi Nakilala ko tuloy itong magandang babae Na nakabibighani sa aking mga mata Ang di ko lang alam ay manloloko lang pala Bumanat siya sa kin ng "bilmoko niyan, bilmoko non" Nagtuturo na siya, hindi pa kami on Upang di mahalata, siya ay nagpayabang Nag-me-me-menage-a-trois daw siya sa Alabang🎶 Sila Pia, Yanice, at Gaile yung kumakanta. Akala mo mga lasing na bangag kumanta. Tanghali pa lang pero may mukhang may tama na.

PANTROPIKO (by BINI) PLAYS Agad na sumabay sa tugtog ang balakang ko, pati ang pagkanta ay hindi ko na din napigilan. “Sa islang pantropiko..pantropiko pantropiko oh..” Kumembot kembot pa ako at natawa pa sa sariling kabaliwan. “You’re good at dancing huh?” ani baritonong boses..

Kabanata: Ang Mapangahas na Counterattack Sa gitna ng nakakasilaw na ilaw ng bar, ang mga matatalim na mata ni Aviana Labrador ay unang dumapo kay Luna. Hindi mababakas ang anumang takot sa kanyang mukha habang tinititigan ang babaeng pilit na kumakapit sa kanyang asawa. "Miss, could you please move aside?" malamig na utos ni Aviana, ang boses ay may halong awtoridad na hindi matatanggihan. "You're blocking my dance with President Cameo. Nakaharang ka sa dadaanan ko."

🧿 Pagsisiyasat sa Kabaong Nag-alinlangan si Juan, pinagmasdan ang kabaong, at sinubukang ipasok ang divine sense. Sa gulat niya— walang kahit anong pagtutol. Nang makapasok siya, natuklasan niyang: • Walang laman ang kabaong • Maliban sa isang malaking butas • At mula roon ay tuloy-tuloy na lumalabas ang Yin energy

Siga ako maglakad jusku! Jomar Davila : Si Cha ask mo! Mas close sila ni Rahab kesa sakin e! Nagkakilala yun nung enrollment nung college ayun yung kwento nila... Aqeelah Bermejo : Kay Cha? Hindi rin kami close nun e! Jomar Davila : E di tigilan mo na kakatanong mo hahahaha! Stalker yan? "Bwisit...hindi ba talaga pwedeng curious lang ang girly pop na 'to? Hay nako!"

Lahat kami pumalakpak at kaagad tumahimik ang paligid nang kaagad naman silang nagpatug-tog. Nagpatuloy na kami sa pagkain. Nilingon ko si Shan na nakatingin sa akin, kaya't kaagad akong lumapit sa kaniya at kinuha ang kaniyang kutsara sa ibabaw ng plato. I took a perfect spoon and fed him. "This one is from our album Iisang Maria Ko, but for tonight let's change it a bit," the man in the middle said, "Iisang Anghel Ko. Liwanag by Hanariya, everyone!"

Naglakad na lang kami kasi halos lahat ng padyak ay naroon din, nakikinuod sa mga artistang nagsu-shooting. Seryoso ang tingin ni Nardo sa daan, samantalang ako, pabalik-balik ang tingin sa likuran, sa makukulay na ilaw na dala ng mga tauhan ng mga artista. Sayang, makikita ko na sana sa personal si Chusan Kang, epal lang talaga itong asawa kong napaka-KJ. “Hindi mo manlang ako pinakinggan,” galit na sabi ni Nardo.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Tumingala na lang ako sa langit susubukan ko bang bigyan ng pagkakataon si Tyler sa buhay ko para maging masaya ulit ako? Magiging masaya nga ba talaga ako kapag siya pinili ko? Tumayo na si tito at lumakad na kaming dalawa palabas ng museo nakatanggap ako ng text mula sa secretary ko nang tumigil ako nang may nagmura sa unahan ko. "Tarantado!" pagmumura niya tatlong nationality ang mga kasama naming tauhan kaya tumawa ang nakaka-intindi ng pagmumura niya.

paulit-ulit niyang tango, halatang sinusubukang kumbinsihin ang sarili. "Bakit ko ba ipinipilit ang sarili ko sa’yo, kung ang kaya mo lang ibalik ay sakit? Ang tanga ko rin, no? Siguro mas mabuti pang makipaglandian na lang sa ibang babae kaysa umasa sa’yo." Napahawak si Samantha sa dibdib niya, sa mismong parte kung saan pinakamasakit. Pero nang makita niya ang ekspresyon sa mukha ni Tristan, parang pinagsisisihan niyang nasaktan niya ito nang gano’n.