Kainan Sa Manila นิยาย & เรื่องราว

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

Magkasama pa kami ni Paris kahapon! "Hindi mo ba talaga alam ang bali-balita, Slaine? Doon na raw maninirahan ang mga Buenaconsejo sa Manila at pansamantalang ipagkakatiwala sa mga Amalfitano and plantasyon nila. Kaninang madaling araw tumulak si Paris patungong Manila." Umiling ako, at pinaniwala ang sarili na hindi totoo ang mga naririnig. Nasiunahan sa pagtulo ang mga luha ko kaya tumakbo ako pabalik ng bahay at nagkulong sa kwarto.

Ang gaan din ng pakiramdam ko sa kan'ya. "Saan ka pa galing niyan?" Wika ko na ngayon ay ngiting-ngiti. Tumingin muna ito kay Noah bago sumagot. Sinulyapan ko din si Noah na nakangiti habang nakatingin sa amin. "Galing kami ng Manila, bale magbabakasyon sana kami dito. Narinig ko na maganda ang dagat dito." Sambit niya na tila nasasabik. "Kasama ko pala ang hubby ko! Bumibili lang siya doon ng cake." Wika niya.

Na kailangan niyang magpakatatag, hindi para lang sa sarili niya kundi para sa magiging anak niya. Sa ngayon ay kasalukuyan ng busy ang lalaki. Ngunit hindi naman ito nawawalan ng oras, hindi kasi iyon hinahayaan ni Kean dahil kapag may free time ito at kahit saan lupalop pa ito naroon, uuwi pa rin ito kung nanaisin nito. Nasa Manila pala ito, iyon ay dahil abala ito ngayon sa pagtulong sa kaniyang Car Aircon Service sa Manila at habang wala ito nanatiling si Celine ang isa sa mga nagmamanage ng kapayapaan at kaayusan sa restaurants nito rito sa Nueva Ecija.

Kita ko ang galit sa mata ni Kane. "Calm down. I'm sure, mahuhuli na ang may sala. " Napatitig naman sa akin si Kane bago bumuntong hininga. "Yes. Siya nga pala, may sasabihin ako sayo." "Ano naman iyon? " Kunot noong tanong ko. "Well, babalik ka ba agad sa Manila? " Tanong niya sa akin. "Not sure. Wala pa naman akong trabaho. " Maikling sagot ko.

ANNIE MENDEZ POV I HAVE EVERYTHING. MONEY. FAME. JOB. Influential family. Pero si Vernan lang ang hindi ko pa nakukuha. Ang hirap kunin ng kan'yang loob. Ang suplado pa niya. Actually, isa itong Mayor sa Manila. Laking US ako. Umuwi lang ako sa Pilipinas dahil may mga negosyo ang parents ko dito. "Ver?" "Please, Annie, tantanan mo na ako," aniya na napipikon na ito.

EIGHT DAYS LATER… “ARE you sure kaya mong mag-drive? You know what pwede naman nating ipagpabukas nalang ang pagluwas ng Manila. Tutal gabi narin naman,” ang worried na tanong ni Anya sa nobyo niyang si Phil.

Mahina niyang sinabi, "Anong ginawa niyo sa kanya? Paano kung makita siya ni Ms. Hayward at mabigla?" Dali-daling pumasok si Mona sa loob para magtanong kung ano ang gusto kong kainin. Ayoko kasi na tinatawag akong Mrs. Palmer, lalo na’t wala akong interes sa anumang relasyon kay Felix, kaya Ms. Hayward ang tawag nila sa akin.

MANILA PHILIPPINES KATE POV Nagsimula ng mag-announce ang flight stewardess ng kami ay papalapag na sa NAIA. “ Ladies and gentlemen, we have just landed at Ninoy Aquino International Airport. Philippine Airlines welcomes you to Manila for your safety, please remain seated with your seat belt fastened until the fasten seat belt sign has been switched off. Please refrain from removing any hand carry items from the overhead bins until the aircraft has come to a full stop and the cabin door has been opened for you to deplane on behalf of the Philippine Airlines flight deck and cabin crew. We would like to thank you for flying with us. It was a pleasure to have you on board. We hope to see you ag

tanong niya nang mahimigmigan ang tono ng kaniyang ama. Narinig namin ang isang malalim na bunting-hininga. "I'm in Manila now. KM has canceled its strategic financing cooperation with our A&H Bank." "W-what?" Bumagal ang takbo ng kotse. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa dibdib ko. Gumalaw na si Kaiden.