Novel & Cerita Kakayanin Kaya

“Kayo!? Balik na tanong naman niya sa dalawa. Hmmm, ikaw best mukhang hindi ka maselan sa pagbubuntis mo ah!? Puna niya sa kaibigan.” “Ay oo best, Hindi!" yon nga lang medyo nag kakalaman ako ngayon dahil ang lakas kong kumain.” "Mmmm, mabuti naman kung ganon ako eto pihikan pa rin sa food. Saad naman niya.” “Ma-upo muna kayo. Alok niya sa mga ito at magpa pakuha, lang ako ng atin meryenda.” "Ate Fe! Pahanda po ng meryenda. Wika ko kay ate fe.”

masayang wika ni Shine at may kasama pang pagpisil sa aking Braso. “Aray, grabe ka naman kailangan bang may pagpisil?” inis niyang saad sa kaibigan at binigyan niya ito ng nakamamatay na irap. Sa gitna ng isang ordinaryong araw, naganap ang isang kakaibang pag-uusap sa pagitan ng dalawang kaibigan, sina Peanut at Shine. Ang mga salitang "Ano, bang nangyayari sa'yo? At para kang hindi maihingi pusa 'diyan?" na binigkas ni Peanut ay nagpapahiwatig ng pagtataka at pag-aalala para sa kanyang kaibigan. Tila ba may kakaiba sa kilos at pananalita ni Shine, na nagdulot ng pagkalito kay Peanut.

sagot naman ni Sarah. Medyo nakahinga ako ng maluwag dahil sa wakas naisip rin niya ang bagay na 'yon. "Mabuti 'yan bakla." wika ni Kaye. "Marami pa namang iba d'yan, makakalimutan mo rin agad si Zaiden."

Hindi naman siya ganito,hindi kaya pagod lang siya? _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

“Kaya sabihin mo sa akin...” “Ano ba ang kulang sa akin kumpara sa kanya?”

“Hindi talaga puwede, anak. Sa susunod na lang tayo kakain doon. Basta hindi muna ngayon.” “Kuya, help me, please?” nagmamakaawang baling ni Kara kay Kairo. Mahinang umiling si Kairo. “Hindi kita puwedeng tulungan diyan. Magagalit si Mommy,” bulong ni Kairo. “Next time na lang. Papabili tayo kay Daddy.”

Akala ko ba si Kai iyon? “Hindi ko alam ang sinasabi mo, Ma’am Geneva,” ani ko. “anong hindi? Eh, ang sakit ng pamilya mo na schizophrenia? Hindi ba?” Napaatras ako sa tanong niya. Sa pagkakataong iyon, humarap sa akin si Kai. “I-is it true, Nina?” Awang ng labi lang ang naisagot ko kay Kai. Humakbang siya papalapit sa akin kaya umatras ako nang umatras.

"Don't talk when your mouth is full. Kababaing tao eh!" "Kumakain ako. Huwag mo akong kausapin." Aniya. "Bahay ko'to kaya kakausapin kita kung kailan ko gusto." Saad pa nito. "Oo na. Oo na. Whatever." Aniya at iwinagayway pa ang kamay sa ere. "Magkakilala pala kayo ni Kelly?" Tanong nito pag kuwa'y. "Nadinig mo naman ang pakilala niya 'di ba?"

"Anak kailngan ba nating lumipat pa ng bahay masaya naman tayo sa bahay na ito, maiiwan natin dito ang alaala ng yumaong mong ina." "Opo tay, para mailayo ko kayo sa mga taong magtatangkang manakit sa inyo ngayon pa lang kikilos na ako para di na kayo masaktan ng kung sino-sino riyan." seryosong wika ni Kaye.

Pero alam ni Anastacia na hindi si Kaya. “Kaya,” hindi alam ni Anastacia kung anong sasabihin. Ngumiti naman sa kanya si Kaya. “Normal ‘to,” hinawakan nito ang kanyang mukha. “Alipin tayo at pag-aari nila. Patayin man nila tayo rito, nasa kanila na ‘yon. Walang batas para sa ‘tin sa lugar na ‘to. Walang magliligtas sa ‘tin. Kung gusto nating mabuhay, isa lamang ‘to sa maisasakripisyo natin.”