Novel & Cerita Kantutan Sa Bus

Tinanguan ko na lamang s'ya at inabala ang sarili sa mga iniisip. Pagkababa ng bus sa terminal ng Cubao, sumakay kami ng tricycle papuntang looban dahil nandoon daw ang paupahan na tutuluyan namin. Natanaw ko naman ang kolehiyong sinasabi ni Alen bago pumasok sa isang kanto ang tricycle. Sa looban pa ng kanto ang paupahan ng tita n'ya. Hindi naman magiging mahirap ang pagpasok dahil ilang hakbang lang din ang kolehiyo.

Sa sandaling ito, mayroong isang marangyang bus na may mahigit na apatnapung upuan ang nakaparada sa harap ng entrance ng villa community ng Thompson First. Mayroong Sudbury license plate ang bus at mayroon ding sign na may nakasulat na ‘Sudbury to Aurous Hill’ sa malaking windshield. Hindi maiwasang ngumiti ni Charlie. Mukhang may mga natatagong paraan talaga si Isaac.

Sa may bintana ay narinig ko na ang busina ng sasakyan ni Karson meaning ay anytime ay pupunta na siya rito. Dali-Dali Kong pinatay ang ilaw at kaagad na pumwesto sa kama ng nakakaakit na posisyon habang nagtutulugan. Nakapikit ang Isa Kong Mata Samanta lang ang Isa naman ay bahagyang nakadilat.

"Gusto mo ba akong bumaba at buksan ang pinto para sa’yo?" "Hindi na..." Patuloy pa rin ang pagtanggi ni Katrice, pero nagsimula nang magreklamo ang mga tao sa waiting shed malapit sa kanila. "Ano ba ‘yan, hindi ba nila alam na bawal humarang sa bus lane?" "Ang tagal! Hindi makausad ang bus!" "Uy, Bentley pa oh! Akala mo naman kung sino!" Habang tumatagal, lalo lang sumasama ang mga komento.

Kaya agad siya pumunta sa mall at swerte siya dahil may nakita na siya agad na mga bus at nakita niya ang isang bus na may karatulang Isla Alap. "paalis na isa nalang" sigaw ng kundoktor kaya mabilis siyang kumaripas at umakyat dahil namukhaan niya ang isa sa bantay kung saan siya kinulong .Palinga linga man ang dalawang armado ngunit hindi siya mapansin dahil ang bus na sinakyan niya ay may tabing na kurtina sa bintana .nagtago siya ng maigi at nagkunwaring naka yuko. Saka lang siya nakahinga ng malalim nung medyo nakalayo na sila sa terminal.

tanong ni Ma'am Salve sa bus driver. "Pasensiya na po, Ma'am. Bigla kasing may tumawid na kambing sa kalsada kaya bigla akong nakapag-preno," paliwanag ng driver na napapakamot sa batok ang isang kamay. "Ganoon ba? Sige, mag-iingat ka na lamang sa susunod," paalala ni Ma'am Salve. "Yes, Ma'am." Muling umandar ang bus ngunit ilang minuto lamang ay muling tumigil ito dahil nakarating na kami sa lugar kung saan kami mag-uumpisang umakyat papunta sa itaas ng talampas.

Patungo naman si Sam sa kotse niya. "Wait lang Sam, hindi tayo sasakay. Maglalakad lang tayo. Malapit lang ang bus stop dito." "Ah ganon ba?" Nakangisi nitong saad. Naglakad sila sa may kanto at doon lang sila pumwesto sa daanan ng mga tao na pababa at pasakay ng bus. Hindi nahihiya na nilabas ni Sam ang panindang mani at nag- alok ito sa mga tao na naroon.

rinig kong bulong ni Mang Ben. Halos inabot ng isang oras ang byahe namin papuntang terminal at halos hikain na si Kio dahil sa kapal ng usok—open area kasi ng bus terminal na pinuntahan namin kaya naman yung mga vendors na nag-iihaw ay napupunta sa kinauupuan namin yung usok na galing sa niluluto nila—isabay mo pa yung mga bus na papaalis na sobrang itim ng usok. "Are you sure it's safe to ride here?" kunot noong tanong niya sakin.

hahanapin ko ang lugar kung saan ako makakaramdam ng kapanatagan. pagdating ko sa terminal ng bus ay mayroong akong nakitang tatlong bus. isa ro'n ay papuntang Baguio, ang isa naman ay sa bulacan at ang pangatlo naman ay Isabela. matagal ko iyong mga pinakatitigan. saan ba sa tatlong 'yan ko mahahanap ang byahe patungong kapanatagan. napabuga ako ng hangin dahil lahat ng lugar na yan ay hindi ako pamilyar. nakakakaba dahil hindi ako sigurado sa pinili ko ngunit ang bus na byaheng pa Isabela talaga ang napusuan ko.

Ngunit kahit nakapagtago na si Cain sa sasakyan ay napansin pa rin ni Katherine ang kotse. "Anong tinitingnan mo?" tanong ni Luke. Umiling si Katherine. "Wala." "Sa'n nga pala ang punta mo? Buti na lang talaga at napansin kita sa daan." "Kaya nga, salamat. Sa bus station ako ngayon papunta," saka pinaliwanag ni Katherine ang nangyari. "Buti na lang talaga at wala akong gagawin ngayong araw, baka pwede akong sumama na lang?"