Novelas y relatos de Kasing Kasing

mabilis nyang tanggi rito. "Akin na, h'wag ka ng mahiya mabigat rin yan." at mabilis nitong hinawakan ang tray para kunin. Hindi sinasadyang naiparong nito ang palad sa ibabaw ng kanyang kamay dahilan para mapa tingin sya rito. Kasabay ang pag gapang ng init sa kanyang mga ugat na tila kuryenteng mabilis na nanulay hanggang sa kaliit liitang bahagi ng kanyang sistema. Nag taas sya ng tingin rito at nakita nya itong titig na titig sa kanya habang tila seryoso. Nahiya tuloy sya at mabilis na nag bawi ng tingin. "Sorry!" hinging paumanhin nito sa kanya at muling kinuha ang tray ng damit. "Ako na!"

syempre kasama na dun ang magaling kong kaibigan "Zantyr!! Zanryr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!!Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!! Zantyr!!"

Sigaw nito. Bigla ang pagbiling-biling ng mukha niya, ang mata niya’y nanliit at napatirik. Nanigas ang panga at halos mabulol sa pagsambit ng mga salitang nais mag-unahan sa paglabas sa labi. Hanggang sa tuluyan bumalik sa normal ang ayos niya, mabibilis ang bawat hininga na kinumpronta ang kausap!

sagot naman ni JL sakin "Shhh tahan na" sabi naman sakin ni kai at inakbayan ako "Kuuuyyyaaaa!" Malakas na sigaw ko at umiyak Natataranta ang tatlo kaya naman ang isa ay kumuha ng tubig ang isa naman ay kumuha ng panyo ang isa naman ay cellphone ang inatupag ng lintik na si Kai Bigla nalang tinakpan ni Kai ang bibigko kaya napatingin kaming lahat sa kanya

The only wife I will love. Pero alam mo ba kung ano ang pinakamasakit? Ito. Ito na 'yon. Ito na ang pinakamasakit, Erza. Ang makitang naka-puti ka ulit, sinusootan ulit kita ng singsing pero iba na.

Kasinungalingan lang ito na pinakalat ng nanay ni Leonardo para mawalan siya ng mana. Bagay na bagay sa isa’t isa ang aming mga ugali. Naiintindihan namin at tinitiis ang isa’t isa ng walang effort. Sa loob ng maikling panahon, sobrang nasanay kami sa isa’t isa kung saan pakiramdam ko soulmates kami. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano karaming oras ang sinayang ko sa maling tao. Pero makalipas ang ilang araw, bigla ako nakatanggap ng mensahe mula sa kaibigan ko, binabati ako.

casual kong pagkakasabi Huuuh? saan nanaman nang galing iyon? Ano yon?? Napaka kadiring salita! "Baliw!" sabi ni Essay na nakangiti Tsss usto rin "Sayo" nakangiti pa rin siya "Huwag ka ngang ngumiti!" sabi ko sakanya "Bakit naman? masama ba?" "Oo! napakasama!" "Huuh?" "Napakasama kasi baka halikan kita jan" seryoso kong sabi sakanya habang seryosong nakatitig sakanya

Lakas-lakas, hina-hina, bilis-bilis. Walang-wala, meron-meron, puno-puno. Sakit-sakit, hapdi-hapdi, kirot-kirot. Tumba-tumba, lundag-lundag, talon-talon. Yugyog-yugyog, yugyog-yugyog, yugyog-yugyog. Bulong-bulong, ugong-ugong, hilong-hilo. Giling-g work. Kawawa naman.

Kabanataa 57 Kiss --- Nanigas ako sa kinatatayuan ako. Kung kanina ay sobra ang lakas na kalambog sa dibdib ko, ngayon naman ay halos hindi na ako makahinga sa sobrang gulat at hindi inaasahang mga pangyayari. Why did he want to know? Bakit, concern ba siya? O baka naman, gusto niyang malaman kung sino na naman ba ang kalaban ko.

"Shokoooy ...shokoy ko gumising ka..gising ka kapag hi9d ka gising hindi na kita patitikimin ng lasoy hanang buhay.Lumaban ka lintek ka, hahambaluson kita.Itutuloy mo pa ang pagmukbang...Shokoy.. gising... gising"