Kuwento นิยาย & เรื่องราว

that are connected to this story…! 1st Story = Kwento ni “Ivy” kung paano sya nakapunta sa Korea at kung bakit sya nasa Korea? ( Ito iyong “2nd Book” na ginagawa ko now ) 2nd Story = Ukol sa Love Story ni “Chase” at kung paano nya ililigtas ang babaeng mahal nya…! ( Ito ay magiging “3rd Book” ko soon…! Saka pala, action ito na may kaunting Love Story )

kwento niya, puno ng emosyon. Sunod-sunod na ibinahagi ng mga magulang ang kanilang mga kwento ng tagumpay, ng mga pagsubok at sakripisyo. Ang mga bata ay nakikinig ng mabuti, tila nagiging mas inspiradong marinig ang mga kwento ng kanilang mga guro at magulang.

Tumama ito sa sulok ng kwarto niya “ Anong klaseng, kwento yan. Gagawa na lang ng kwento hindi pa gawing happy ending” Kinuha niya ang daily reading journal niya mula sa cabinet tabi ng kama niya. Pagnakakayari siya ng libro, nililista niya ito sa daily reading journal niya, susulat kung ano ang nagustuhan niya sa kwento at mga hindi niya nagustuhan.

"Ang totoo, wala naman na 'kong galit sa kanila. Simula nang magsulat ako, nasimulan ko na ring unawain ang lahat. Siguro kasi kapag gumagawa ako ng kwento, alam kong may isang bahagi ng kwento na hindi nalalaman ng ibang mambabasa kaya madali nilang husgahan 'yung isang tauhan. “Ang lagi lang nilang nalalaman ay 'yung kwento ng bida. Halimbawa na lang ay may isang babae na nais magkatuluyan ang dalawang tao pero ang naisip niyang paraan ay pagselosin iyong babae. Kung sa kaniyang kwento ang mababasa, iisiping ang bait niya. Pero kung kwento ng isa pang babae, iisipin ng lahat na inaagaw niya 'yung lalaki."

sabi niya. Si Matthias ang nagpublish ng kuwento ni Matthew na hindi niya inisip na gawing libro. Kaya binigyan niya ito ng pahintulot na angkinin ang kuwento pero nasa Acknowledgement naman siya. Ang kuwento naman ni Thea ay ang adventure ni Boy with Family of One Strand Hair. Ang version ng kuwento ni Teo ay isang mala-fairy tale in happily ever after ending. It is something that they really wished for para sa kanilang pamilya, sa kanilang ama at ina.

Tell it now. "You know what, Rain. . .I'm grateful for your concern and words of encouragement." Napawi no'n ang galit sa mga mata nito, pero lungkot naman ang ka-agapay ng ngiti ng binta. "After all that happened, I could feel that you still care for me and appreciate it. But I guess, there are certain things in this life that nobody can change no matter how they tried to. Kung paano na-isulat ang isang kuwento ay gano'n ito tatakbo hanggang sa katapusan, at isang halimbawa no'n ay ang kuwento ko."

Kaya sana, respeto lang din po. Also, please respect my works. Hindi po ako natutuwa sa mga readers na mahilig mang-compare ng kwento ko sa ibang kilala o sikat na stories. I know we all have our own preferences, pero sana wag naman natin i-compare ang gawa ng isang author sa iba. Notice the differences, not the similarities. Iba-iba kami ng approach, ng boses, ng style sa pagsusulat. If ever you find some scenes na parang familiar—coincidence lang po talaga. Hindi ko po sinasadya, hindi ko rin po intensyon na manggaya. I try my best to rely on my pure imagination and creativity every time I write.

sabi ko habang kinukuha ang balot. “Kumain ka. Mas kailangan mo iyan,” sabi niya, sabay tingin sa tiyan ko na parang apo na ang tingin niya. Umupo sila sa gilid ng puwesto. Ang dami nilang kuwento. Tungkol sa kapitbahay na nag-away dahil sa manok, tungkol sa bagong tindahan ng sapatos, at tungkol sa buntis na babae na nanganak sa tricycle.

Ngunit, pilit niyang iniiba ang topic. Wala siyang masabi, ayaw naman niyang gumawa ng panibagong kasinungalingan dahil para bang nakokonsensya na siya. Mas mabuti na lang din siguro na tatahimik siya kaysa gumawa ng kuwento.

mahabang kuwento ni Kuya Donato. Nung tignan ko si Uncle River, nakatitig ito sa akin habang duguan ang ulo, kamay, braso at mga binti. Tila tinitignan kung maaawa ba ako sa kaniya. Ang hindi niya alam, naiinis ako. Alam naman niyang marami ‘yung kaaway niya, nilabanan pa niya. Ang malala, alam din niyang lasing siya, sumugod pa.