Kuwento นิยาย & เรื่องราว

Huwag mong intindihin ang sasabihin o iisipin ng ibang tao, makikitid lamang mag-isip ang mga iyon." Napatango siya. Tama ito. Ano nga naman? Hindi naman alam ng ibang tao ang kwento niya. Ang pinagdadaanan niya. Ang mga mahilig mamuna ng kamalian ng kapwa nila ngunit hindi nito tinitignan mismo ang sariling pagkukulang o

ong tumatatak sa isip ng mga mambabasa. At ganoong uri ng nobela ang ibinibigay ko sa kanila,” dagdag pa niya. Nananatili naman itong nakatitig sa kanya. He looked amused. Pero pinili niyang ‘wag na lang pansinin iyon. “Nakakatuwa ‘yong mga nakikita ko dahil nakakainspire sila. Nakakakilig. Pero kung malalaman ko lang ang mga kuwento sa likod nang nakikita natin na ‘yan, iyong mas malalim na kuwento nila, kung paano sila nagkakilala, ano ‘yung mga pagsubok na pinagdaanan nila, paano nila nalampasan iyon at sa paanong paraan nila nalaman na mahal na nila ang isa’t isa, iyon ang mas maganda. Dahil makakakuha ako nang maraming idea

"Magkakaroon tayo ng kwento tungkol sa prinsipe, prinsesa, at ang mga kaibigan nilang hayop." Kinuha ko ang isang librong kwento mula sa tabi ng kama at nagsimulang magbasa ng malumanay. Habang binabaybay ko ang kwento, nakangiti kami ni Kiera habang pinagmamasdan ang kambal na unti-unting napapadapa sa kama, pumikit, at naging tahimik. Ilang sandali pa, pareho na silang natutulog, at ang kwento ko ay natapos na. Tumingin ako kay Kiera, at pareho kaming ngumiti. "Tama ba? Perfect ending."

Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit. Ilang buwan na nang marinig ko ang istoryang iyon galing sa kaniya. Halos isalaysay ko na nga sa sarili kong salita ang istoryang iyon dahil kusang mini-memorize ng utak ko ang istoryang iyon. Sauladong-saulado ko na at mukhang iyon na ang paborito kong kuwento tungkol sa pagmamahal. Hindi ko maitatanggi pero si Tungkung Langit ay, maliban sa literal na kakaiba, talagang kakaibang magmahal. At ang kuwentong iyon ay galing pa talaga sa isang hindi inaasahang tao. Akala ko puro pa-pogi lang siya, akala ko puro kay

Umuwi ako n'on na mukhang galing sa kural ng baboy. I want to tell the real story but it is already passed. No used kung itatama ko pa so I shut my mouth and played with my finger because of the extreme boredom. Hindi ko inaasahan na mapapansin 'yon ni Toby. Tinanong ako nito kung ayos lang ako at sinagot ko na lang na oo kahit pagsisinungaling ang ginawa ko. Baka ma-istorbo ko ang kwentuhan nila. Nakakahiya naman. Paniwalang-paniwala pa naman si Toby sa mga kwento ni Caitlyn na puro ako ang topic. Nagsisimula na akong mainis. Pati 'yung mga bagay na hindi na dapat ikuwento ay kinuwento pa kay Toby!

Haha Sana na-inspire pa rin ka sa kwento nila. But... mayro'n pa... Short story ni Emalyn.

"Ikaw ang tuldok sa bawat talata. Ang tatapos sa bawat salita. At ang makikita sa bawat dulo, upang gumawa ng bagong kuwento. Ikaw ay ikaw Jewel. You ended the story without knowing that you did a great job at first. This is not just the untold story of you...but a story to be told and to be read by someone who loses their hopes just like you. And by the end of the day, the untod story of Jewel becomes... The Story of Us." ~The End~ I would like to use this opportunity to say 'THANK YOU PO' sa lahat ng sumubaybay, at nagbasa ng kuwentong ito nina Jewel at Steve. Hope you guys learn a lesson or two. Sa pagtatapos ng

ตอนยอดนิยม

The Untold Story of Jewel Chapter 27The Untold Story of Jewel Chapter 13The Untold Story of Jewel Chapter 76

Ang uri at hugis nito ay tumutukoy din sa katayuan ng isang tao sa lipunan. Nanginginig si Lucas nang marinig ang kuwento. Hindi niya alam kung bakit ang mga bagay na nakakaakit ng pansin ng kanyang amo ay may mga kuwentong medyo trahedya at lahat ay may kaugnayan sa mga mag-asawang nagmamahalan. Wala bang ibang kuwento pa? "Bibili ako nito." Inilagay niya ito sa likuran ng kanyang amerikana.

Kabanata 65 Nagpatuloy ang pagkukuwento habang desidido si Nathan na gawin ito kasama si Elara, si Nathara ay humagikgik minsan, nakikinig nang mabuti hanggang sa matapos ang kuwento, at namangha siya kung paano ito natapos.

kuwento ng madrasta. " Eh ewan hindi niya nga lang daw alam kung bakit hindi bumababa kaya pinakatok ko na kay Jovelyn kaso katok na nga lang kami ng katok at nakaka ngawit na ngang kumatok at halos manakit na nga yung kamay ko ng kakakatok ay hindi pa nagbubukas kaya't nag alala na ako dahil naikuwento ni Jovelyn na kakahintay nga daw kay Kenzo eh mukhang nahamugan at naambunan eh mukhang nagtalo yata yung dalawa kaya ayun at ginagawa ni Kenzo ang lahat para bumawi sa asawa" sabi pa nito. "Guilty na guitly nga ang kapatid mo halos mangiyak ngiyak ng malamang may lagnat ang asawa. Mabuti naman talaga at alagang alalga na ni Kenz