Novel & Cerita Lamat

Crack. Bumulaga ang katahimikan sa pagitan nila. Ang screen ay nagkaroon ng mga lamat na parang sapot ng gagamba, nakahandusay na sira sa semento. Huminga nang malalim si Amara. Ginhawa—maikli, marupok. Pero ang ekspresyon ni Lucien ay nagdilim. May kung anong panganib ang namuo sa kanyang mga mata.

Agad siyang nabuhayan ng loob nang makita ang pangalan ni matt sa harapan ng kanyang cellphone. --TEXT MESSAGE-- MATT: Tulog kanaba? CARMELA: Hindi pa. MATT: Bakit? CARMELA: Hindi ako dalawin ng antok,Pero baka mamaya makatulog narin ako,anong oras narin kasi, Mag 8pm na ng gabi. MATT: Kaya nga,Kumain kanaba ng pang-gabihan? CARMELA: Hindi na uso yan,wala nang kain kain pag gabi.

Pagkatapos ng isang malutong na tunog, isang kulay gintong patalim ang nagpakita sa kaniyang kamay! Mayroong 5 inches na haba ang napakatalim na patalim ni Lanvin. Si Lanvin, na siyang pinakamatandang Senior Sister sa Spiritual Invisible Sect ay nagawa nang pumatay ng hindi bababa sa isang daang mga tao! Kasama na rito ang ilang mga Martial Emperor!

________________________________ NAALIMPUNGATAN si Kola nang maramdaman na bahagyang bumagal sa pagtakbo ng kotse. "Welcome to Hacienda Luciana, Miss Matias." Kinusot ni Kola ang mga mata nang marinig ang tinig ni Demus. Tumuwid siya ng upo at tinanaw ang nasa kapaligiran. Namangha siya sa nakita.

October 12, 201* Patikul Sulu HINDI ako màmamatay. Not now. Iyon ang paulit-ulit na usal ni 1LT Lark Adriel Calumpang o LA sa kanyang isip. Napapikit siya nang mariin. Parang dinaganan ng pison ang kanyang balikat—sobrang sakit niyon.

"Oo, naghilom na ang latay kaya wag mo nang alalahanin iyon. Bakit ba kasi kailangan mo pang ungkatin ang tungkol doon?" Hindi sumagot si Nathaniel pero dinig ng dalaga ang marahas na pagbuga nito ng hangin. Aminado si Lola na sa muling pagkikitang iyon ay nagkaroon muli ng epekto sa kanya ang binata. At ang tinutukoy nitong latay ay ang tatlong pilat sa kanyang likod likha ng kanyang sariling latigo. Kung gugustuhin niya ay pwede niyang ipatanggal ang mga pilat na iyon pero mas minabuti niyang panatilihin na lamang ang mga iyon sa kanyang likod.

Pumuwesto na siya,hinarap ang kabilang building kung nasaan ang target nila. They are just here to observe,that’s their order.Itinutok niya ang hawak na maliit na bagay sa mata,hinanap ang target. Nang makita na ito,nanliit ang mata niya. Nasa med fifties na ang matandang lalaki. May mga kausap habang kumakain ,nagtatawanan pa ang mga ito.Binaybay niya ang kamay nito na kita niya. "Shit!"

‎ ‎Lahat, sabay-sabay napalingon sa pintuan. ‎ ‎Doon… sa anino ng isang babaeng halos hindi na makilala. ‎ ‎Basang-basa, namumutla at sugatan. ‎ ‎Si Zein. ‎ ‎ ‎

dagdag ko habang pilit kinokontrol ang emosyon sa boses ko. “At mas makulit na rin araw-araw,” sabi ni Damian habang niyayakap ako. “Via, you look great. Mukhang bagay sa 'yo ang London.” “Thank you,” sagot ko habang pilit ngumiti. “How was the trip?” “Too long,” buntong-hininga ni Helga. “Umiiyak si Mattheus nang halos three hours habang nasa ibabaw kami ng Atlantic. Feeling ko kalahati ng passengers galit na sa amin.”

Pagkatapos, tulad ng isang hindi mapakali na aso, siya ay nagpabalik-balik na sinusubukang pakalmahin ang kanyang sarili. "Mahal, kung talagang nakakaabala ito sa iyo, maaari akong magsulat ng isang garantiya o isang testamento, na nangangako na hindi ko kikilalanin ang anak ni Ruby o hahayaan silang magmana ng alinman sa aking mga ari-arian. Iyon ay malamang na sapat upang maging mas mabuti ang pakiramdam mo tungkol doon, tama ba?"