Tila nagsimulang umikot ang mundo ko pagkabukas ko ng pabalat ng 'Lagnat'. Ang nobela ay sumusunod sa buhay ng isang batang babae na nagngangalang Mara, na sa unang tingin ay may simpleng lagnat lamang. Pero habang tumatagal, nagiging malinaw na hindi ordinaryo ang lagnat na iyon — may kasamang malabong mga alaala, panaginip na hindi mapilinaw, at isang lumang alamat na muling gumigising sa kanilang baryo.
Hinahati ng may-akda ang kuwento sa mga maikling kabanata na halos parang mga flashback at mahahabang monologo, kaya dahan-dahan mong nahuhugot ang koneksyon nina Mara sa mga naunang henerasyon at ang lumang sumpa na umiikot sa pamilya. May mga tauhang sumisiksik sa hangganan ng realidad at kababalaghan: ang doktor na tila may lihim, ang matandang nanay na may tala sa lumang kwaderno, at ang isang kaibigan na hindi sigurado kung kaaliwan o kalaban. Sa huli, hindi lamang tungkol sa pisikal na lagnat ang 'Lagnat'—ito ay kuwento ng pagkakakilanlan, trauma na minana, at ang pagpili kung tatanggapin o lalabanan ang pagkakaukit ng nakaraan. Personal, naaliw ako sa paraan ng pagkakasalaysay at iniwan akong nagmumuni habang naglalakad pauwi, iniisip kung paano tayo hinuhulma ng mga sakit na hindi laging nakikita.