Larawan Ng Tula นิยาย & เรื่องราว

garalgal na ungol ni Dylan nang masagad niya ang kanyang sarili. Hindi siya gumalaw nang mabilis. Hindi tulad noon na pilit niyang winawasak at inuubos ang bawat lakas ng dalaga, ngayon, ang bawat pag-usad niya ay isang tula ng pag-ibig. Marahan niyang hinuhugot ang kanyang sarili at muling ibinabaon nang napakabagal. *Ssshh... plak.*

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Napapikit na lamang siya at sabay tumulo ang luha nito. Dahil sa wala siya mapagsabihan ng kaniyang saloobin ay minabuti na lamang nito na sumulat ng tula ukol sa kaniyang Damdaming sawi. Tulad ng dati niyang ginagawa kapag siya ay nalulungkot ay minamabuti niyang sumulat ng tula at ibigkas ito sa kalikasan tulad kagubatan, ilog, batis at talon. Matapos gawin ang tula ay pumunta na siya sa talon ng Pagsanghan. Kaniyang binigkas ang gawang tula.