Larawan Ng Tula นิยาย & เรื่องราว

Tumingala siya sa langit, tila hinahanap ang liwanag sa dilim. “Lara…” mahina niyang bulong. “Hindi ko alam kung mapapatawad mo pa ako… pero babawi ako.” Pagbalik niya sa sasakyan, inilabas niya ang lumang litrato mula sa bulsa. Pinagmasdan niya ito nang matagal bago isinilid muli—isang paalala ng pagkataong binuo sa utang na loob, at sa pag-ibig na huli niyang nakilala.

Gumalaw ang kanyang katawan kasabay ng magagandang himig mula sa karagatan. Ang sulok ng kanyang labi ay napaawang sa ngiti ng biglang kumikislap ang isang alaala sa kanyang isipan. Sa panahong isinulat niya ang kanyang mga hangarin sa mga tala at hinuhuli ang maliit na ibon mula sa hawla tsaka itinali ang tala sa mga pakpak ng ibon at lumipad ito pataas sa langit kasama ang kanyang munting tala.

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

“Sa ibabaw ng matatandang puno na kinoronahan ng sinaunang mga baging at lumilipad na mga uwak sa gabi. “Sa ilalim ng isang maliit na tulay at kalapit na kubo, isang batis ang dumaloy sa tabi. “Sa isang sinaunang kalsada sa west wind, isang lean horse ang tumakbo. “Habang sa kanluran ay ang bumababang araw na tila ba puno ng silakbo. “Malayo sa kaniyang tahanan ang isang nasasaktang puso!” Matapos irecite ang tula, nakangiting tumingin si Darryl kay Debra. “Ano po sa tingin ninyo ang tulang ito?” Ang… Ang tulang ito… Bahagyang naghiwalay ang mapupulang mga labi ni Debra habang mahinang inuulit ang tula. “Sa ibabaw ng matatandang puno na kinoronahan ng sinaunang mga baging at lumilipad na mga

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

Kapag umihip ang malamlam na hangin, unti-unting nalalaglag ang mga talulot, tila ba may sarili silang ritmo—paikot-ikot habang bumababa, parang mga alikabok ng alaala, o parang niyebeng gawa sa liwanag at damdamin. Sa Mt. Kulis sa Tanay, Rizal, tunay na kahanga-hanga ang tanawin. Mula sa kinaroroonan ni Alyssa, tanaw ang mga burol na animo’y mga alon ng berde—iba’t ibang anyo at taas, tila walang katapusan. Sa malayo, tanaw rin ang mga ulap na humahalik sa tuktok ng mga bundok. Ang mga damuhan ay sumasayaw sa bawat dampi ng hangin, at ang mga bulaklak na ligaw ay nagsasalo sa iisang sayaw ng kalikasan.

para saan pa ang galng niya sa pag arte para magpaawa sa jeep at labas ng simbahan para mamalimos. Tama umabot siya sa pontng iyo grade six lamang iya noon tandang tanda niya iyon. Dahil sa pagkaalaa ng buhay at nakaraan lalong naging malungkot ang boses ni Trisha habang binabasa ang tula "Eto ang Tula" I can’t breathe, I can't speak. There are words I want you to Know.. there are things I want you to see. Far far away you walk forever

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

“Gusto kong magsulat kayo ng tula. Tungkol sa kahit saan o ano. Walang sukat. Walang tugma. Pagkatapos, mamaya, pipili ako ng limang estudyante na babasahin ang mga gawa nila sa buong klase. Nagsimulang manahimik ang buong klase pagkatapos makapaglabas lahat ng papel. Nagsimula nang magsulat ang iba pero hirap na hirap si Clover na bumuo ng mga salita. Pansin iyon ni Leaf sa paulit-ulit niyang pagbura ng mga isinusulat. Hindi para sa kaniya ang paggawa ng tula dahil diretso siyang tao. Hindi siya magaling sa mga mabubulaklak na salita. Pinilit na lang niya kahit hindi maganda ang gawa niya. Umaasa na lang siyang hindi siya mapipili ng guro nila para basahin ang gawa sa buong klase. Ilang min

Akmang kakagatin ko na ito nang biglang pumasok sa isip ko ang susunod na mga saknong ng tula. ' Latak ng kasinungalingan, Tiyak na ika'y pagsasarhan, Bahid ng pagkukunwari, Hindi mo mawawari, Sa paring nagkamali, Hanapin ang ugat ng talulot sa bahaghari.' Binaba ko ang mansanas. Nasa isang pagsusulit pa rin ba ako? Ngunit wala akong nabuksan na ibang pintuan maliban sa una kong napuntahan.