Less Fortunate In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Ang mga pangako niya, mapapako na lang ba? “Hindi. Hindi siya patay. Hindi siya mamamatay,” mahina at nanginginig ko sabi sa aking sarili. Inalis ko sa aking isipan ang masamang posibilidad na p’wedeng mangyari sa kan’ya at pilit na ikinalma ang aking sarili. Makalipas ang ilang saglit ay nakarating kami sa lugar kung saan bumagsak ang eroplano na sinasakyan nina Jaycee. Wasak-wasak iyon at nagliliyab ang ibang parte.

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

Sa kauna-unahang pagkakataon ay kanyang nasaksihan iyon. Labis ang pagkanais niya na magtagal ang pagkakataong iyon. Mistulang isang bihirang sandaling nakagagalak na baunin bilang masayang alaala. Ngiti. Isang wagas na ngiti. Hindi na peke. Hindi na pilit. Nagkandaugaga ang tindero’t kumuha pa ng mas maraming isaw at sunod na ibinabad sa salsa.

"Huwag ka nang ma guilty. Hindi ko hahayaang ganitohin ka nila dahil lamang ayaw sa iyo ng asawa ko." Naluha si Lily habang nakangiti. "Thank you so much, buong buhay ko ay ngayon lang may nagmalasakit na isang lalaki." "Alam mong parang kapatid na rin ang turing ko sa iyo at ang mama no ang nag alaga sa akin noon."

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Medyo tagilid siya dun dahil totoo yun. "Sorry naman no. Ayaw ko lang talaga na ini-ismol ako. Pareha tayo ng kinatatayuan at hinihingang hangin. Napaka unfair naman ata at mag diyos-diyosan ka. Tsaka marami ka lang pera. Pag namatay ka, hindi mo madadala yan." Litanya niya. Amuse na amuse ang binata sa pinagsasabi niya. "Buti nalang at allergic ako sa dumi. Kung hindi baka may asawa na ako ngayon. Hindi mo sana makikilala ang gwapong tulad ko."

Bahagya pa itong napapalakpak at kinilig dahil sa sinabi ko. Samantalang ako ay kaagad tumalikod at tumingin sa itaas upang hindi malaglag ang aking luha. Nasasaktan ako. Sobrang saya ni Grizelle sa ipinangako ko at nasasaktan ako dahil alam kong imposibleng mangyari iyon na makabalik pa kami sa Batangas.

Tignan mo may pinagmanahan talaga. "Pakisabi na lang sakaniya na hindi ako nagugutom." Pasigaw na sabi ko sakaniya kahit nakatalikod na siya sakin. She is lucky dahil mabait pa ako. Humarap siya sakin at Inirapan Ako bago bumaba. "Ang burang babaeng yun akala mo naman magugustohan ni Adam, Jusko!"napasabi na lang ako bago ko sinirado ang pintuan ko at bumalik sa ginagawa ko.

Nagulat si Lindsay nang makita ang singsing sa kamay ni Angela, pero agad din siyang tumawa ng malakas. "Ate, kasal ka na? Bakit hindi mo sinabi sa amin noon?" Nakita niyang malinaw ang singsing at lalo siyang natuwa, "Mukhang matino ang asawa mo at tiyak na mabait sa'yo, 'di ba?" Sa diksyunaryo ni Lindsay, ang "mabait na tao" ay katumbas ng "mahirap." Hindi ito itinanggi ni Angela kundi sinabi nang tahimik: "Okay na ba sa'yo?"

Hindi ko maiwasan ang maiyak "Kasalanan ko naman Sandro, kahit ako sinisisi ko ang sarili ko" "No, Don't blame yourself hindi mo kasalanan" Pagkumbinsi niya sa akin "Kasalanan ko pa din Sandro... at habang buhay kong dadalhin yun sa puso ko" Hinawakan niya ang kamay ko "Wag mong gawin yan Lorraine, wag mong ikulong ang sarili mo sa isang pangyayare na kahit kailan hindi mo naman ginusto, i believe na ang lahat ng nangyayare sa atin ay may dahilan at gusto ng kapatid mong maranasan mo ang mabuhay ng masaya, kung nakikita ka ng kapatid mo ngayon malulungkot yon kasi malungkot ka.. alam ko na mararanasan mo din ang maging masaya" Ngumiti siya habang nakatingin sakin