Less Fortunate In Tagalog の小説・ストーリー

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

“H-Hope...” “You know what? You're just a burden in my brother's life... in our life. Kuya have been taking care of you in his whole life. He's always there for you because you're stupid and weak! You don't even know how to stand alone with your own feet. Lagi you naka-depend on kuya.” Hindi ko maitago ang gulat. Nakakapanibago ang pinapakita niya ngayon. “No one really loves you, Fortunate. Naaawa lang sila to you because you're weak.”

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan. "Ma naman huwag ka ng malungkot para namang ang layo layo ng lilipatan ko." Natatawa niyang sabi sa ina na ngayon ay nakaupo na sa dulo ng kanyang kama. "I'm sad kasi mamimiss ko ang bunso ko. Nasa malayo na nga si Lucas pati ba naman ikaw. "Anito na tila nangongonsensya pa.

Unti-unti nang nawawala ang kumpyansa kong mananalo ako. "For the second place... August Clyde Dela Riva of Heinz International School." Nang tawagin ang pangalan ni August para sa second place ay nawala na talaga ang pag-asa ko. Sa tingin ko ay mukhang mas magaling talaga sa akin kaya ano pa kaya yung first placer na natalo siya? "For the first place and the champion of this year's Impromptu Speech..." nang banggitin iyon ay para na akong isang nalantang halaman. I slouched my back and looked down. I failed this---

komento pa nito na tila ang sinasabihan ay ang sarili. Nakangising umupo ang dalaga sa katabing upuan ni Lorelei at saka ito nagdesisyon na kausapin na. "What's your problem? Come on. You can always rely on me, Lor. Nandito lang ako at ang barkada para sa 'yo," pangungumbinsi na ni Mary kay Lorelei na sabihin ang problema nito.

C51 END ANTHONY POV “You’re here…” Mahina kong wika habang hindi nakatitig lang siya sa akin. “I’m happy…K-kasi ayos ka lang…” Mahina niyang wika habang yumuko. Kahit hirap akong bumangon ay pinilit ko ang sarili ko para mahawakan ko siya, baka kasi panaginip lang ito. “‘Wag kang gumalaw Senyorito…”

Tumakbo lang siya nang tumakbo habang umiiyak. Iyong salitang masakit? Iyon ang naramdaman niya. Pero sobrang sakit! Sa sobrang sakit na naramdaman ay hindi niya tuloy malaman kung ano ang gagawin, kung saan siya pupunta. Itutuloy

baling ng ama sa anak. Ginagap ni Vince ang kamay niyang nakapatong sa mesa at saka iyon masuyong h******n. 'Di sinasadyang lumipad ang tingin niya kay Lucy na matamang nakatingin sa magkahugpong nilang kamay ng asawa. Her eyes showed something—pain, affliction... "I don't believe in luck but ironically, I feel like the luckiest," si Vince na kung hindi lang sa affectation ng sinabi ay iisiping fondness ang nahihimigan niya sa tinig nito.

"No no don't be sorry hindi mo naman sinasadya at aksidenteng natapisod ka lang" Napahawak ako sa aking noo na tila na momoblema. "Pasensya talaga ha, may mga oversized t-shirt naman ako 'yun na lang muna ang susuotin mo kasi basang basa itong damit mo at baka mapaano ka pa," wika ko sabay lumakad at tumalikod upang pumunta sana ng kwarto.