Novel & Cerita Letters To My Mom

This is what my Mama want to say to me but failed because I am always busy. Gusto kong basahin ang liham ni Mama katabi si Andeng. She's the one who had witnessed my journey of healing and I want her to be with me. As I unfold the letter, a single tear immediately roll down my cheeks. The first phrase captivated my attention. To my Sweetest Athanasia Mare,

We have a task that we should receive a reply letter from our fathers after giving them our letter. Ginandahan ko iyong letter ko kay Papa. At sinulat ko doon na sana he can spend more time with me than his businesses. I told him how much I love him and how much I miss him always and sana he will make a reply letter for me. I gave it to him after class at hinintay ko talaga siyang makauwi noon kahit gabi na.

I laughed heartily. "Mommy will just check it." Saka ako umuklo at hinalikan ang kaniyang buhok. Bakit ganoon? Sobrang sakit ng puso ko, pero sobrang saya rin. Dahan-dahan niyang iniangat ang kaniyang papel at ibinigay sa akin. Tinanggap ko naman iyon at binasa. I love Mommy. I love Daddy. I love Snow. Paulit-ulit ang ganoong mga sulat hanggang sa likod. Pinakli ko ang papel at nakita ang panibagong linya ng mga talata.

At halos agad na lumabo ang paningin ko nang makita ko ang sulat-kamay nina Mommy at Daddy. “My Dearest Alyssandra, Kung binabasa mo man ang sulat na ito, ibig sabihin wala na kami ng Mommy mo sa tabi mo. At alam naming sa mga oras na ito, malamang umiiyak ka na naman habang pilit mong kinikimkim lahat ng sakit mag-isa. Anak… una sa lahat, patawarin mo kami kung iniwan ka namin nang ganito kaaga.

Ang hangad ko lang ngayon para sa kaniya ay ang maging successful siya. Wala pa ding reply si Mommy. Umiiyak ako habang nagta-type ng panibagong message. "I love you, Mommy. I'm sorry dahil matigas ang ulo ko. I miss you so much and I hope that you're okay." Nag-reply siya after five minutes. "Mommy is fine. Umuwi ka na, Anak. Don't make me worry." Eh, siya nga itong pinag-aalala ako.

After nito, pinunta ko naman ang message ni mommy. MOM: Nad, how are you at home? Baka ma-bore ka, ha? I transferred money in your account. Enjoy yourself with your friends. MOM: I'm sorry for not being there with you. You know how hard to run a business. Don't worry dahil babawi naman ako. Tell me everything you want and I'll give right away. MOM: Gusto mo ba ng vacation after? MOM: Nad, answer my calls. Text me back, okay? Are you sleeping right now?

Hindi na sumagot ang dalaga bagkus ay muli niyang hinarap ang puntod ng ina saka nagwika. "Things will never be the same without you, mom, and you leaving us has left a deep void in our hearts. We all miss you and wish you did not have to leave us so soon. Time is supposed to heal wounds, mom, but it seems as though all it does is make me miss you even more each day that you are gone. Sweet memories of you keep us going even when the pain of losing you is still so fresh in our hearts. Mom, we miss you so much. I have wept, I have cried, and I have grieved for you. My heart is in pain, and I miss you so much, mom. Oh, mom, why did you have to leave so soon? Just when I was finally beginning

Hindi ko mapigilang mapanguso at malungkot sa isiping parang pinipili ng anak ko ang ama niya. “Of course not, Mom.” Napanguso ako lalo at umastang nagtatampo. Tumabi ako sa kaniya. “E bakit sinabi mo ’yon? You are my baby, and ako ang kasama mo ever since. Nagkulang ba ako? Hindi mo ba love si Mommy? Kaya ba mas pinili mo ang real dad mo kasi mas mayaman siya? And you are even pushing me to date Frank e he’s gay! Kita mo ba ang ngiti ng real daddy mo? Ang yabang niya porket siya ang pinili. Alam mo ring galit sa akin ang dad mo. Ipagkakait ka na niya sa akin!”

sabi ng mommy niya sa kanya. "Talaga po ba, mommy? E, bakit hindi mo kaagad sinabi 'yon sa akin? Anak mo po ako, dapat ako po ang unang makakaalam ng bahay na 'yon. Mismong nalaman ko po sa kanya. Naglilihim ka po sa akin, mommy. Don't deny it please. Wala ka naman po sigurong balak na ipaalam 'yon sa akin, 'di ba? Nakakasama lang naman ng loob, eh," sagot ni Angela sa mommy niya. Ngumiwi ang mommy niya sa sinabing 'yon niya. Natahimik ito matapos sabihin 'yon ng anak niya. May punto naman si Angela sa sinasabi niya sa mommy niya. Hindi lang 'yon ang maririnig ni Dina mula sa anak niya na si Angela. May isa pa 'tong sasabihin sa kanya na mas ikaiinit ng ulo niya.

Ramdam ko rin ang lungkot ng asawa ko pero iniintindi namin siya. Naiintindihan ko siya dahil lumaki siya na mataas ang respeto at pagmamahal sa ate niya. Kahit ako ay naging sobrang malapit kay ate. "Anak, may nakitang sulat sa gamit ng ate mo." Saad sa akin ng biyenan ko. "Anong sulat po, mommy?" Tanong ko sa kanya. "Sulat ng Ate Cathy mo para sa 'yo." Naiiyak na sagot sa akin ni mommy.