Letters To My Mom Novels & Stories

Ang hangad ko lang ngayon para sa kaniya ay ang maging successful siya. Wala pa ding reply si Mommy. Umiiyak ako habang nagta-type ng panibagong message. "I love you, Mommy. I'm sorry dahil matigas ang ulo ko. I miss you so much and I hope that you're okay." Nag-reply siya after five minutes. "Mommy is fine. Umuwi ka na, Anak. Don't make me worry." Eh, siya nga itong pinag-aalala ako.

Hindi ko mapigilang mapanguso at malungkot sa isiping parang pinipili ng anak ko ang ama niya. “Of course not, Mom.” Napanguso ako lalo at umastang nagtatampo. Tumabi ako sa kaniya. “E bakit sinabi mo ’yon? You are my baby, and ako ang kasama mo ever since. Nagkulang ba ako? Hindi mo ba love si Mommy? Kaya ba mas pinili mo ang real dad mo kasi mas mayaman siya? And you are even pushing me to date Frank e he’s gay! Kita mo ba ang ngiti ng real daddy mo? Ang yabang niya porket siya ang pinili. Alam mo ring galit sa akin ang dad mo. Ipagkakait ka na niya sa akin!”

After nito, pinunta ko naman ang message ni mommy. MOM: Nad, how are you at home? Baka ma-bore ka, ha? I transferred money in your account. Enjoy yourself with your friends. MOM: I'm sorry for not being there with you. You know how hard to run a business. Don't worry dahil babawi naman ako. Tell me everything you want and I'll give right away. MOM: Gusto mo ba ng vacation after? MOM: Nad, answer my calls. Text me back, okay? Are you sleeping right now?

Balak ko kasing mag-stroll sa labas mamaya after ng aming photoshoot. Habang naglalakad kami papunta umano sa silid na aming pagdadaosan ng photoshoot, sumilip ako sa aking phone para tingnan kung may mensahe ba mula kay Leon. Miss ko na kasing kausapin ang anak ko. I miss her giggles. 'From Leon: Kisses to you, Mommy. Don't forget to call me after your work. Love, Chessy.'

--- --- Ito ang bagay na matagal naming hinahanap. --- --- Hindi isang perpektong mundo. --- --- Kundi isang tahanan. --- --- A LETTER FROM MAMA --- Pagkatapos ng dinner... --- May ibinigay sa akin si Daddy. --- --- Isang maliit na sobre. --- --- Napatingin ako sa kanya. --- --- "Another one?" --- --- Ngumiti siya. --- --- "Your mother left many things." --- --- Napabuntong-hininga ako.

sabi ng mommy niya sa kanya. "Talaga po ba, mommy? E, bakit hindi mo kaagad sinabi 'yon sa akin? Anak mo po ako, dapat ako po ang unang makakaalam ng bahay na 'yon. Mismong nalaman ko po sa kanya. Naglilihim ka po sa akin, mommy. Don't deny it please. Wala ka naman po sigurong balak na ipaalam 'yon sa akin, 'di ba? Nakakasama lang naman ng loob, eh," sagot ni Angela sa mommy niya. Ngumiwi ang mommy niya sa sinabing 'yon niya. Natahimik ito matapos sabihin 'yon ng anak niya. May punto naman si Angela sa sinasabi niya sa mommy niya. Hindi lang 'yon ang maririnig ni Dina mula sa anak niya na si Angela. May isa pa 'tong sasabihin sa kanya na mas ikaiinit ng ulo niya.

Ramdam ko rin ang lungkot ng asawa ko pero iniintindi namin siya. Naiintindihan ko siya dahil lumaki siya na mataas ang respeto at pagmamahal sa ate niya. Kahit ako ay naging sobrang malapit kay ate. "Anak, may nakitang sulat sa gamit ng ate mo." Saad sa akin ng biyenan ko. "Anong sulat po, mommy?" Tanong ko sa kanya. "Sulat ng Ate Cathy mo para sa 'yo." Naiiyak na sagot sa akin ni mommy.

Kaya naman nakangiti siyang tumango sa mga ito. "Hmm... Sige nga, iparinig ni'yo ka Mommy ang letter!" Mabilis namang kinuha ng kambal ang kanilang letter sa kanya-kanyang bag. Si Brion ang unang nagsalita. "My favorite person is my Mommy! Ang Mommy ko ay isang magaling na doktor! Although she is always busy with work, but my brother and I knew that she loves us the most! Abala si Mommy sa pagsasagip ng buhay, pagpapagaling ng mga sugat araw-araw. We think that Mommy is great, but we also feel sorry for her. Sana hindi siya sobrang pagod sa trabaho. At kapag pagod siya, ginagawa namin ang lahat para mawala ang pagod niya! Pinagtitimpla namin siya ng tyaang pampakalma, minamasahe at hindi nag

Lalo na sa mga litrato kung saan kuhang-kuha ang kung ano-anong ekspresyon ni Nixie. Natapos ko ang aking pagtitingin sa mga litrato. Ayaw ko pa sanang bitiwan ito ngunit gusto kong tignan ang laman ng diary ni Nixie kaya wala akong nagawa kundi ibaba ang aking hawak na photo album at pulutin ang kanyang diary. The first one was written a year ago. The letter goes: Dear Mommy,

Gusto man ni Lola na samahan ako kanina ay hindi na ako pumayag dahil mas sakit rin ito at baka mapano lang siya rito. 'Mom, kahit ngayon lang p'wede bang umattend ka sa graduation ko, kahit sabayan mo lang ako sa paglalakad papunta sa stage, tapos kung ayaw mo na mag-stay p'wede ka na umalis, Mom just once please.' Sinend ko ang mahabang text message na iyon kay Mom. Hindi naka save ang number niya sa phone ko ngunit kabisado ko iyon.