Novel & Cerita Liars Liars

Naging mabilis ang kanyang paghinga habang mariing ipinipikit ang kanyang mga mata, pilit na pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang umagos. Nanginginig pa rin ang kanyang mga kamay habang kinukuha ang phone at agad na pinindot ang call button sa hindi kilalang numero. Isang patag at walang emosyong boses ang sumagot. “The number you have dialed is currently unavailable.” “Unavailable...?” bulong ni Lori, nakatitig sa screen nang may hindi makapaniwala. Mabilis siyang nag-type ng text: Sino ka? Saan mo nakuha ang picture na ito?

Sa unahan naman si Lukas—sa gilid naming dalawa ni Lira. Napangiti ako habang pinagmamasdan si Lira nang magdasal siya. Hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagkrus ni Lukas kahit nakatuon ang buong atensyon ko kay Lira. Habang nagdadasal sila ay nakatingin lamang ako—manghang pinagmamasdan kung gaano kabuting tao ang mag-ama ko. Bakit ba kami pa ang naging biktima ng kabaliwan ni Alicia? Hindi deserve ni Lira at Lukas ang ganitong kasinungalingan. Hindi nila deserve na maloko at paikutin.

'Out of my dreams and into my life You are the one, you are the one..' Pagpatuloy ni Chris sa pagkanta. Lalong namaos ang baritono niyang boses dahil sa pagpipigil ng emosyon. Nag-aalala rin siya na baka magalit ang asawa sa natuklasan sa halip na matuwa. 'Said I loved you but I lied.. 'Cause this is more than love I feel inside.. Said I loved you but I was wrong..

Star Wars ata. Nakaupo naman sa mahabang puting sofa sina Aiyah, Lily, Danika at Janice. Nagkukwentuhan naman sila ng kung anu-ano. Hindi kasi nila gusto ang palabas. Natalo sila sa bato-batopik kanina kaya tuloy nagdidiwang ang mga lalaki. Chick flick sana ang gustong panuorin ng mga babae. Kami naman ni Gabriel, parang may sariling mundo.

Ang librong iyon ay ang una at huling bagay na nakalabas sa kupunan ng mga merkanto, at nang malaman nila ito ay agad nilang pinaslang ang taong sumulat noon. Ginawan ng maraming kopya ni Aniko ang libro, bawat mga uri ng Elysian ay may kopya nito. Doon nakasaad, na sa bawat gabi ay pumapalibot ang mga merkanto sa kanilang lupain, naghihintay ng Elysian na mapapadpad sa kagubatan, at paglaon ay kanilang dadakipin at gagawing alipin. Ayon sa sumulat ng libro ay dalawa na ang nahuli nilang Elysian at parehas nila itong pinatay gamit ang kanilang mga lason, na kinukuha nila sa sa mga pinakamababagsik na hayop ng kagubatan at inilalagay sa kanilang mga sandat ao di kaya’y sa mga pagkain na kanil

Napakamot na lang ako sa kilay dahil sa sinabi niya. “Oh?” “Kapag ako na ‘Oh?’ lang yung sasabihin? Sakit mo talaga.” “Lahat na lang ng sinasabi ko may reklamo ka.” Napatikhim siya. “I was just joking, love.” “Ano na bang nangyayari?” pag-iiba ko sa usapan. “Apparently, it turns out that the explosion was caused by Black Blood Fangs. They were trying to steal some foods, and one of them held someone hostage at pinasabog yung LPG."

“Bakit ka umalis? Bakit hindi mo pinaglaban ang karapatan ni Luis? Bakit hindi mo pinakulong si Rowan?” “Kapatid ko si Rowan.” Mahinahon lang kaming nagpapalitan ng salita. Siguro, dahil na rin sa nararamdaman naming pagod. Pagod na kaming maghanap ng sagot. Pagod na kaming makipagtalastasan. “Fiance mo si Luis.”

May ilang babae na talagang huminto at lakas loob na nagpakilala sa kanya. Hindi tuloy namin mapigilang hindi tumigil saglit. Those girls are showing their interest to Ellwood. Nagpakilala na ang isa sa mga babae sa grupo. She has blonde hair hair and yellowish skin. Halatang dayo ito sa bansa. May balingkinitan na pangangatawan, magandang mukha at higit pa roon, may malulusog itong dibdib na malayong malayo sa'kin. "Hi, I'm Sahara!" Pakilala nito. Lakas loob din niyang nilahad ang kamay kay Ellwood na inabot naman ng huli.

"Please, Mom, lumaban ka please, laban Mommy. Huwag mo akong iiwan. I'm so sorry kung naging lagalag ako. Kung hindi ko sinunod ang hiling mo. If only I knew, Mommy, na lalala ka ng ganito, Mommy sana... sana ginawa ko na. Please mom, wake up... wake up. I promise... I promise to you I will do it. I will do it. Just please mommy, lumaban ka. Oh God! please help my mom, please help us."

nginitian ko pa ito. “You're a crazy bitch. You're just a scholar here. You don't even have much money to pay here. You're poor!” Lalo ko itong nginitian. “Poor na kung poor. Basta masaya ako at nakakain araw-araw. Ikaw? Pakarat ka! Ika nga nila, all for one, one for all. Bye!”