Life Is A Short Novels & Stories

LIFE is always full of surprises in spite of the fact that it's too short. We don't get everything we want, the Heavens give everything that we need. Gabriel's death taught Shaniya a lot of things. That life, no matter how sad and painful it is—should be appreciated.

Kaya ang tanging magiging rason ko na lamang ngayon ay ang. "Dad, alam niyo po bang sobrang dami na ng trabaho ni Dalton ngayon sa opisina niya? Halos ilang linggo na po siyang umuuwing late sa bahay namin. Wala na nga po siyang oras para sa akin! Mawawalan nang silbi ang pagtigil ko sa pagtratrabaho ko kung hindi naman kami palaging nagkikita at nagkakasama sa bahay," panimula ko na mukhang umepekto naman dahil seryoso na siyang nakikinig sa akin ngayon.

“Kahit tayong dalawa lang ang nandun, okay na ‘yun. Hindi natin kailangan ng malaking kasal, hindi natin kailangan ng audience. Ang mahalaga… official na tayo… Kasal na tayo at wala nang pwede pang pumigil sa atin.” “Bukas agad? Leonard, that’s… fast—baka naman— “Life is short, Sam,” sagot niya, habang bumalik ang tingin sa kalsada. “And the sooner we do this, the sooner you’ll be safe. The sooner we can start whatever this is… even if it started as a deal.” Tahimik akong napatingin sa kanya.

"Should I turn on the radio?" tanong niya na para bang kanina pa siya nabibingi sa katahimikan naming dalawa. "Sure," sagot ko bago muling ibinaling ang mga mata sa may bintana. "If we all could leave something lasting behind to be remembered by, just a song for me and then at least I would have tried..." Napalingon ako kay Ismael. Why does it sound so familiar? "I agree, it's not so much what we have as how we use what we have in our lifetime... Thirty years is worth a hundred and two. It's really what we can do in our lifetime..."

Hindi ako makapagsalita dahil humihikbi ako pero sunod-sunod akong tumango kay Ate. "We'll start anew. This time without hatred in our hearts. We will move forward and start living a happy life. Maiksi lang ang buhay, hindi natin alam bukas makalawa wala na pala tayo dito sa mundo kaya ngayon palang mabuhay na tayo ng masaya. Life is short, we should enjoy it." Ate Jingjing is such an angel. How can she stay positive despite what she'd been?

Ngumiti siya sa dalaga at hinayaang tingnan nito ang magazine. “Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift

Please Lord help me. *'Minsan darating sa punto na may mga tao o problemang susubok kung gaano kahaba ang pasensya natin. Kaya kung maikli lang ang pasensya mo madali kang matatalo sa mga hamon sa buhay.'*

Tinapos ng kanyang ngiti ang kanyang mga sinasabi. Pagkatapos ay muling tumingin si Ruby sa unahan, "alam mo na maikli ang buhay, sinasayang mo pa rin ang oras." "Hindi ko sinasayang ito ngunit ginagamit ko ito nang maayos, ang aking buhay ay maikli tulad ng kahulugan ng Sakura, hindi na maraming oras ang natitira, kailangan kong makipagkarera dito upang mabawi ang iyong puso."

A splintering laughed that spread through out in his car. My jaw nearly drop! Holly cow! How could he be so sexy? Tanong ko sa sarili habang pina nonood itong tumawa. "People always say life is too short for regrets, but the truth is... It's too long.."

"See? That's your problem. Masyado kang seryoso. Kaya mo nga ako tinatawag tuwing laspag na laspag ang utak mo. Para paalalahanan ka na hindi kailangan seryosohin ang lahat. Life's too short, bro." "Exactly - life's too short, so I don't want to waste it on something I don't even want to do," sagot ni Eros. Tumungga muli ng whisky at itinukod ang siko sa lamesa. "Nakakapagod lang, bro. Nakakapagod na bawat araw, parang kulang pa rin. Parang kahit anong gawin ko, hindi sapat."