Novel & Cerita Life Is Like A Bicycle

Umaasa akong ito na ang bagong simula para sa aming lahat. Life is like a roller coaster, marami kang paghihirap pang mararanasan, nakakahilong byahe bago ka makarating sa dulo but it’s worth it. Sa buhay ng mga tao hindi talaga mawawala ang pagsubok dahil sa pagsubok dun ka mas magiging malakas, makikita kung kaya mo bang lampasan ang lahat o susuko ka na lang at pababayaan lahat ng mga nangyayari sayo.

tanong niya. Ilang sandali pa ay napatawa naman ang kanyang ama. “Ito ang daan para sa magandang buhay para sayo.” sabi nito at biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Dahil dito ay nagkaroon siya ng hindi magandang pakiramdam. Dahil walang pinto ang tricycle ay agad siyang tumalon ng hindi na nag-iisip kahit na medyo may kabilisan ang takbo ng tricycle.

Mabuti na lang ay mabilis siyang nakag-preno at hindi sumalpok. Sa pagkataranta niya, muntikan pang matumba ang electric bike na sinasakyan niya. Buti na lang, mabilis niyang naitukod ang kanyang paa kaya hindi siya tuluyang nahulog. At doon lang din niya napansin na hindi lang basta isang sasakyan ang muntik na niyang mabangga kundi isang luxury car na Lamborghini. Pinagpawisan siya ng husto dahil sa matinding takot at kaba. Alam ni Felicity na wala siyang pangbayad sa oras na magasgasan niya ito kahit kaunti.

Medyo mabigat iyon, pero kaya naman niya. She hasn't driven her favorite bicycle in eight years. Maayos at malinis ito. Mukhang alaga iyon sa linis kahit wala namang gumagamit. She actually think kanina na baka kinakalawang na ito at hindi na magagamit sa tagal nang naka istambay. Pero hindi ganon, maayos ito at pwedeng-pwede pa rin masakyan.

“Kaya nga na-realize ko, boss, na live life to the fullest kasi hindi natin alam kung hanggang kailan na lang tayo dito sa mundo. Kahit na anong ingat ko sa pag-drive, kung meron talagang makakasalubong na kamoteng driver, madidisgrasya ka talaga.” Hindi pa niya masabi na hindi lang iyon aksidente, kundi sinadyang banggain si Precious. “Kung ganun… tayo na?” sabat ni Bert “Huy, Bert! Ang bilis mo ha… hindi ka pa nanliligaw sa akin, gusto mo tayo na agad?” “Eh ‘di ba sabi mo live life to the fullest? You only live once, make the most out of it! Araw-araw naman kitang liligawan kung sasagutin mo na ako ngayon.”

“Use this for now, saglit lang naman matuto nito basta makinig ka ng mabuti sa akin at sundin mo anb sasabihin ko.” “O-okay,” I muttered. Just like what he said, I listened to him. To be honest, I think Tres was just helping me to boast about myself when he told me that learning to ride a bike was easy. I mean, it’s super hard! I have already lost count of how many times I fell.

tanong ni Liam. Umiling si Dexa pero nakangiti. “I’m sorry, no. I guess it’s too dangerous. But my brother loves bikes. My parents often scold him for that. Having road accidents so often.” “I hope you know I’m a professional racer, too.” Liam winked. “I know, heaven’s favorite child,” biro ni Dexa. Natawa nang malakas si Liam. “I like that.” “But seriously, can you ride a bicycle?”

Hindi kalayuan, nagkamali si Jazz sa pagtantiya ng bilis ng bisekleta. Biglang tumigas ang preno nito at hindi niya makontrol. Gumulong ito pasulong at bumangga nang diretso sa isang sasakyan.

Walang direksyon, dahil sobrang galit ako, nawawalan na ako ng control sa sarili ko, hanggang sa nangyari ‘yon. A man on a tricycle na bigla nalang lumiko, hindi na ako nakapagpreno dahil sobrang bilis rin ng patakbo ko, and in one second… everything changed. The sound of the crash still echoes sometimes. ‘Yung gulong ng tricycle na gumulong sa kalsada. ‘Yung basag ng salamin. At ‘yung babae na naka high school uniform, tumakbo papunta sa lalaki.

"We're going to farm." "Hindi ko maalam mag-bike," salubong ang kilay na sagot ko. "Why don't we just use your car?" iritang dugtong ko pa. Sa dami-rami ng sasakyan nila rito, bicycle pa talaga napili niya? "Then sumakay ka rito sa likuran ko." Nagdadabog na inayos ko ang suot na jacket. Nililis ang swift pants. At tulad ng gusto niya, umangkas ako sa kanyang likuran.