Life's Journey Poem นิยาย & เรื่องราว

Each day I'm grateful, for her love so true, For the rock that she is, for all she'll do. Together we journey, in love's sweet embrace, Bound forevermore, in life's endless race.

Umaasa akong ito na ang bagong simula para sa aming lahat. Life is like a roller coaster, marami kang paghihirap pang mararanasan, nakakahilong byahe bago ka makarating sa dulo but it’s worth it. Sa buhay ng mga tao hindi talaga mawawala ang pagsubok dahil sa pagsubok dun ka mas magiging malakas, makikita kung kaya mo bang lampasan ang lahat o susuko ka na lang at pababayaan lahat ng mga nangyayari sayo.

she muttered and kissed me on the cheek. Napangiti ako sa sobrang saya. I feel so contented. Wala talagang pinipiling oras ang mga masasaya at mga malulungkot na karanasan sa buhay. Life is not all about pains and sufferings. It's not all about joy and excitement. It's not only about love or sex or failures. Because life makes this world balanced. Life makes us attain our own equilibrium to be stronger than before. Every situation comes and goes. But if we take courage and stay strong, we'll always win every battle and fight.

I found the life that I prayed for---a life that I deserved. Hindi ko na nakita kung sino ang may dala ng itim na kabayo dahil ito na lang ang naiwang nakatali sa puno ng niyog. Dali-dali akong umalis sa punong pinagtataguan ko. Kailangan ko ng umalis, baka maabutan pa ako ng sinumang may may-ari ng kabayong 'yon.

Alam kong ako ang pinatutungkulan niya. "Now that we are down to the second station, some opportunities might come. Where one journey ends, another one is certain to begin. Sana huwag lang tayong makuntento sa narating natin ngayon. Prove that we are capable of attaining greater dreams. We are about to blaze different trails and venture into another ride. We will surely have many stops at different stations, learning and growing everyday. Kasabay ng pagkamit natin sa ating mga pangarap ang hindi din paglimot sa mga taong tumulong na iangat tayo mula sa ating pinagmulan. Moreover, let us not forget to give back to our dear Alma Matter and to the country.” Palakpakan na naman ang lahat habang

If I can only be like them, having freedom and doesn't have any problems, ang tanging problema lang ay saan kukuha nang pagkain at saan lalapag. I wish I could spread my wings freely yung wala kang pake sa sinasabi ng iba, para lang sa kaligayahan mo. But we were born in a world that is like a labyrinth, it has many puzzles and mazes to be solved before you get to the top. Napabuntong hininga nalang ako. "Why is life so hard?" tanong ko at napalingon naman sya sakin. "It is not life if it's easy." Napatahimik nalang ako. May sense din naman palang kausap ang goon nato.

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

Have you ever seen the sun after the heartbreak? Frozen somewhere in time Have you ever seen the stars after the word goodbye? After the heartbreak" 'Yung nawala lahat ng liwanag sa buhay ko, 'yung nawala na ang natatanging bitwin na tinatanaw ko at pinapangarap. Hindi ko na iyon makita sapagkat wala na ang taong tinuring kong araw at bitwin. It all ends with his goodbye. "Footsteps are pounding

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

Ava’s P.O.V ‘Life must go on’, ika nga. Kaya kahit marami na ang nagdaang unos ay tuloy lang sa pagsagwan sa buhay. Parang kailan lang ay waring ang bigat ng bawat paghakbang ko sa lupa, ngayon ay gumagaan na. Kahit papaano ay nakaya ko ring lampasan basta lapatan lamang ng tapang at tiyaga.