Journey Of Life Essay นิยาย & เรื่องราว

O, sadyang tulad nila isa rin siya sa taong minsang naging makasalanan at bago lang din natuto sa karanasan. Masakit isipin ang maganda at masamang karanasan pero sino ba tayo upang magreklamo na okay lang at hindi maganda ang mga alaalang iyon. Sa pagkakaalam niya ang buhay ay binubuo ng isang triangulo na kung saan nahahati sa bawat sulok. Kung saan mayroon sa pagkabata na namumukadkad at lumalago; na tulad ng paruparo na gumagawa ng bagong simula na humuhubog sa makabagong sitwasyon na magtuturo ng tamang kaalaman na magagamit sa buhay na ito.

Ganun lang kasi ako mahilig manood ng inspirational videos at gusto ko lang ishare sa inyo baka sakaling makatulong at may aral na matutunan. I really liked the message, kasi nga di ba lahat naman tayo ay dumadaan sa pagsubok? Sabi nga: Trials or problems are a twin of life. Habang nabubuhay tayo ay hindi na mawawala ang pagsubok sa buhay natin. Kung baga kakambal na talaga natin yan, pero sumagi bA minsan sa isip mo na what if ang pagsubok na yan ay blessing in disguise pala? Yon bang sinusubukan ang tatag mo dahil may blessing na kasunod na darating sayo, di ba?

I started planning about everything, even the smallest things for our day. Motherhood taught me a big lesson in life. Mahirap kung go with the flow ka lang palagi, talagang mawawala ka at some point in your life. Nothing is easy, but everything will be hard if you don't have a plan for your life. It's like floating around in the outer space, alive but not living. “Hindi ko dadalhin lahat ng mga damit ko, 'Nay. Babalik naman po ako rito monthly.”

There were times when the words didn’t come easily, when the emotions felt too heavy or too quiet to translate into something readable. But I kept going. Because I wanted to see where they would end up. And now we’re here. At the end. Or maybe… not really the end. Because if there’s one thing this story has always believed in, it’s this: Life doesn’t stop after the final chapter. It continues in the quiet moments. In the mornings filled with light. In the laughter that comes unexpectedly. In the arguments that don’t last as long as they used to. In the simple, steady presence of someone who stays.

Tumingin ako sa langit na punong-puno ng mga butuin. This is the life I wanted and dreamt for. A peaceful life. But I know that when the morning comes, everything will be back to normal. A stressful life and noisy people. Sometimes I wonder, if everyone was given the privelege to choose the kind of life and family that they live with, would evereyone be at right hands and right path? But if I was given a chance? I think...I will never choose another family to live with...because the family I have in this lifetime, is beyond astonishing and amazing. I might feel unfortunate sometimes but I would always tell myself that it is okay in a family.

I believe a person’s life is like a page in a book—each page has its own story, with lines full of joy, verses full of tears, and words that leave deep marks in every heart. Minsan ay maikli at diretso ang teksto, parang mga sandaling dumadaan ng mabilis ngunit nag-iiwan ng matibay na alaala. Minsan naman ay mahaba at masalimuot, parang mga yugto ng buhay na puno ng paglalakbay, pagtuklas, at mga pagsubok na nagpapatibay sa ating karakter. May mga pahina ring tila walang kabuluhan sa una, ngunit kapag nagtagal, doon mo makikita na iyon ang mga bahaging nagbigay-kulay at kabuluhan sa ating kwento.

Nakahiligan kong makinig sa kwento at masasabi ng ibang tao about stuffs lalong-lalo na sa buhay. You know, I really thought I have my whole life figured out at twenty. Na kailangan ko lang makapagtapos ng pag-aaral, find myself a decent job, and do good just so I could give my family a comfortable life. Now that I achieved all of it, I don't know what comes after. Maybe, just maybe I was really able to figure out a part of my life but not fully. There are still gaps which I need to fill in. Hindi ko naman sinasabing sa love life pero parang gano'n na rin.

Some people says life is easy. But in Blaine's belief life is never been easy for those who dream. Life is a journey that must be traveled no matter how bad the roads and accommodations because life doesn't get easier it only makes you more stronger to conquer difficulties. Nang makapagtapos ng second year college si Blaine Cammie Montes ay napagpasyahan nitong huminto muna sa pag-aaral para makapag-ipon at makabayad sa utang ng kan'yang mga magulang. Nakapasok s'ya bilang isang kasambahay sa isang kilalang Senator.

“Hindi ko akalain na aabot ako sa ganitong pusisyon, sa ganitong puwesto na kung saan may nakasabit na medalya, na may mga karangalan at magbibigay ng isang mensahe at isang inspirasyon sa inyong lahat. Sumabay lamang ako sa takbo ng araw-araw na buhay… siguro nga’y tinumbasan lamang ng nasa Itaas ang aking pagsisikap sa pag-aaral kahit pa anong pagsubok at anong paghihirapp ang aking pinagdaanan.” Maihahawig ko ang pag-aaral at buhay ko sa isang “Kalyeserye”… Mabilis ang mga pangyayari, sa isang iglap, sa isang kislap may nangyayari. Iba’t ibang leksyon ang natututunan sa araw-araw, iba’t iba ang eksena… may kasiyahan, may kalungkutan, may pag-ibig, may pag-uyam, pangm

Hindi madali ang paglalakbay na ito. Habang naglalakad siya, bumalik sa kanyang isipan ang mga nakaraang pangyayari: ang kanilang pagpapasya na hindi magpatawad, ang pagtanggi na ipagpatuloy ang pakikisalamuha sa mga pamilyang ito. Sa kabila ng lahat ng galit at sakit, si Jarred ay natutunan na ang pagiging malupit ay kinakailangan upang maprotektahan ang mga mahal sa buhay.