Liham Ng Pag Ibig Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

, SAYA ang dahilan kung kaya wala itong tigil sa pagkabog at pagsipa sa labis na kaligayahan. Kumalas ako ng marahan sa yakap, inangat ko ang aking mga braso at hinuli ang kanyang perpektong mukha, tinitigan niya ako na tila nagtatanong sa biglaan kong kilos, she opened her mouth and was about to utter words but before she utter the words she wanted to say, my lips already touches hers, i claim her lips as my tears begin to fall down from my eyes dahil sa labis na saya at galak, hindi na yata nakayanan ng puso ko ang nag uumapaw na galak dahil sa aking mga narinig, kusa na lamang naglalagan ang mga luha ko., my eyes automatically got shut the moment my lips touches hers feeling how soft and

sabay-sabay naming sigaw. Pagkatapos no’n, nagtawanan ulit ang lahat, pero may halong lungkot na ‘yung ingay ng paligid. Si Liam, tahimik pa rin sa tabi ko, pero nang lingunin ko siya, nakatingin siya sakin — ‘yung tingin na parang alam niya kung gaano ako naapektuhan sa nangyari.

🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw Pag-ibig ko'y ikaw...🎵

“Oo.” “Nasasabik na akong makita ang regalo mo. Hindi ako makapaniwala na pinaghintay mo ako ng isang linggo! Araw-araw sinusubukan ko hulaan kung ano ito. Baka bagay na napakahalaga nito dahil anniversary gift,” sambit niya. “Sobrang halaga ng ibig sabihin nito. Maiintindihan mo kapag nakita mo.”

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Hinding-hindi maibabaon sa limo tang nakaraang hindi man lang niya ako pinahalagahan, at hinayaan niya muli akong mawala sa kanya. Hindi ko naman pinagsisihan ang pangyayaring iyon, dahil kung nagpadala ako sa salitang pag-ibig ay baka wala ako sa kung saan ako ngayon. Kaya labis ko talagang ipinagpasalamat iyon sa kanya. “Hanggang dito na lang po tayo, Miss.” “Sige po, Manong. Ito po ang bayad, keep the change po.”

Ibig bang sabihin nito ay pinaglalaruan niya lang ang damdamin ko? Mapait akong ngumiti. Ramdam ko ang pamumuo ng luha sa aking mga mata. “Ang tanga-tanga ko. Akalain mo ‘yon, naniwala akong pareho tayo ng nararamdaman para sa isa’t-isa.” Isang patak ng luha ang lumandas sa aking pisngi. “Akala ko yung mga magagandang bagay na pinapakita mo sa’kin ay nangangahulugang may gusto ka na rin sa’kin,” isang mahinang hikbi ang kumawala sa aking bibig.