Liham Pasasalamat Novels & Stories

Marga “Congratulations to us!” ang masayang sabi ni Troy sa akin pagkapasok na pagkapasok ko sa opisina nito. Nakuha ko kasi ang deal sa Paradise Hotel, one of the best hotel dito sa Singapore. We were planning to expand our business, and Paradise Hotel is a great stepping stone for us. Kaming dalawa ni Troy ay magkasosyo sa negosyo. Itinayo namin ang Artemis Grill seven years ago, at ngayon nga ay isa na ito sa kinikilalang restaurant sa bansa.

Sagot niya at napatango-tango naman ako. Pagpasok namin ay marami na ang mga kalahok na nandoon. The Makabayan Hall is like a theater type room with a mini stage at the front. We were assisted by a staff on where should we seat. "Sa likod lang ako ah? Galingan mo. Good luck!" Paalam ni Damien bago humiwalay sa akin. "Thank you." I replied with a sincere smile.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Kabanata 6 Lumapag[as lang si Liam at ang mga kaibigan niya sa kinauupuan ko at halos matawa ako sa sarili ko dahil ano bang karapatan kong batiin siya pagkatapos ko silang iwan nang walang paalam? Pagkatapos ng lahat ng pagtatago at hindi pagpapaalam sa kanila, sigurado akong marami silang hinanakit at sama ng loob sa akin. Hindi ko rin masisisi ang sarili ko, dahil kapatid sila ng asawa ko at natakot ako na baka kung ipaalam ko sa kanila kung nasaan ako ay baka mahanap ako ng asawa ko.

Sakto't walang tao roon. Kaagad kong tinahak ang pwestong 'yon at naupo. Hay! Gusto ko makalanghap ng hangin. Mahangin sa area na 'to at saktong-sakto para sa 'kin. Habang naghihintay, nilinga-linga ko ang paningin ko hanggang sa halos masementuhan ang buong katawan ko dahil sa nakikita ko ngayon. Pamilyar na pamilyar siya sa 'kin. Teka? Oo nga pala! Kasama ko rito ang top one Octapetala na si Ligen Huber!

Sabay naman kaming naglakad papasok sa school ground field na kung saan ay gaganapin ang soccer game. I smiled as I thought I am so blessed. I am so blessed kasi binigyan ako ng Diyos ng isang best friend na maaasahan palagi. God gave me Sorschia Valle, at ang sarap lang talagang isipin na sa halip ng lahat, uunahin ka talaga ng best friend mo.

Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi. Nilagpasan ko siya ng diretso lamang ang aking tingin sa dinadaanan ko at hindi na nag-effort pang tumingin sa banda niya kahit na malalagpasan ko ito at ramdam na ramdam kong nakatingin siya. It was successful because I pass their table without even efforting to glance at him. At bakit naman ako titingin? Para saan ‘di ba?

Lahat naman sila gwapo pero bakit may isang hindi marunong ngumiti sa kanila? ----#HIOR----

Mukhang unti-unting naglalaho ang tahimik na bakasyon na nasa isip niya. 'Farewell, peaceful vacation!'

God salamat po dahil pinagkalooban nyo ako ng mabuting kaibigan. "Salamat Lily." "Wala yun, Okay, kung ano man ang mangyari mamaya, eto ang lagi mong tatandaan narito lang kaming lahat, isipin mo lang kami pag pinanghihinaan kana ng loob pag pakiramdam mo na papatak na ang luha mo ngumiti ka lang, because Smile is the best revenge, I mean weapon," natatawa pang sabi nito. Napatawa na rin ako at napayakap sa kanya, tinugunan nya ang yakap ko at mas hinigpitan pa ito.