Romans & histoires Liham Pasasalamat

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Nasa bahay sila ni Liam. Nang malaman ni Liam na pabalik na ng Pilipinas ang pinsang si Nicholai ay agad niya itong tinawagan para pumunta sa bahay niya dahil dalawang araw na sa bahay niya ang kapatid nito. At nag-aalala na si Liam sa pinsan niya dahil sa dalawang araw sa bahay niya ay wala na itong ginawa kundi lunurin sa alak ang sarili. Kaya tinawagan na niya si Nicholai na kung maaari ay sa bahay niya dumiretso para may katuwang siyang umawat at kumasap sa kapatid nito. Kaso kahit si Nicholai ay walang nagawa.

Leon asked. "H-Hindi.” Nabasag ang boses ni Lia. Pilit niyang pinipigilan ang maluha pero kusa na lamang nababasa ang kaniyang mga pisngi. ‘Dàmn! I badly miss you here, mama. Bakit kasi iniwan mo ako agad? Hindi pa rin ako nakaka move on sa pagkamatay mo. Miss na miss na kita. Miss na miss ka na ng Baby Lia mo. H—’

Kapag seafoods aking ulam At lalo na ito’y hilaw Parang nasa tabi ko lang ikaw Amoy mo’y naiiwan Palagi ka, darling Sa aking alaala Lalo sa pagkain At nakikita ka sa ulam [repeat chorus] La la la la la la Tahong na pula la la La la la la la la Kaya pala pula la la May red tide na dala la la La la la la la la La la la la la la Lagot ka la la la la La la la la la la Pero la la la la la La la la la la la La la lab pa rin kita Ng matapos ang kalokohan na pagkanta ni Red Simon at ng matapos narin itong magluto ng ginisang tahong at hotdog, omelet ay umikot ito ng dalawang beses at nag bow sa harapan ng lamesa na hawak parin ang sandok.

--- ISLA Dumating ang araw ng kasal na parang isang kidlat—mabilis at nakakabigla. Sa harap ng altar, kaharap ko si Liam habang binibigkas ng pari ang seremonya. Lahat ng ito ay isang palabas lang, pero bakit biglang bumibigat ang loob ko? “…Sa hirap at ginhawa, hanggang sa kamatayan?” Nagkatinginan kami ni Liam. Sa ilalim ng kanyang malamig na titig, hindi ko mabasa kung may bahid ng pag-aalinlangan.

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”

Tanong kong muli at bumuntong hininga siya, parang nagdadalawang isip "I would love that pero kailangang maihatid si Liam sa Manila, baka magtaka si Lucian kapag nawala bigla ang tauhan niya" aniya kaya napatango nalang ako, pilit inaalis sa tenga ang narinig na pangalan ng lalaking iyon "Sige, mag-ingat kayo sa pagbalik. Pasabi nalang din kay Liam ang pasasalamat ko sa kaniya " aniko at ngumiti

Ang hangin dito sa taas ay hindi kasing lagkit ng nasa kalsada, kaya masarap huminga. “You know, I’ve been to Manila many times for business, pero ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong klaseng... relief,” panimula ni Liam. Ininom niya ang beer niya at tumingin sa akin. “The clinic project is in good hands. Nakita ko kung paano ka tiningnan ng mga tao roon kahapon. They really trust you.”

--- Present Day: "HOY! Gising na, Reyna ng Kahibangan!" sigaw ni Sabrina, marahas na hinila ang kumot ko. Kumapit ang lamig ng sahig sa mga talampakan ko. "Kung makangiti ka, akala mo nanalo ka sa lotto!" "At least may rason akong ngumiti!" sagot kong may irap, pero napangiti rin ako nang makita ko siyang naka-pigtail—parang batang minamadali papuntang klase.

••••Rasselle "Pasensya na Liam, maiwan mona kita dito ha! Sasama lang ako sa isang taong nababaliw at kampon ni Satanas, ay mali pala. Siya pala si Haring Satanas. Pasensya na talaga!" Hingi kong paumanhin kay Liam, pinapakalma ko lamang ang aking sarili, dahil ayaw kong sumabog dito sa harapan ng aking kaibigan, baka matakot siya sa akin kapag binugahan ko ng apoy si Rage kapag naubos ang pasensya ko sa kanya.