Liham Pasasalamat Novels & Stories

Nasa bahay sila ni Liam. Nang malaman ni Liam na pabalik na ng Pilipinas ang pinsang si Nicholai ay agad niya itong tinawagan para pumunta sa bahay niya dahil dalawang araw na sa bahay niya ang kapatid nito. At nag-aalala na si Liam sa pinsan niya dahil sa dalawang araw sa bahay niya ay wala na itong ginawa kundi lunurin sa alak ang sarili. Kaya tinawagan na niya si Nicholai na kung maaari ay sa bahay niya dumiretso para may katuwang siyang umawat at kumasap sa kapatid nito. Kaso kahit si Nicholai ay walang nagawa.

Leon asked. "H-Hindi.” Nabasag ang boses ni Lia. Pilit niyang pinipigilan ang maluha pero kusa na lamang nababasa ang kaniyang mga pisngi. ‘Dàmn! I badly miss you here, mama. Bakit kasi iniwan mo ako agad? Hindi pa rin ako nakaka move on sa pagkamatay mo. Miss na miss na kita. Miss na miss ka na ng Baby Lia mo. H—’

Kapag seafoods aking ulam At lalo na ito’y hilaw Parang nasa tabi ko lang ikaw Amoy mo’y naiiwan Palagi ka, darling Sa aking alaala Lalo sa pagkain At nakikita ka sa ulam [repeat chorus] La la la la la la Tahong na pula la la La la la la la la Kaya pala pula la la May red tide na dala la la La la la la la la La la la la la la Lagot ka la la la la La la la la la la Pero la la la la la La la la la la la La la lab pa rin kita Ng matapos ang kalokohan na pagkanta ni Red Simon at ng matapos narin itong magluto ng ginisang tahong at hotdog, omelet ay umikot ito ng dalawang beses at nag bow sa harapan ng lamesa na hawak parin ang sandok.

Pangatlong diin— Isang piraso ng karne, halos kasing laki ng malaking ubas, tumalsik sa puting tablecloth. Tapos— "WAAAAAAAH!" Pumalahaw ng iyak si Liam. Yung klaseng iyak na ibig sabihin bumalik na ang hangin sa baga nya. Humihinga na siya. Umiiyak na siya. Napaluhod si Isabella at hinablot si Liam mula sa doktor, niyakap ng sobrang higpit na parang hindi na pakakawalan. "Oh my God! Liam! My love! You're okay! You're okay! Mommy's here! Mommy's here! I'm here, baby!"

Don't know what to do whenever you are near Don't know what to say my heart is floating in tears When you pass by I could fly Every minute every second of the day I dream of you in the most special way You're beside me all the time Every minute every second of the day I dream of you in the most special way You're beside me all the time All the time... All the time... All the time... And somehow I regret na pinilit ko syang magpakasal and minsan di ko rin nire regret. Ang gulo ko diba?

Napa-kunot ang noo nito na tumingin sa kanya, dahil sa kanyang sinabi. "Bakit kailangan natin siyang pasalamatan?" "Dahil kung hindi dahil sa kanya, hindi kita makilala." Ngiting wika ni Liam, habang hinalikan ito sa noo. Malawak naman itong napangiti sa kanya, habang hinahaplos ang kanyang t'yan.

--- ISLA Dumating ang araw ng kasal na parang isang kidlat—mabilis at nakakabigla. Sa harap ng altar, kaharap ko si Liam habang binibigkas ng pari ang seremonya. Lahat ng ito ay isang palabas lang, pero bakit biglang bumibigat ang loob ko? “…Sa hirap at ginhawa, hanggang sa kamatayan?” Nagkatinginan kami ni Liam. Sa ilalim ng kanyang malamig na titig, hindi ko mabasa kung may bahid ng pag-aalinlangan.

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”

Tanong kong muli at bumuntong hininga siya, parang nagdadalawang isip "I would love that pero kailangang maihatid si Liam sa Manila, baka magtaka si Lucian kapag nawala bigla ang tauhan niya" aniya kaya napatango nalang ako, pilit inaalis sa tenga ang narinig na pangalan ng lalaking iyon "Sige, mag-ingat kayo sa pagbalik. Pasabi nalang din kay Liam ang pasasalamat ko sa kaniya " aniko at ngumiti

Isang mahaba at produktibong araw na naman ang lumipas, at kahit marami pang trabaho, masaya ako sa direksyon na tinatahak namin. Nagising ako nang madaling-araw dahil sa tunog ng notification sa phone ko. Isang message mula sa aming group chat. Si Liam pala, nag-send ng isang photo ng dagat na may caption na: "Kape muna sa lobby bago tayo umalis."