Liham Pasasalamat Novels & Stories

“Papagorin kita.” Hinampas ko ang balikat niya. “Tumahimik ka nga, Liam. Umiiral na naman ang kapilyohan mo!” “I love you,” he whispered. Nilingon ako kay Max. Nakangiti siya habang nakatakip ang dalawa niyang kamay sa bibig niya. Binuhat siya ni Liam. “I love you, too,” bulong ko. Napangiti kaming dalawa nang biglang lumakas ang pagtili ni Max.

Pasasalamat Sa lahat ng sumubaybay sa mahaba at puno ng pagsubok na paglalakbay ni Brayan Brilliones at ng kanyang pamilya, mula sa kanilang pagiging makapangyarihan, sa kanilang pagbagsak sa kahirapan, hanggang sa kanilang muling pagbangon at huling sakripisyo para sa sanlibutan—isang taos-pusong pasasalamat.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

dagdag niya habang ang luha ng kaligayahan ay tumutulo sa kanyang mga pisngi, “na hindi namin makakalimutan ang aming mga ugat sa Pilipinas. Bawat taon, bumabalik kami para bisitahin ang Isla ng Ligas, ang aming mga pamilya, at ang mga taong tumulong sa amin na makamit ang lahat ng ito. Ang Pilipinas ay palaging nasa aming puso — at ang aming pag-ibig para sa bayan at sa mga tao ay walang hanggan.” Pagkatapos ng kanyang mensahe, sinimulan ni Alex na kumuha ng gitara at nagsimulang kumanta ng kantang “Isla” — isang kanta na ginawa niya para sa Isla ng Ligas at para sa lahat ng lugar na minamahal nila. Unti-unting sumali ang lahat sa pagkanta, hanggang sa ang buong dalampasigan ay umalingawnga

ELIHA "Self, kapag nahihirapan ka ngayon na gusto mo nang sumuko ay isipin mo na may bukas pa. Kapag nahirapan ka bukas ay isipin mo na may bukas pa rin. At kapag mas nahirapan ka bukas ay isipin mo ulit na may bukas pa. Hanggang sa kakaisip mo na bukas ka na lang sumuko ay magugulat ka na lang dahil nalagpasan mo ang bawat araw na gusto mong sumuko."

huminto ako saglit at huminga ng malalim tsaka ngumiti ulit “Today, I just… I want to celebrate love, partnership, and the people who bring color and joy into our lives. And of course, I’m so happy to show everyone that Liam isn’t just my fiancé… he’s my safe place… and the person I want to build my future with. Thank you… thank you all for your support. I hope we can continue celebrating not just the success of this company, but… also the love and happiness in our lives.” Pagtatapos ko at inabot ulit kay Liam ang mic, kasunod no’n ang malakas na palakpakan ng lahat at may mga parang pumipito pa.

sagot ko Ito ay ang salamin ng Olympus. Mahiwaga ito at ang tanging makakadaan dito ay ang mga hindi pangkaraniwan. Nagliwanag ito ng marahan at ang repleksyon nito ay nagbago. Ibig sabihin ay maaari na itong pasukin. " Nagliwanag ito! " manghang wika ni Elina " Oo, Ngayon nama'y sumama ka sa akin at tayo'y papasok sa salaming ito. " paanyaya ko

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

Lashnia Guirro "Lia" bago ako humarap kay Ria ay nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga. Nakakadiri talaga ang lahat sa kaniya. I don't like her. I hater her. "Yes? Tapos ka na?" "Yep. Thank you for waiting. Nga pala, since malapit ng gumabi, samin ka nalang kaya kumain"

Kami ay mga normal na tao lamang habang pinagmamasdan namin ang magandang tanawin sa pamamagitan ng nakakabasag na salamin na bintana. Ang payapa sa pakiramdam. “Alam mo Liam... handa akong magtiwala sa iyo. Buong puso, maibibigay ko sa iyo ang lakas ng loob na hinihiling mo. ” Napangiti ako sa kanya dahil sa ningning ng kanyang mga mata. “Kaya please, huwag mong sayangin ang pagkakataong binigay ko sa iyo. Natatakot ako bawat minuto na pag gising ko wala ka na sa tabi ko. ”