Romans & histoires Liham Pasasalamat

Pero nagulat na lang ako nang ilang saglit lang ay sumisinghot na siya and it was too late for me to notice that she was already crying. “A-Alam mo, Lorenz... mahal na mahal ko ‘yon shi Liam eh. Hindi naman ako m-mashashaktan nang ganito kung hindi ko siya mahal, ‘di ba? Naiintindihan mo naman ako, ‘di ba? Pero alam mo, t-tama ka naman eh... h-hindi ko dapat pinapakitid ang utak ko. Hindi ko naman kashi akalain na magsheshelos ako nang gano’n sha babaeng espashol na ‘yon. Kaya alam mo, bukash na bukash din, magsho-shorry ako kay Liam-babe ko. Pramish ‘yan!”

malakas kong iyak ng Makita ko siyang naglalakad palapit saakin mukha siyang problemado habang palapit saakin,agad akong tumakbo sa kaniya palapit at yinakap ng mahigpit yinakap niya ako pabalik at pagkatapos ay hinawakan ang aking pisngi upang punasan ang aking luha"listen princess,you have to go at Liam and marry him"pagpapaliwanag niya pero umiling ako sa kaniya

I felt something that seems so right You've got yours I've got mine I'm think I'm losing my mind 'Cause I shouldn't feel this way Basa pa more Zhia! Hahaha. Yan sinasabayan na din ako ni Tang Ismael na parang bago ata sa tenga niya ang panalangin na kantang to. Si Sean naman halos walang pag asa na makumbinsi ko siya na di nga babagyo sa Pilipinas! Papadalhin ko na lang kung saan mang lupalop nakatira si Chelsea.

Si Nazzer muna ang nagpatakbo sa NH. Sa isang probinsya sa Batangas, kung saan malapit ang kanilang resthouse, sinubukan ni Liam i-ahon uli ang sarili. Isang umaga, niyaya siya ni Hera na mamalengke. Sabi nito, gusto nitong magluto ng paborito niyang sinigang. Habang naglalakad sa gitna ng mataong palengke, nakayuko lang si Liam, suot ang simpleng t-shirt at shades. Wala siyang pakialam sa ingay ng paligid hanggang sa may narinig siyang boses.

malambing na wika ni ate Nimfa. Laking pasasalamat ko at napakabait nito sa akin. Ni hindi ako nakarinig nang kahit anong panghuhusga sa halip ay puro pagmamalasakit ang ipinadama sa akin. Ganun din sa mga kababaryo ko. Palibhasa ay alam nila na ulila na ako kaya siguro ganun na lang nila ako kaawaan na ni hindi nila ako magawang husgahan kahit pa nabuntis ako ng napaka-aga.

Inilapit ko ang mukha ko sa mukha niya, at sinusubukang halikan siya. Buti na lang at hindi niya inalis ang mukha niya sa mukha ko. Kaya matagumpay ko siyang n*******n. Napakalambot ng labi niya. Pinulupot niya ang kanyang mga braso sa aking leeg at inalis ko ang safery belt na nakakabit sa kanya at binuhat siya para mailagay ko siya sa aking kandungan. Sobrang lalim ng halikan namin. Sinalakay ko ang kanyang bibig at s******p ito ng marahan at biglang hinagod ng aking mga kamay ang kanyang likod pababa sa kanyang hita. Mapusok at malambot ang mga halik na iyon. I love this feeling however she suddenly breaks the kisses and whispers, " Mahal pa rin kita, Liam. Promise me na hindi mo na ako s

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Don't know what to do whenever you are near Don't know what to say my heart is floating in tears When you pass by I could fly Every minute every second of the day I dream of you in the most special way You're beside me all the time Every minute every second of the day I dream of you in the most special way You're beside me all the time All the time... All the time... All the time... And somehow I regret na pinilit ko syang magpakasal and minsan di ko rin nire regret. Ang gulo ko diba?

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

"Pero alam kong hindi 'yon totoo! Sinagip mo ako nang iwan niya ako sa ulan!" "I know, mi amor," bulong ni Liam, hinaplos ang kanyang pisngi bago tumayo nang buong awtoridad. "Kaya naman babalik tayo sa Manila ngayon din. Walang natitirang Cross ang dudungis sa pangalan ko, at mas lalong walang hahawak sa kung anong sa akin."